BreskensWeekend 2010; een impressie van Adri van de Velde

Nou, dat was me het weekendje zeilen zeg.

JD vroeg of ik met hem mee wilde zeilen omdat ik toch geen bemanning had.

Daar had ik best trek in dus ik vrijdagavond met JD mee naar Breskens.

Ze gaven voor het weekend 4-5 af en zondags mogelijk “iets”meer.

Smorgens aangevuld met Jan voordek,Lieven grootschoot (vroeger Garce) Jesper piano en Tom genua(vroeger Kato) samen met JD.

Mooi ploegje die er zin in heeft.

Ik mocht sturen, ja dat moet je dan ook maar waarmaken natuurlijk.

Buiten gekomen was het behoorlijk aan het kuilen dus dat belooft wat.

Eerste start redelijk goed weg en vlot op snelheid en hoogte.
Nou dat deden we nog zo slecht niet want we gingen iets hoger dan de Knopen dus dat was heel mooi.

Een eerste plek om te beginnen, die hadden we binnen!

De tweede pot meer wind meer golven, pff!

Anderen kregen blijkbaar ook door hoe dat moest en  het werd nog spannend.

Blauwe Knoop wint en met Javelin en Sandman kwamen we nog op de finish af maar waren net te laat op gang, een 4e plek.

Derde pot hoge golven en minder wind, ongelooflijk wat voor klotsbak je dan krijgt.

Geen hoogte geen druk geen snelheid.

Hadden ze bij de Knopen en Javelin gauw door en voeren met de #1! Toch met wind tussen 17 en 22 kn. !

Maar dat ging perfect, wij ook wisselen en toch nog 3e, nou ja goed geprobeerd.

De voorspelling was zodanig dat er al werd gepraat over niet meer zeilen zaterdags maar dat viel mee.

Het werd een binnenbaan rond de Springer zoals verwacht.

file:///C:/First317/first images/Breskens sailing WE 489.jpg Goeiemorgen zeg als je naar buiten voer werd je ongeveer gelanceerd met een partij stroom zoals je alleen in Breskens hebt.

Een voorde windse start met grote golven en stroom tegen, voor de start surfen op die golven gingen we al 12.2!!

Wat gaat dat worden hier.

Na de start werd het snel rustiger water zodat het wel mee viel.

We zaten in een pak met Blauwe Knoop voor ons en Javelin en Borabor vlakbij samen met de twee halftonners en nog één die ons knap in de weg voer.

JD had een briljant plan, we konden op snelheid net naast het veldje komen en net vrij zeilen en toen in één move omhoog voor de rest uit.

Ik zou het niet op die plek gedaan hebben maar het werkte wel, die JD heeft dat spelletje goed door hoor!

Toen zaten de knopen nog best een eindje voor en we wisten dat die ook “aardig”aan de wind kunnen varen.

Na de turn aan de wind gingen we er eens goed voor zitten, hier een beetje aan daar een beetje met het leioog spelen.

En waarachtig we kwamen over stuurboord varend best dichterbij, wow zit er vandaag misschien nog meer in?

Had zomaar gekund maar de Blauwe Knoop bleek over de andere boeg beter te varen dan ons.

Het ging ook steeds harder waaien en het was echt moeilijk om de boot overeind te houden laat staan nog aan te vallen.

We hadden een behoorlijk gat met onze eerste tegenstanders en dat was maar goed ook want op het laatst gebruikten we de spi nog als remparachute.

Door de gijp rond de ton werd de val van de net gestreken spi naar buiten getrokken zodat ineens de spi werd gelanceerd en als een ballon achter ons aan hing, dat verzin je niet zoiets.

Restte ons niets anders dan het kruisrak naar de finish zonder kleerscheuren af te maken en dat was al moeilijk genoeg onder de kant daar, het leek wel het Veerse Meer met die windschiftingen.

Maar we hadden wel de move van het weekend gemaakt en een puik kruisrak gevaren.

Over de twee dagen zouden we 2e zijn geweest maar daar doen ze in Breskens niet aan want ze willen natuurlijk dat je vrijdags ook komt en die kan je dus niet aftrekken.

Maakt niet uit, goed gevaren, erg genoten.

Denk je dat het gedaan was maar de boot moest nog naar Wemeldinge!

Dat hebben we geweten, we waren met stroom en windje 5-6 mee zo in Hansweert ik geloof in krap 2,5 uur maar dat ging dan ook 8-10 kn over de grond.

Door de sluis ging vlot en de eerste brug ook maar wachten tot half zes op de postbrug.

En toen begon het te regenen en hard waaien !!!!!!!!!!!??????

Zo hard regenen dat je echt niks meer zag en het pijn  deed aan je gezicht van de wind en een soort van horizontale regen.

Dat duurde tot in Wemeldinge toen met stroom en wind tegen natuurlijk, we kropen zomaar naar de haven en surften op de golven naar binnen waar alles lag te schudden en stampen op de wind en golven, wat een beestenweer.

We waren doornat en stapten zo de Optimist binnen waar Jan de autosleutels had afgegeven en wie zaten daar heerlijk achter een dampende schaal mossels en wijn?.........Wim Hermans met zijn maat, wat leuk konden we nog even nakletsen over een enerverend weekendje zeilen.

Het was weer ouderwets genieten van het zeilen, de lol onder mekaar de spanning en de boot!!

Kunnen we weer een weekje van nagenieten.

Toch wel leuk zo eens meevaren, wanneer gaan we weer………….?

 

n.b. De Calvito heeft zaterdag zijn mast geknikt.

Javelin kon zijn motor niet starten dus moest worden binnen en buiten gesleept.

 

 

1 juni 2010
40 mijl van Bru – verslag van de Einstein

 

De pret begon al met het aanbrengen van de boot naar Bruinisse. Vanuit Willemstad een mooi tochtje met een paar gezellige kameraden. Uiteraard eerst stressen om weg te komen op het werk. Maar als je dan eenmaal weg bent, is de beloning groot!

 

Zaterdagochtend vroeg op. Om 07.00 start het palaver met koffie en zeeuwse bolussen. Helemaal niets mis mee.  Uiteindelijk doen er 9 boten mee, waarbij wij Javelin als de favoriet aangemerkt hebben. Rond een uur of 9 mogen we als laatste van de vloot starten. De Einstein start redelijk goed en we ronden als derde de bovenboei. Javelin en Kymera liggen voor ons, Tacktronic zit ons op de hielen.

 

Na de bovenboei zeilen naar Brouwershaven met een knik in de schoot. Een spannende strijd begint met veel loefduellen. De achtervolgers worden er steevast uitgeloefd totdat één van de partijen, bang is om vast te lopen op een plaat. Wij zijn druk in de weer met Tacktronic en Kymera en Javelin spelen hetzelfde spelletje. Totdat deze twee vastlopen op een plaat. Alhoewel ze redelijk snel weer loskomen, vaart toch een groot deel van de vloot onder ze door. We liggen eerste! Wie had dat gedacht met een dacron grootzeil en een tourgenua 2. Wij niet in ieder geval.

 

De loefstrijd met de Tacktronic wordt een lange tijd voortgezet, totdat Tacktronic het beu wordt en voorstelt allebei maar zo snel mogelijk naar de bovenboei te varen. Dat lukt redelijk totdat er een aantal de spi opzetten. Wij zijn daar wat later mee en de Bloody Mary haalt ons net voor de boei in. Doordat ze twee keer uit het roer lopen na het ronden van de boei, kunnen we de koppositie weer innemen.  De andere boten weten elkaar hierna behoorlijk bezig te houden, zodat wij een flinke voorsprong kunnen opbouwen. Het was echter duidelijk dat de Javelin de meest gevaarlijk boot was. Genietend van onze voorsprong, spraken we de hoop uit dat in ieder geval Javelin niet als eerste zich los weet te maken. Maar ja, Javelin besluit haar favorietenrol waar te maken en zet de achtervolging in. In het volgende rak kruipen ze steeds meer dichterbij. De teleurstelling over het kwijtraken van de voorsprong is groot en ook de vermoeidheid neemt toe. De Javelin ruikt echter bloed en slaat ongenadig toe door bijzonder snel de spi te zetten en sprint er vandoor. In dit spirak bouwt Javelin een flinke voorsprong op.

Ook andere concurrenten beginnen op ons in te lopen. Na het spirak komt er een heel stuk aan de wind langs Port Zeelande naar Brouwershaven. De Genua 2 doet het goed en terwijl de wind steeds verder toeneemt bouwen we onze voorsprong weer uit. De meeste boten hebben de Genua 1 nog opstaan, die best groot is voor dik 20 knopen wind. Zelfs met de Genua 2 moeten we heel actief trimmen om niet continu uit het roer te lopen.

 

Achter ons is er nog een flinke strijd aan de gang om de plekken 3 t/m 7. Later hoorden we dat een  aantal boten een boei gemist hebben. Deze boei, die vlak onder de kant lag, was lastig bereikbaar vanwege harde vlagen en vele windshifts. Tacktronic protesteert succesvol tegen drie boten en wint.

 

Javelin wint overtuigend de wedstrijd, Einstein wordt tweede en Tacktronic derde.

 

Na een zeer geslaagde dag zeilen sluiten we de dag af met een paar biertjes en een goede en gezellige BBQ!

 

Ik besluit het verslag met een oproep aan het bestuur om dit evenement volgend jaar wederom in de agenda op te nemen met een warme aanbeveling. En dan weet ik zeker dat er volgend jaar weer meer 31.7’s aan dit leuke evenement deelnemen.

 

Richel Driessen

Einstein.

 

 

 

Villa First Kampioen 2010 !?

De boot een half jaar aan de kant, niet gezeild(behalve dan de Duo met de Bitje Hoed) helemaal niet geoefend en dan met twee opstappers Kampioen worden.

Dat is in een notendop het verhaal van de Villa First die kampioen wordt in Scheveningen voor de torenhoge favoriet Blauwe Knoop.

Na zeven jaar behoorlijk gebruik moest de boot eens een winter aan de kant.

Niet alle punten van de lange lijst zijn gerealiseerd vanwege het lange koude weer en tegenvallende vooruitgang.

Wat niet op de lijst stond was het onderwaterschip (alles liet los) wat met de nodige moeite voorzien is van een siliconenhoudende epoxy en een dag voor de boot in het water ging klaar was maar nog niet 100%.

Ook stuurt de boot als nieuw door het opnieuw geplakte(!) onderlager, echt heel bijzonder en heel eenvoudig zelf te doen.

En dan het nieuwe North grootzeil van geharst dacron dat net voor het uithalen nog geprobeerd is en waarvan ik heb gezien dat het prachtig stond en heel diep.

Een goeie week voor de NSR gaven twee man te kennen niet te kunnen wat gezien het voorgaande twijfels opriep over de zin van de hele operatie.

Conclusie; gewoon gaan al was het met z`n vieren!!

Op de crewpool van de NSR de lijst speuren naar passende opstappers.

Daar kan je dus geluk mee hebben blijkt want het leverde naast Hugo een zeer ervaren zeiler en starter ook Mathijs een halve profzeiler op.

Op vrijdag op mijn eentje de boot op de motor naar Scheveningen gebracht.

S`avonds (laat) nog de meesten aan boord aangekomen met de gebruikelijke chaos van wat waar en hoe, of is dat alleen bij ons?

S`morgens vroeg op om alles een plek te geven en iedereen te voorzien van koffie en brood eieren met spek e.d.,ja we varen wedstrijden maar we komen niks te kort hoor (zagen ook de mannen van de Blauwe Knoop en we laten dat graag zien om te plagenJ)

De eerste pot zouden we als oefenwedstrijd gebruiken om een beetje aan elkaar te wennen zeiden we maar (met een beetje mazzel) wonnen we die.

Wat gebeurt hier??

Bleek dat we hard en hoog gingen en later bleek dat we gewoon met de Blauwe Knoop meekonden en soms zelfs hoger gingen.

Dat hoger gaan had ik gehoopt vanwege het nieuwe grootzeil maar harder eigenlijk niet en dat steek ik toch ook wel op het onderwaterschip en het feit dat de boot heel droog was(gemeten) dus lichter en helemaal leeg is geweest en minimaal voorzien van de noodzakelijkste spullen.

Onze opstappers bleken veel inzicht in de wedstrijden te hebben  en Mathijs een kei op het voordek (1.95m 90 kg) die ook heel erg de communicatie en besluitvorming in de gaten hield.

Zeilen kunnen we wel en op stroom varen ook maar ik denk dat structuur in het geheel nu de doorslag heeft gegeven.

Ik weet dat dit erg zweverig klinkt maar het is wel zo.

Constante informatie naar elkaar over hoogte snelheid t.o.v. andere boten maar ook absolute eigen snelheid van het moment, constant contact tussen stuurman en spitrimmer, ik heb druk dus je kan iets vallen en andersom.

En natuurlijk steeds op het (Sailcomp) kompas kijken om de shifts te monitoren.

Je blijft op die manier ook alert met weinig wind en moeizame rakken op stroom.

We hebben best nog een paar verkeerde inschattingen gemaakt wat ons nog plekken scheelde dus er is nog ruimte voor verbetering.

Over onze starts ben ik wel content op één na die was heel slecht maar toen werden we nog 2e!

Met de klassering ben ik niet zo bezig geweest en als dan blijkt dat je na twee dagen de Yeomancup mag ontvangen gaat het wel een beetje dagen.

De laatste dag moest het gebeuren maar de Blauwe Knoop is een geduchte tegenstander dus we rekenden ons nog niet rijk.

De eerste pot ging naar de knopen die de stroom beter zagen en we gingen zelf bewust voor het midden terwijl de goed zeilende Quintessens er nog tussen kroop.

Er restte ons niets anders dan te winnen van de Blauwe Knoop met nog iemand er tussen.

Je hebt dan niet alles meer in de hand maar het gebeurde wel.

Het scenario qua telling wat in het verslag van de Quintessens staat had ik niet bedacht en Blauwe Knoop ook niet denk ik.

De Blauwe Knoop liet ons vele keren meetacken maar we hadden dezelfde snelheid en meer hoogte dus op een moment lieten we het lopen en omdat we elkaar op hadden gehouden kon de Optie er tussen kruipen dus de buit was binnen.WOW!!!

Door de GPS trackers had de vrouw van Hugo al gezien dat we constant aan het tacken waren dus die belde na de wedstrijd op om te vragen wat we in godsnaam aan het doen waren geweest.

Toch wel een erg leuke ontwikkeling en het levert vast extra exposure voor de klasse op.

Het was wederom een hele zit voor de prijsuitreiking, ik geloof dat het wel na zevenen was dat het begon en wanneer je dan alle klassen eens heb gehad!!

Voor mij was het uiteraard meer dan de moeite waard.

Omdat niet voorzien was dat er niet genoeg deelnemers waren zijn we gehuldigd als zijnde Nederlands Kampioen met bijbehorende wimpel, bokaal, medailles en een mooie zeefdruk voor aan de muur die een mooi plekje heeft gekregen in de huiskamer.

JD kwam deze week nog de wisselbeker(model 31.7) brengen met de felicitaties en wijn namens zichzelf en de klasse, erg leuk allemaal.

Dinsdagmorgen om 6 uur weer alleen vertrokken met prachtig weer, ter hoogte van de maasmond de spi gezet, alles stroom mee en om half drie lag de Villa First weer waar die thuis hoort, steiger A11 Colijnsplaat.

Zoals altijd, de thuisblijvers hadden ongelijk; het was een heel mooi evenement met prachtig zeilwater en een leerzame plek voor iedereen!
Het is niet voor het een of ander maar Scheveningen is toch de zeilersplek van Nederland ondanks dat alles niet helemaal voor elkaar was met ligplekken e.d.

Als je het wil weten; de mast stond in het middengat, de zijstagen normaal aangedraaid.

De voorstag zaterdag midden en zondag helemaal uit.maandag 1e pot iets aangedrraaid en 2e pot wer helemaal los.

Met dank aan;Inge,Paul,Richèl,Hugo en Mathijs

Dankzij jullie is dit (voor mij althans)een mijlpaal(tje) in mijn zeilleven.

Ennuh, volgend jaar gaan we natuurlijk voor het echie………

Vrgr Adri van de Velde    Villa First    NED 7079

 

 

 

Verslag Quintessens van Klassenkampioenschap Scheveningen  

Nu we 2 jaar met de Quintessens varen wilden we graag eens meedoen in het First 31.7 –veld. Op het IJsselmeer zijn de velden nog niet zo groot dat we een eigen start krijgen, maar gelukkig wordt dit jaar het Klassenkampioenschap in Scheveningen verzeild, dat is slechts 1 dag varen vanuit Muiden. Vandaar al snel het besluit op in te schrijven. 
We laten de 50-mijls dit jaar voor gezien en oefenen in hetzelfde weekend bij de IJtorenrace in de ORC 3, evenals de White Hawk. Er gaat nogal wat mis, vooral bij het spinakeren, zodat het een leerzaam weekend
wordt. Met Hemelvaart wordt de boot naar Scheveningen overgezeild en op de vrijdag voor Pinksteren nog ontdaan van sprayhood en overbodige balast.
Zaterdag begint met uitstel wegens de dichte mist, doch een uur later komt het bericht dat er voldoende zicht is. Met een zogenaamde transponder aan boord zijn alle First’s ook online te zien zodat achteraf elke wedstrijd geanaliseerd kan worden en zelfs gecontroleerd kan worden of iedereen zijn strafrondjes wel gedraaid heeft.....   Een erg leuk systeem dat voor herhaling vatbaar is, bestuur!
Wij gaan met open vizier de strijd aan en varen de eerste wedstrijd mee in de voorste helft. Actief wordt getrimd om snellere boten in het kruisrak bij te houden, we houden bewust het midden van het veld aan om snelheid en hoogte met onze tegenstanders te kunnen vergelijken. Het is weer even wennen om op stroom te varen en vooral om te kiezen waar eventueel een stroomvoordeel te behalen valt.
We ronden de laatste bovenboei als derde boot en proberen te verdedigen op de twee boten achter ons, de Kolokwint en de Blauwe Knoop, die duidelijk sneller zijn en inlopen. Gelukkig zijn ze onderling in een loefgevecht gewikkeld en behouden we nog 2 scheepslengtes voorsprong op de finishlijn. Achteraf bleek de Kolokwint te vroeg gestart te zijn. Meteen een derde plek, dat was niet verwacht.
Maar in de volgende twee wedstrijden ging e.e.a. mis en lagen we achterin. Eerst hesen we de spinaker te haastig, die zich daarbij vastwikkelde om de voorstag, en het kostte het hele rak om deze los te krijgen.
Als tiende boot door de gate hadden we nog slechts twee boten in de nabijheid, de Optie en de Mon Amie, en ons doel tenminste deze twee in het 2e rak nog in tehalen werd ternauwernood gehaald.
Bij de derde zaterdagrace hadden we wel de stroming bij de bovenboei goed ingeschat doch werd ons daarna de spreader fataal (die wel erg hoog lag), en met het nogmaals ronden verloren we 3 plaatsen.
Zondag minder wind, wat vaak in ons voordeel is. Vallen relatief los, zeilen bol, boot vlak, mast recht leverde ons in het kruisrak voldoende snelheid op ten opzichte van de andere schepen.
Door zeer geconcentreerd te varen, bewuste goede keuzes van de gateboei (nl die het hoogst op de stroom ligt) en taktisch juist te verdedigen waren we deze dag het snelste schip met een 2e, 1e, 2e plaats.
Vlak bij ons voer steeds de Villa First, de Blauwe Knoop en de Kymera, die het kennelijk ook van lichter weer moest hebben.
Een minimale aanvaring met de Blauwe Knoop bij de bovenboei betekende dat hij terug moest en zoveel nadeel had dat wij het niet nodig vonden een protest intedienen voor het “vergeten” extra rondje.
Dat de Blauwe Knoop zich achteraf zelf terugtrok hebben wij pas bij de einduitslag vastgesteld en kan slechts als zeer sportief gewaardeerd worden.
De bemanning van Villa First, die naast ons lagen, vertelde ons dat we op een derde plek overall lagen, hetgeen ons verbaasde met tweemaal een 8e plek op zaterdag. Javelin lag een punt achter ons.
’s Avonds dan toch maar op tijd naar bed om deze derde plek vasttehouden op maandag. Deze maandag was een continu ruimende wind voorspeld van Zuidwest naar Noord draaiend, dus in principe moest de stuurboordkant van het kruisrak aangehouden worden. De eerste start mislukte volkomen (te voorzichtig) en we waren als laatste boot weg. Snel de stuurboord kant op. Daar bleek ook de Blauwe Knoop heen te varen terwijl Villa First een bakboordslag maakte. Halverwege bleek een stroombaan te zijn en we keken nauwlettend wat er gebeurde toen de Blauwe Knoop erdoorheen voer: was dit goed of slecht ??
Blauwe Knoop denderde weg en wij erachter aan. Dit stroomvoordeel bracht ons direct in vierde positie, achter Blauwe Knoop, Vila First en Javelin. Na het spirak bleek de rechtergate boei voordeliger, doch de drie boten voor ons voeren naar de linker gateboei. Dit was onze kans en bracht ons op een tweede plaats bij de bovenboei en bij de finish. Indirect en onbedoeld hadden we hiermee de Blauwe Knoop in de kaart gespeeld die van 1 punt achterstand op Villa First nu plotseling 1 punt voor stond met nog een wedstrijd te gaan.
Wij hadden nu een comfortabele 5 punten voorsprong op Javelin, die vierde stond.
In de tweede race kozen wij wederom de stuurboordkant na de start, maar na later bleek was alleen nu de bakboordzijde voordeliger (waarom?). We kwamen met 4 schepen tegelijk bij de bovenboei hetgeen voor ons slecht afliep met twee extra tacks en dus een zesde positie. Ver voorin voeren Villa First en Blauwe Knoop, daar kon niets meer mis gaan dachten wij. Want Blauwe Knoop mocht een tweede plaats hebben achter de Villa First op Klassenkampioen te worden. Dan hadden ze wel evenveel eerste plaatsen, doch Blauwe Knoop had een tweede plaats meer( Regel A8.1).
Kennelijk meende Blauwe Knoop dat Villa First niet eerste mocht worden want in een continu overstaggevecht verloren beide hun positie tov de stuurboord uit varende schepen. En zo profiteerde Mon Amie, Driftkikker en Javelin van dit tweegevecht. Aangezien wij vreesden dat het opkruisen tegen de zware stroom met wegvallende wind nog lang zou gaan duren en het schip nog naar IJmuiden moest, zo mogelijk met de stroom mee, haakten wij na de eerste ronding van de gate af. De wind viel daadwerkelijk volledig weg zodat we met de motor en grootzeil ca 5 uur onderweg waren naar IJmuiden, de laatste twee uur in koude, erg dichte mist. Doch onze derde plaats overall bleef behouden.
Samenvattend vonden wij het een zeer geslaagd lang weekend en absoluut voor herhaling vatbaar. Prachtig open zeilwater, stroming , en deelname aan het grootste zeilevenement van Nederland vormen volgens ons de juiste ingredienten om ook de komende jaren ons Kampioenschap in Scheveningen te houden. Verder is dit de perfecte ontmoetingsplaats voor schepen uit het noorden en uit het zuiden.
Vorig jaar 3 deelnemers, dit jaar 10 deelnemers, dus een duidelijke opgaande lijn. Wij zijn er in ieder geval weer bij.
namens crew Quintessens,

Hein Nanninga            

 

 

De Blauwe Knoop op het Klassenkampioenschap 2010

 

Na een delivery door dichte mist arriveerde de Blauwe Knoop vrijdagnacht in Scheveningen voor het Klassenkampioenschap. Voor de zondag werd weinig wind voorzien maar op zaterdag en maandag werd er 12 to 15 knopen voorspeld. Reden om voor de vlakke genua 1 te kiezen.

 

In het eerst potje startten we met stroom mee en jawel, te vroeg.  Snel terug maar door de stroming kwamen we nauwelijks vooruit en tot overmaat van ramp bleef de vlag hangen omdat we de lijn nog niet gepasseerd waren. Wéér terug dus. Na een enerverende inhaalrace

finishten we toch nog als 4e.  Zo, dat waren de Knopen niet meer gewend. De 2e en 3e race liepen echter voorspoedig met 2 eerste plaatsen.

 

Zondag stond er nauwelijks wind en dankzij die dekselse klassenregel mochten wij natuurlijk geen genua wisselen. We zouden het met het vlakke zeil moeten doen. Dat ging niet echt lekker en met een bootsnelheid van 3 knopen en een stroming van 2 knopen was het erg moeilijk varen. De Quintessens had de omstandigheden het beste gesnapt en ging als eerste rond de boventon. En daar gingen de Knopen ook pontificaal in de fout; het gat tussen de Quintessens en de spreader werd door de zijwaarste stroming zo snel kleiner dat er geen boot meer tussen kon. De Knoop raakte de Quintessens en de boei en moest dus een rondje draaien.  Jawel, één rondje sprak het Knopenteam want in regel 17.2 stond immers dat er bij een fout binnen de 3 scheepslengtes maar 1x gedraaid hoefde te worden.  De rode vlag op de Quintessens ging omlaag en de Blauwe Knoop finishte als 4e.  De Quintessens, Kymera en vooral de Villa First voeren harder en hoger dus in de kruisrakken gingen de Knopen steeds een beetje dood. Met veel moeite wisten we er toch nog een 2e en 3e plaats uit te persen.

 

Eénmaal in de haven vroeg Adri van de Villa First waarom wij geen 2 rondjes gedraaid hadden waarop wij hem naar de paragraaf 17.2  verwezen. Maar tot onze verassing hadden wij de regel verkeerd begrepen en waren we dus fout geweest. Er was echter geen protest tegen ons. Maar omdat de Knopen sportief zijn, besloten ze eerlijkheid boven het Kampioenschap te laten prevaleren en ze trokken zich terug uit de uitslag, RAF dus.

 

Maandag zou de strijd beslist worden; de Villa First staat één punt voor en er is 12 tot 15 knopen wind voorzien. Nou dat werd een afknapper want de wind zakte weg tot 6 knopen en de Knopen kwamen in deze omstandigheden weer niet vooruit. In het kruisrak was iedereen sneller. Het leek wel of er een dweil aan de kiel hing. Meteen bij de start gaf de Villa First flink gas en treinde over ons heen.

Dat was dus foute boel en de Knopen moesten rap een list bedenken. Die zagen ze in een stroomrandje ver in zee. Daar gingen we linea recta naar toe en waar wij op hoopten gebeurde;  er stond daar 1 knoop minder tegenstroom. De Villa First was er ook naar onderweg maar tackte vreemd genoeg net voordat hij in de gunstige stroming kwam.

Enfin, de trage Knoop boekte daar enorme winst en kon onbedreigd met 1000 meter voorsprong winnen. De Villa First werd nog door de Quintessens ingehaald en de Knopen gingen nu aan de leiding met nog maar één wedstrijd te gaan.

 

Omdat wij 3x1 gevaren hadden en de Villa First 2x, mochten wij gerust achter de Villa First eindigen zolang hij maar niet won. In het eerste kruisrak gaf de Villa First ons ongenadig klop en ging met en flinke voorsprong als eerste het spirak in. Aan de benedenton hadden we hen weer bijgehaald maar ze lagen nog voor en kruisten meteen als een raket bij ons weg.

Er moest weer rap iets bedacht worden en we besloten de Villa mee naar de slechte bakboordzijde van de baan te lokken zodat de achtervolgers die naar stuurboord gingen de Villa en Knoop zouden passeren.  Ter verdediging tackte de Villa steeds met ons mee en na wel 20 tackjes kwamen we steeds dichterbij. De Villa kreeg er echter genoeg van en ging op weg naar de gunstige stuurboordkant.  Maar het plan had inmiddels zijn werk gedaan en er waren 3 boten voor de kemphanen gekropen. De Knopen waren euforisch tot dat de Optie ineens uit het niets kwam aantreinen en……bovenop ons klapte.

De lamme Knoop was geen partij voor de Optie die veel harder en hoger varend afstand van de Knopen nam en daarmee ons plan in duigen liet vallen. Het spirak was door de harde stroming een reachrak geworden en het lukte niet meer om de Optie te verschalken waardoor we 2 punten op de Villa First verloren. 

 

De Knopen hebben er hard voor geknokt maar moeten zich schikken in hun oude Zoetemelk rol. De glazen trofee werd met wijn afgevuld en dankzij wat oesters en kreeft kwam de stemming er toch weer in. Hopelijk werkt hun sportiviteit inspirerend voor de klasse zodat we in de toekomst minder tijd in de protestkamers verliezen.

 

 

Wim Hermans

 

 

 

 

  • maart 2010
    Winterserie 31.7 op de Grevelingen weer top 

 

Na 6 wedstrijddagen met maar liefst 19 First’s en in het totaal 17 starts kan de Klasse terugkijken op een geweldige winterserie. Een strakke organisatie, goede voorzieningen en een mooie strijd op het water, wat wil je nog meer ? 

 

Het was dan ook fantastisch dat er dit jaar weer een aantal nieuwe deelnemers aantraden.

De verschillen tussen de boten onderling werden met het vorderen van de wedstrijdserie kleiner. Dat is een duidelijk teken dat de achtervolgende boten een steile leercurve doormaken en dat het straks dringen aan de top wordt.

De Electron maakte met zijn 5e plaats een sterk debuut en de First One zou zeker nog wat plaatsen hebben kunnen winnen indien ze de wedstrijden in oktober al mee hadden gedaan.

En natuurlijk de Driftkikker die als IJsselmeerzeiler, net als de Big Time, de stap genomen heeft om naar de Grevelingen te komen. En dan als nieuwkomer direct in de top 10 zeilen is niet niks maar er zit zeker nog meer in het verschiet. De Big Time mengde zich nadrukkelijk in de titanenstrijd tussen de Shark en Blauwe Knoop maar kon uiteindelijk niet volgen. Eigenaar Rein Bakker was misschien iets teveel met de verkoop van de boot bezig en wij hopen dat de nieuwe eigenaar het stokje aan het front van Rein overneemt.

 

Ook de Kymera viel in positieve zin op. De boot werd zeer sterk gevaren en als zij alle wedstrijden meegedaan hadden, zou een hogere klassering in de top 10 er zeker in zitten.

Ook de Bloody Mary was nieuw in deze wedstrijdserie. Alle wedstrijden meegedaan en constant gevaren. De klassering is er nog niet helemaal maar bedenk dat de Blauwe Knoop daar 5 jaar geleden ook stond. De Optie is ook aan een opmars bezig; een plaats in de top 10 ligt binnen het bereik van Rudy en zijn mannen.

 

Er werd fel gestreden op korte baantjes maar desondanks heeft er niemand schade gevaren.

Dat is erg mooi, zeker wanneer je bedenkt dat er 17 starts zijn gevaren en de dat de startlijn soms behoorlijk kort was. Angst voor brokken hoeft je dus niet van deelname te weerhouden.

 

In de laatste wedstrijdserie kwam de Shark dankzij 3 paaltjes nog erg dichtbij de Blauwe Knoop. Hun voorsprong in het klassement was echter te groot en als winnaar van de Winterserie zijn de Knopen eindelijk bevrijd van het Joop Zoetemelk syndroom.

 

Al met al is deze Winterserie een unieke happening voor mensen die van wedstrijdzeilen in een eenheidsklasse houden. En als je dan een 31.7 hebt mag je dit gewoon niet missen.

Zeker met extra’s als het matchracen. Dit evenement met 6 boten was erg spannend en zal er ook het volgende seizoen weer zijn. Als volgend jaar dan ook nog gladiatoren als de Magnifique, Chasseur, Prime Time, Jan de Wandelaar, Villa First, Semper Fi en Distinction naar de Grevelingen komen,  kunnen we ons weer verheugen op een hete winter.

 

Maar voor het zover is hebben we natuurlijk nog topevenementen als de van Uden Reco, het ONK tijdens de North Sea Regatta en het Breskensweekend. Op het ONK rekenen we op de deelname van een smaldeel van het IJsselmeer zodat er weer een sterk veld aan de start komt.

Voor de Shorthanded liefhebbers is er de 50 mijls Dualhanded waar ook een aantal ‘Zeeuwen’ aan mee gaat doen. Genoeg om je als wedstrijdzeiler op te verheugen.  

 

Wim Hermans


 

  • Matchracen Zondag 7 maart 2010 Port Zélande 
    De 31.7 is een boot met 2 gezichten, wedstrijdschip en toerboot in één. De klassenorganisatie promoot vooral het wedstrijdzeilen in de eenheidsklasse. Reden om samen met het wedstrijdcomité van de Grevelingen Cup een dag matchracen te organiseren.

 

Zondag 7 maart was het zo ver. Onder een stralend zon en een straffe oosten wind tussen 15 en 20 knopen werd een korte baan voor de haven van Port Zélande uitgezet. Na briefing betraden 6 boten het strijdtoneel. Alle boten voeren tegen elkaar waarna als finales de nummers 5 en 6, 3 en 4 en natuurlijk de nummers 1 en 2  in de finale tegen elkaar voeren.

Daardoor waren er voor elke boot 6 wedstrijden van zo’n 20 minuten te varen; 2x naar de boventon en dan finish. De umpires hielden de boel met 2 RIB’s in de gaten en deelden middels vlaggetjes direct penalty’s bij overtredingen uit.  

 

Voor de eerste start ontstond een waar gevecht tussen de Kolokwint, met de strijdlustige Wessel Colsen aan roer, en de Blauwe Knoop. Uiteindelijk wisten de Knopen de controle te verkrijgen en gingen als eerste weg. De voorsprong ging even later echter verloren toen hun  spi er aan de benedenton vandoor ging. Eer die weer gevangen was, konden ze de Kolokwint niet meer te achterhalen.

 

Met name voor de start ontstonden er duels die hard maar fair gestreden werden. De SIS uit Willemstad is nieuw in het wedstrijdveld maar weerde zich kranig. Met een van de X-Ray geleende spinakeruitrusting lieten ze zien goed te kunnen zeilen en vooral in het tactische spel voor de start kon je merken dat er een paar toppers uit het J22 circuit aan boord zaten.

Maar ook de Optie had in Johan Dirk van der Endt een man aan boord die weet hoe de hazen lopen. Na de nederlaag tegen de Kolokwint wist de Blauwe Knoop alle poule wedstrijden te winnen. Dat ging echter niet vanzelf. Met name de Electron was een taaie tegenstander die maar nipt geklopt werd. De Kolokwint had de smaak te pakken en won alle wedstrijden. Hun boothandling was weer eens subliem.

 

Tijdens een korte middagpauze in Le Bateau trakteerde de 31.7 Klassenorganisatie op een kop hete soep met broodjes en een drankje. Daarna snel weer het water op want de strijd was nog niet beslist. De Kymera en SIS gingen de strijd voor de 5e en 6e plek uitvechten. Na en knappe race legde de SIS beslag op de 5e plaats.  De Optie en de Electron gingen de arena voor de 3e en 4e plaats in. Na het tactisch duel voor de start was er nog niets beslist maar de boothandling van de Electron was net wat beter waardoor ze een verdiende 3e plaats behaalden.

In de finale was de nog ongeslagen Kolokwint favoriet en ze hadden de Knopen die dag al eens geklopt. Na een aantal heftige duels kwamen de kemphanen boord aan boord op de startlijn af. De Knopen boven en de Kolokwint in de gunstige lijpositie. Daar weet Wessel wel raad mee en hij loefde zo heftig dat de Knopen door de wind moesten. Daarbij had hij zelf ook verder dan tot in de wind geloefd waardoor hij een penalty kreeg. De Knopen moesten echter ook terug omdat ze te vroeg weg waren. De Kolokwint was al met al net wat sneller weg en wist als eerste de boventon te ronden. De Knopen kwamen er in het 1e spirak niet voorbij maar kozen op het laatst voor de bakboord boei van de gate.  De Kolokwint nam de stuurboordton. In het daarop volgende kruisrak kwam de Blauwe Knoop over bakboord naar de boventon maar de  Kolokwint kwam nog net voorlangs. De Knopen vielen even af om te doen alsof ze de ton niet haalden en de Kolokwint ging iets te lang door voor dat ze naar de ton tackten. De Knopen gingen als eerste rond. Helaas kregen ze de grootschoot niet los waardoor ze niet snel genoeg naar de veilige bakboordkant konden vallen. De Kolokwint rook bloed en had de binnenkant direct te pakken.

 

 

De Knopen voeren zo diep als mogelijk maar de Kolokwint op terwijl ze toch aan bakboord bleven. Er was voor de Knopen geen ruimte om te gijpen dus ze konden weinig anders dan zo diep mogelijk varen. De Kwinten deden alles om een overlap te krijgen waarna ze zouden kunnen gaan loeven. Maar voordat dat zo ver was raakte hun spi het achterstag van de Blauwe Knoop. Een oplopende boot moet vrij blijven dus de umpire gaf een rode vlag aan de Kwinten. Die waren daar niet van gediend en voeren lichtjes mopperend naar finish zonder hun strafrondje te draaien. Ze waren weer voor de Blauwe Knoop binnen maar bij matchracen heeft de Umpire altijd gelijk en zijn besluiten zijn onherroepelijk. De champagne was dus voor de mannen van de Blauwe Knoop, die voor deze keer geholpen werden door Chris ten Hoopen en zijn zeilmaat Guus die met name in de Randmeer klasse van zich doen spreken . Zou zie je maar dat wedstrijdzeilers uit open boten ook op een 31.7 uit de voeten kunnen.

 

Na een gezellige prijsuitreiking konden alle deelnemers terugkijken op een geweldige zeildag. Het Wedstrijdcomité neemt het matchracen ook weer in de volgende Winterserie op.  Nog een reden om er volgende jaar met je 31.7 naar de Grevelingen te komen.  

 

 

Wim Hermans


 

  •   WINTERCUP JANUARI 2010         Vanuit de Altopana.         Door de coach JD

 

Dit keer bestond de bemanning uit 5 personen wat eigenlijk op deze korte baantjes te weinig was.

Rob Jansen de grootzeiltrimmer kon door omstandigheden niet mee,en ik had zijn taak overgenomen.

We hadden wel versterking gekregen van de steun en toeverlaat van de Magnifique,Maurits Homan.

Ons andere bemanningslid  Jan Sanders was aangemonsterd op de Kolokwint

Het was een prima dag om te zeilen en te trainen.

Na de briefing uit de haven en wederom trainen op overstag manoeuvres en gybe sets.

De start was dramatisch daar ik mij had verkeken en we in een uitzichtloze situatie lagen en niet eens aan de wind de beneden boei van de start konden halen

Daar iedereen over BB startte zat er voor ons niets anders op dan te gijpen en over SB weg te varen.

We lagen dus achteraan in het veld,en wisten ons tactisch toch wel wat naar voren te zeilen.

Hulde aan de schipper hij heeft dit goed gedaan,en gaat het steeds beter doen.

De manoeuvres gingen steeds vlotter,maar dat kwam ook mede door Maurits met zijn ervaring.

De spinakersets gingen vloeiend in de eerste race,en de voordekker had er plezier in en werkte zich een slag in het rond.

De boeirondingen waren ook goed en Antonio had ons laten zien dat hij ook goed was in het inhalen van boten door sterk te varen en waar nodig te verdedigen.

In het korte spirak vrije wind zoeken en op tijd gijpen.

De 1e manche hadden we ondanks de slechte start toch nog 4 schepen achter ons gelaten.

Tussen de finish en de start nog even een na bespreking en weer klaarmaken voor de volgende start.

Race 2

De start was beter en de manoeuvres gingen ook beter en legen zeer goed in het middenveld.

Daar de baan 3 rondes was moesten we verdedigend varen t.o.v de boten achter ons.

Dit lukte goed totdat in de 2e ronde bij een gijp de spinaker een worsteling had met het voorstag ,en die verloor.

U allen weet wat er dan gebeurd,iedereen komt voorbij en je bent gezien.

Net voor de beneden ton was de spi eraf en de Genoa er weer terug op.

Aansluiten doorvaren rustig blijven,en nog proberen een boot in te halen.

Het werd een nek aan nek race met de Pompidom,die we nipt verloren.

We dachten nog een race te doen maar het wedstrijd comité had anders beslist.

Nog wat getraind na afloop en toen weer terug naar de haven.

Conclusie: bemanning heeft toch weer een hoop geleerd en ook van de fouten.

Ondanks het teleurstellende resultaat gaan ze toch weer vooruit.

 

  • Winterserie Grevelingen editie 4, 17 januari 2010 vanuit de kuip van Big Time

Na vijf weken ijs en en sneeuw met als toetje 0 graden, windkracht 5 en regen op onze zaterdagse trainingsdag is het op de 3e zondag van de maand echt prachtig zeilweer: zon, een stevige windkracht 4 en vijf graden celcius. En niet te vergeten een veld met 15 First 31.7‘s natuurlijk. Ook deze dag is Sicco weer van de partij omdat de achillespees van voordekker Martin nog niet goed genoeg hersteld is. Het betekent ook dat Paul deze keer opnieuw het voordek voor zijn rekening neemt.
 

We starten bij 16-19 knoop wind met de genua 3 en zijn direct scherp bij de start van de 1e race; helemaal vrij aan de loefkant van de startlijn vallen we echt in het schot. Een paar keer overstag en we zien dat we goed liggen. Zo goed dat we bij de bovenboei alleen de Kolokwint IV voor ons moeten dulden. Die weten we in het spirak te verschalken en in het 2e kruisrak zeilen we ons verder vrij van het veld. Als in het 2e spirak de Kolokwint de strijd aangaat met Blauwe Knoop en Shark weten wij helemaal vrij onze concurrenten een redelijke voorsprong op te bouwen. Daarna consolideren we nog 2 rakken en weten we ruimschoots als 1e te finishen voor Blauwe Knoop die 2e wordt.
 

Bij de 2e start zijn we opnieuw goed weg, aan de loefkant van het midden van de lijn. De wind is nu echter tijdelijk een stuk minder en met de genua 3 komen we nu snelheid te kort. Pas in het tweede deel van het eerst kruisrak trekt de wind weer aan maar strijd om de 1e plek hebben we dan al verloren. We ronden in een groepje als 8e de bovenboei met gelukkig wel een redelijk voorsprong op de achtervolgende boten. Het is nu inhalen geblazen; als eerste verschalken we in het spirak de Kymera en weten we de Sandman achter ons te houden. Bij de ronding van de benedenboei zitten we echter helemaal aan de buitenkant en weten Sandman en Kymera weer binnendoor te komen. In het volgende kruisrak varen we deze twee boten alsnog op achterstand en ronden als 6e de bovenboei met zicht op de nummers 4 en 5. Even later verschalken we bij de boeironding de 1st-One en gaan we in het laatste spirak naar de finish op jacht naar de Kolokwint IV. Met Wessel Colsen aan boord is er daar aan bluf geen gebrek maar we komen onder spi toch over ze heen en hebben bij de finish net een meter of 2-3 voorsprong. Dit resulteert in een 4e plek achter de Shark, Blauwe Knop en Electron.
 

Na 4 dagen en 11 wedstrijden staat team Big Time stevig op de 3e plek met uitzicht op de plaatsen boven ons.  Nog 2 dagen en maximaal 6 races te gaan!
Rein Bakker-Big Time

 

 

Verslag van Johan Dirk v.d.Endt   Wintercup Grevelingen

Oktober 

 

Na het besluit genomen te hebben om dit jaar niet met de Magnifique mee te doen,zou het toch wel leuk zijn om toch nog eens met iemand mee te varen tijdens de wintercup

Een boot was zo gevonden,Altopana was geïnteresseerd.

Welke rol zou ik toe bedeeld krijgen.

Antonio vond dat ik maar moest schipperen,en zogezegd zo gedaan

De eerste keer was het even zoeken om met een heel andere bemanning te varen.

Voor de start wat geoefend op gybesets en overstag manoeuvres,die redelijk goed verliepen.

De eerste manche verliep al niet geweldig ,omdat ik voor de bemanning veel te vlug schakelde,en zij niet konden volgen

Kortom verwarring aan boord,dat moeten we niet hebben.

Na de 1e manche maar besloten om de rollen om te draaien en Antonio te laten schipperen.

Hij moet tenslotte verder met zijn crew als ik er weer afstap.

Ben toen hun gaan coachen,tenslotte zie je dan ook meer dan wanneer je zelf vaart.

Tussen 1e en 2e manche even snel evalueren en weer opnieuw starten.

De bemanning raakte al wat beter op elkaar ingespeeld en je zag al wat progressie.

Had de bemanning van te voren wel gezegd dat we niet naar de klassering gaan kijken maar naar het teambuilding.

De 2e en 3e manche zie je dat de bemanning elke x weer wat naar elkaar groeit,en samen gaat werken en taken ook beter gaan uitvoeren.

Na deze leerzame dag hebben we gezien hoever we stonden en waar we nog aan moesten werken(gybe sets,spihoist en overstagmanoeuvres,boeirondingen,starten)

Ook de roer uislag moest veranderd worden want dit zorgde voor gevaarlijke situaties.

De pen in het blok rond het roer was krom en de bovenplaat stond uit de midden zodat je verschillende roeruitslagen hebt naar BB en SB.

Kortom werk aan de winkel voor de crew,en ze gingen dit doen.

 

                                               December

 

De volgende wintercup stond voor de deur,die in November had ik gemist

Na de briefing even wat punten doorspreken en naar buiten.

Daar we een late start hadden tijd genoeg om te trainen.

Na wel 20 keer de overstag manoeuvres te hebben gedaan verliep het steeds beter

Ook  Spisets vele x gedaan  en hier kwam ook progressie in de mannen raakten steeds beter op elkaar ingespeeld.

Op naar de start en proberen er het beste van te maken.

De start was goed en dit was al een goed begin,nu is het zaak om bij te blijven en goed vrij te blijven,en vrije wind opzoeken.

Heb de schipper wel even moeten helder maken dat met colonne varen niets te halen valt

Dus zo snel mogelijk vrije wind opzoeken en je eigen wedstrijd varen.

Het begon beter te gaan en de bemanning was goed gemotiveerd.

Manoeuvres gingen beter en beter,en we wonnen een paar plekjes.

Nu het volgende probleem hoe de boeien ronden en de spisets goed doen als je met een hele serie boten de boei rond moet.

De schipper en bemanning deden het goed dus het geleerde,begon zijn vruchten af te werpen.

Toch fijn als je allemaal gemotiveerde kopjes ziet en ze beginnen in zich zelf te geloven.

Gaandeweg de 2e en de 3e pot ging het steeds beter en het niveau zie je naar boven gaan,alhoewel er nog een lange weg te gaan,maar dat weten ze zelf ook.

We waren tevreden met de resultaten 13e -8e-7e plaats.

De inzet van de bemanning was goed en ze hebben bewezen dat ze mee kunnen doen.

 

Een paar dingen zijn me opgevallen:

Als je niet vooraan ligt is het op de zeer korte banen best gevaarlijk met vele boten rond de boeien te gaan.

Er spelen hier zich af en toe situaties af van waar je bij denkt dit hoeft niet nodig te zijn.

Organisatie zou hier beter op in moeten spelen

WW_LW banen zouden wel wat langer mogen zijn om het veld wat uit elkaar te mogen trekken.

Het lijkt wel voorsorteren op een grote snelweg.

Startlijn is veel te klein,en een baan delen met de J80S heeft ook niet zijn voordelen.

Kortom ik heb er plezier in gehad om een team te coachen die het echt nodig heeft.

Medestrijders opgelet Altopana is coming

JD

Vanuit de Altopana

 

  

 

 


 

12 10 2009  Winterserie First 31.7 van start

 

Ook dit jaar vaart er weer een vloot van zo’n 18 boten op de Grevelingen. Deze winterserie is een instituut voor de klasse geworden en ook dit jaar zijn er weer nieuwe deelnemers. De Big Time en Driftkikker zijn van het IJsselmeer overgekomen en ook de Electron is nieuw in het wedstrijdveld.

Helaas is de Magnifique er deze winter niet bij om de Shark en Blauwe Knoop het vuur aan de schenen te leggen. Die rol heeft de Big Time nu op zich genomen.

Met 15 tot 25 knopen was best zeilweer voorspeld. De banen zijn kort en moeten met de J80 gedeeld worden. Doordat de wedstrijdleiding voor beide klassen aparte boven- en beneden tonnen gelegd had, bleven ze echter uit elkaars vaarwater. Hulde voor het comité. Alleen hadden ze al die boeien wel een verschillend kleurtje kunnen geven, maar daarover later meer.

Hoewel volgens de meeste TV stations zeilen zo saai is dat je nooit een wedstrijden mag uitzenden, ervaren de mannen aan boord dat helemaal niet zo. Aangezien we (nog) niet met camera’s aan boord varen, is een geschreven verslag een van de weinige manieren om je ervaringen als wedstrijdzeiler met anderen te delen. Daarbij blijven natuurlijk altijd wel enkele tips & tricks onder de pet maar in de 31.7 klasse is er op dit vlak wel een grote openheid.  In verslagen speelt materiaalpech vaak een belangrijke rol; soms als excuus voor een tegenvallend resultaat maar ook omdat er eigenlijk altijd wel een tegenslag is. Het is juist de kunst om daar goed mee om te gaan. Daar weten de Blauwe Knopen inmiddels alles van. Ze zitten er altijd wel bij maar moeten net nog een tandje bijzetten om van het Joop Zoetemelk imago af te komen. En ja, Joop won uiteindelijk ook de Tour en het WK !

 

Bij de eerste start zaten de favorieten direct van voren met de Shark op kop, daarachter Blauwe Knoop met de Big Time in de achtervolging.  Blauwe Knoop sneakte de spi teveel voordat ze rond de boventon gingen waardoor ie wind ving. Gelukkig bleef de boventon nog net vrij maar voordat de boel weer trok was de Big Time erg dichtbij gekomen. De afstanden tussen de 3 eerste boten bleef ongeveer gelijk tot er bij de Big Time iets met hun spi mis ging waardoor het uiteindelijk tussen de Shark en Blauwe knoop ging. Dat ontaarde in het laatste kruisrak in een waar tack-duel. Blauwe Knoop kwam nader maar Shark kon toch als eerste de spi trekken naar voor het laatste rak naar de finish. Er volgend wat gijpjes en de Blauwe knoop wist naast de Shark te komen en ging zelfs nipt overheen. Met nog een kleine 50 meter naar de lijn de Shark links van de oranje J80-onderton en

wij net rechts. Toen we er langs zoefden kwam de melding: “Het is de oranje finish ton, we moeten terug !”.  Het roer ging om teneinde met de spi erop een zwieper om de vermeende finishton te maken zodat we de lijn tenminste zouden passeren.  Halverwege de draai bracht het geklapper van de zeilen ons weer bij zinnen, de oranje finishton is daaaar ! 

Wel, de Shark had de kop weer genomen en won met een dikke neuslengte voor Blauwe Knoop.  

 

Ook de 2e race stond weer in het teken van de strijd tussen de Shark en Blauwe Knoop.

Dit keer wisten wij te winnen door de Shark in het spirak bij de beneden ton weg te brengen. Daar ontstond onder de Sharken enige consternatie en opeens was er die spi eraf terwijl er geen genua stond waardoor we de race voor een aandringende Big Time onbedreigd konden winnen. Ondanks hun miserie wist de Shark toch nog knap 3e te worden. 

 

De 3e race niet niet veel goeds voor Blauwe Knoop in petto. Vlak voor de start knalden er bij een gijp 3 leuvers uit het grootzeil dat er daarna niet meer lekker bijstond. Als er nog meer gingen zou de strijd gestaakt moeten worden.  Bij de start wilde Blauwe Knoop onder de Shark komen om 'm te loeven.

De Shark stuurde naar de pin en de benodigde overlap kwam maar niet.  Beide boten lagen zowat stil zodat Blauwe Knoop er ook niet meer boven kon komen. Het startschot klonk en er ging een luide zucht van verlichting aan boord van de Shark horen toen ze de pin net voorbij kropen.

Wat zij vreesden gebeurde Blauwe Knoop; met het puntje van zijn brede spiegel werd de pin getoucheerd. Na het strafrondje resteerde de laatste plek maar wel lekker veel boten om mee te strijden.  Shark en Big Time laggen ver voor en Blauwe Knoop rukte op tot bij de Electron en Javelin.

De Electron voer zonder spi en ging desondanks verbluffend hard. We misten golven om in plané te komen en in een bui van drieste overmoed wilde Blauwe Knoop tussendoor bij de parallel varende Javelin en Electron. De Javelin was gezien totdat de afdekking van de Electron onze spi deed leeglopen. De Javelin was er weer vandoor en gaf niets meer weg. De spi van de Shark was intussen voorzien van een gat maar ze wisten toch vaart te houden. Is het overigens niet zo dat er spi’s met gaten zijn die daardoor harder trekken ? Enfin,  Shark 1, Big Time 2, Javelin 3, Blauwe Knoop 4 en Electron op een knappe 4e plaats.

 

Na het tellen van de punten staat Shark 1, Blauwe Zoetemelk 2 en Big Time 3.   Het zal er echter nog om gaan spannen, daar op de Grevelingen. Hoewel de banen kort zijn is het toch opmerkelijk hoeveel er ingehaald kan worden. Eén foutje en je bent weer wat plaatsen kwijt. En  foutjes maakt iedereen, zo blijft het lekker spannend.

 

 

Wim Hermans

Blauwe Knoop

 

 

 

Blauwe Knoop in winderig Breskensweekend 2009 

 

Nadat het vorig jaar bladstil was, woei dit jaar de stront van de dijk. Voor de vrijdag was er een dikke 25 knopen voorspeld maar op weg naar het startveld voor Cadzand maten we uitschieters tot 38 knopen. Stroom tegen wind dus er stonden aardige kuilen.  Halverwege zagen we boten omdraaien en op de marifoon kraakten de afmeldingen. De wedstrijdleiding besloot om iedereen terug te roepen. Na enkele uren wachten kwam de oproep om voor een rondje Hoge Platen te starten.

De Javelin, Calvito, Mr. Sandman en Blauwe Knoop voeren mee in de IRC3  met een ruimwindse start richting Terneuzen.   Blauwe Knoop koos er voor om met enkel gereefd grootzeil en G3 te varen. De G4 was in de auto gebleven. Dat was stom omdat de wind niet geminderd was en we bovendien maar met 5 man waren. We kozen ervoor om na de start  zoveel  mogelijk hoogte richting Aperots te varen om dan genoeg ruimte te hebben om de spi te trekken. We vergisten ons in de felle tegenstroom en gingen veel te laat over de lijn. In de achtervolging dus.  Javelin zocht de ondiepte van de plaat op en won daar veel meters mee.  Het bleef tussen de 25 en 35 knopen waaien maar wij trokken toch de (dikke) spi. Dat ging lekker en we konden de boot goed blijven controleren. We zagen allerhande broaches en chinezen, dat is het voordeel van achterin varen. Een Janneau One Design, nota bene zonder spi en zwaar gereefd,  liep zo vreselijk uit zijn roer dat hij de knap spinakerende Beau Bateau dreigde rammen. Door snel te reageren wist die de grootste klap wel te ontwijken maar de wedstrijd was voor hem over. De Janneau liep even later ook nog aan de grond.

Door de hoge kant van  het vaarwater te houden hielden we ruimte om in vlagen te kunnen vallen. De keerzijde van de medaille was de ondiepte. We maten 2,5 meter en bij snelheden van meer dan 12 knopen wil je geen grond raken. Plots zagen we de Javelin omdraaien.

Naar later bleek had hij een knik in zijn mast ter hoogte van de dekdoorvoer opgelopen. Precies op de plaats waar de mast van de cAp van Maurits destijds ook brak. Helaas einde wedstrijd voor Jean-Marie.

De Standfast 36 Lancer of Humble had zijn spi gestreken en voor onder grote genua.

Wij  dachten er overheen te kunnen denderen. Hoewel wij zonder IRC rating varen en geen concurrent zijn (en dat ook duidelijk aanriepen) loefde hij enorm en wij konden onder spi niet anders dan eronder duiken. Daar werden we een kwartier vastgehouden doordat hij ons deskundig in zijn windschaduw wist te houden door steeds met ons mee te vallen.

Calvito profiteerde en ging er met de kluif vandoor door als eerste het kruisrak in te gaan.

En Calvito heeft wel een IRC rating dus de strategie van de Lancer konden wij niet volgen.

De bovenste leuvers van het grootzeil waren inmiddels afgebroken en we moesten het rif eruit halen om erger te voorkomen. Het bleef ver boven de 30 knopen waaien en wij hadden simpelweg te veel zeil staan. De afstand tot Calvito, met vol grootzeil en G4, bleef gelijk maar er sprongen steeds meer leuvers uit het zeil. Bij de 5e van boven moesten we het wegnemen om de wedstrijd alleen onder G3 te vervolgen. De Sandman wist dichterbij te komen en in een bakboord-stuurboord situatie moest hij dippen waardoor er zoveel druk in zijn genua kwam dat ie in één dreun uit het voorstagprofiel knalde. Sandman vervolgde de wedstrijd onder gereefd grootzeil en wij snapten er niets van dat hij daar bijna net zo snel als wij onder G3 opkruiste. Later bleek dat hij opgegeven had en de motor bij had staan. Zo, de eerste klap was dus voor de Calvito.

 

Zaterdag stond er zo’n 25 knopen wind en waren we met 6 dus kozen we voor vol grootzeil en wederom de G3.  De Magnifique en Pied Piper waren nu ook van de partij. De stroom stond mee en zoals zo vaak ben je dan al snel te vroeg over de lijn. Nadat er eerst een ‘all clear ‘ gegeven werd volgde er toch een X-Ray voor de Magnifique, Calvito en Blauwe Knoop. De Sandman lag ver voor en konden we niet meer inhalen. Wij werden 2, Calvito 3 wat later middels een redress ook een 2 werd (?) en Magnifique werd 4 voor de Pied Piper.

De volgende wedstrijd waren we goed bezig en wonnen we afgetekend voor Calvito en Sandman . De Magnifique  haalde onder spi uiterst merkwaardige capriolen uit en kwam na de eerste wedstrijd niet meer terug. Later bleek de genua muurvast in de feeder te zitten. Daarnaast had de gelegenheidsbemanning nog te weinig grip op de boot om de kans op schade binnen de perken te houden waardoor Johan Dirk zich terugtrok. Dat was natuurlijk een aderlating maar de strijd tegen de Calvito, Sandman en ook de Capella van de lokale aas Frans Maas ging onverminderd door. De wind nam af tot een knoop of 15 en toen de Calvito zijn G2 zette konden wij niet achterblijven en kwam de G1 aan dek. Op de zak stond echter dat het de UK light was en dus kwam de Quantum Fusion M  light naar boven. Die heeft wat meer vezels dan de UK en moest er aan geloven. Eerst hadden we spijt want we liepen voor geen meter maar na wat prutsen kregen we ‘m toch aan de praat en wonnen de 4e wedstrijd na een lang spirak naar de finish voor de haven van Breskens voor Calvito en Sandman.

Zondag ochtend begonnen we met een knoop of  20 en de G3 ging er op. De Django was het veld komen versterken maar had zo te zien te weinig mensen aan boord om van voren mee te kunnen doen.  We liepen lekker en wisten goed van de shifts te profiteren.

Dat werd dus weer een paaltje voor de Blauwe Knoop, voor de Sandman en Calvito. 

Tijdens de 6e en naar wat bleek de laatste wedstrijd zakte de wind terug naar 12 tot 15 knopen en de Calvito liep met zijn G2 aanmerkelijk hoger en ging als eerste rond de boventon.

Wij moesten de Quantum Light weer offeren (een zware G1 zou nu ingevolge de klassenregels niet mogen) maar kregen de boot wederom niet aan de praat. Pas door 2 cm (!) grootschoot te vieren bij een bepaalde stand van de overloop deed ie het weer en konden we in de achtervolging. Calvito verdedigde kundig, tackte met ons mee en bleef tussen ons en het eerst volgende merkteken. In het laatste spirak kwamen we nog dichterbij maar het gat bleek te groot. Calvito 1, Blauwe Knoop 2 en Sandman 3.

De 7e wedstrijd was in feite de eerste die voor 1,5 meetelde en dubbel vermeld werd om een gedeeltelijke aftrek ervan mogelijk te maken. De logica ervan konden wij niet vatten maar dat hadden we die zondagmiddag wel vaker. De prijsuitreiking kwam t.g.v. een computerstoring pas tegen 19h00. Tot onze stomme verbazing werd Calvito als overall winnaar 31.7 gehuldigd. Een huldiging hebben ze zeker verdiend maar wij hadden toch recht op de prijs.

In de 2e wedstrijd hadden wij een 3 gekregen wat een 2 had moeten zijn en de rekenmeesters hadden vervolgens ook nog een 2 afgetrokken. Fabien Talpaert van Calvito was zo sportief om de prijs alsnog aan ons te geven en wij kunnen terugzien op een enerverend en winderig Breskensweekend.

Volgend jaar gaan we toch ook maar een IRC meetbrief aanvragen want op ook op handicap hadden we bij de eersten gezeten. Dus Capella (winnaar IRC3), de Blauwe Knoop komt terug. Hopelijk in een groot veld van 31.7 ’s maar als die te druk zijn om wedstrijden te varen moet het maar op handicap.

Nadat we tijdens de North Sea Regatta tot onze verbazing boten als een Seaquest 32,

Dehler 34SV en Dufour 34 Performance voorbij liepen, was het nu de beurt een nieuwe Elan 340 die zowel in het kruisrak als ruimwinds klop kreeg. Zo zie je maar dat de 31.7 na al die jaren nog steeds veel potentieel heeft.  

 

 

Wim Hermans

NED 7001   Blauwe Knoop

 

 

Maarten Keja - Whisper wint de 100 Mijls/Bruine Bank Solo race

 

De 100 Mijl race, aka de Bruine Bank race, werd in het afgelopen Pinksterweekend gevaren. Het parcours loopt van Scheveningen, via 2 boeien op de Bruine Bank,weer terug naar Scheveningen. De keuze links/rechtsom is vrij. Dit jaar werd  de race tijdens de North Sea Regatta georganiseerd.

 

Verleid door de fantastische weerberichten, op het laatste moment besloten mee te doen... Vrijdag de boot overvaren van Stavoren, vanaf het wad spinakeren naar Scheveningen. Heerlijke tocht, vrij veel wind - tussen 15 en 20 knopen - aardige golven en heel veel zon. Voor de tweede keer dit jaar geenterd door de douane - hetgeen als je solo spinaker zeilt onder die omstandigheden niet echt is waar je op zit te wachten (' Natuurlijk mogen jullie aan boord komen, maar ik heb mijn handen vol - de papieren liggen in de kaartentafel - veel plezier ermee . '). Vervelend is ook dat die ribs zo afgeven - kan je de zwarte strepen er weer afpoetsen...

 's Avonds om 23.00 in Scheveningen, waar Jules Banffer, van de stichting Shorthanded, me nog even de papieren komt  brengen, en een biertje meedrinkt.

 

's Ochtends naar de start, waar het noodlot toe lijkt te slaan: bij het hijsen dondert  de bout van het lummelbeslag eraf. Beetje de story-of-my-racing-life: zo heb ik altijd wat bij de start. Met de catamaran,   bij het rondje Texel brak in de branding een stang van een van de roeren af, waarna ik in de rij bij De Boer kon gaan staan om hem te laten repareren (gezien de lengte van de rij een typisch Nacra probleem). Bij het rondje IJsselmeer (ook catamaran) zeilde ik ooit enthousiast - op het laatste moment, uiteraard - naar de start, om na 100m vast te stellen dat ik de helmstok op het strand vergeten was...  Wel allebei uitgezeilt trouwens. 

 

Geluk bij een ongeluk, blijft  de giek nog in de lijnen van de lazy jack hangen, die ik altijd om de reefkaken hang als ik zeil: daardoor valt de giek tenminste niet op het dek en heb  ik verder geen schade. Na enige tijd luid, duidelijk en grondig vloeken, koortsachtig zoeken-in-onderdelenkistjes-tegen-beter-weten-in, Jules gebeld dat ik niet kan starten. Balen.  

Vervolgens - met iets meer rust - bedenk ik  dat ik met de cunningham door het harpje  bij  de halshoek van het grootzeil, naar een extra harpje  aan het beslag van de neerhouder, het lummelbeslag vast naar beneden kan sjorren. Dat zou dan eigenlijk best goed moeten blijven zitten  - en dat doet het ook. Jules weer gebeld, dat ik wel ga  starten, maar een half uur later en of ik dan niet gediskwalificeerd ga worden. Jules vindt  van niet.

 

Een half uur later dan gepland over de startlijn, enigszins zoeken naar de eerste bovenwindse boei (de kompaskoers was al van het startschip verwijderd), om vervolgens de ruimewindse koers naar de VQ(9) in te zetten.

 

Het waait  lekker: zo'n 15 knopen. De wind zou van oost naar noord-oost draaien, reden waarom ik het parcours linksom gekozen heb. E.e.a. klopt aardig, ware het niet dat de wind wat eerder van richting verandert  dan ik verwacht had. Na 3 broaches de spinaker geruild voor de genaker, maar na enige tijd werkt die ook niet echt meer. Ruilen voor een genua 1 gaat  niet: wel bij me, maar de feeder was de vorige week al overboord gegaan en ik heb  nog geen andere kunnen halen. Met afnemende wind (zo'n 10 knopen) nog wel serieus overwogen te proberen de genua 1 zonder feeder te hijsen, maar de angst om halverwege te blijven steken en dan 100 mijl met alleen een grootzeil te moeten zeilen wint het van de frustratie te langzaam te gaan. Bovendien bedenk  ik me net op tijd, staand in de kajuitopening, uitkijkend over de zonovergoten zee, waarom ik eigenlijk in principe niet aan wedstrijdzeilen doe: voor je het weet verpest het wedstrijdelement dat waar het eigenlijk om gaat - genieten van zon, wind, water, rust. Besluit derhalve me niet op te winden en van de relatieve rust gebruik te maken om even op de bank te gaan liggen, ogen dicht, biertje bij de hand. Heerlijk. En prompt begint het zo hard te waaien dat een genua 1 veel te veel was geweest.

 

Met wind tussen 18-20 knopen, knik in de schoot, 1 rif, constant rond de 7-8 knopen (beetje stroming mee) doorstomen naar de eerste boei. Geen andere boot te zien overigens, afgezien van een wat kleiner bootje dat ik plots ingehaald blijk te hebben (vermoed tenminste dat die ook in de wedstrijd  is, gezien positie en koers).

 

Bij VQ(1) wat tegemoet komend verkeer: eerst een J109, die enige moeite lijkt te hebben met zijn volle tuig in deze wind, vervolgens een X332, met vlak daarachter de enige andere 31.7.  Ben  blij verrast: aangezien dit ongeveer het verste punt  is en ik een half uur te laat vertrokken was, gaat het kennelijk niet zo heel slecht.

 

Vervolgens door naar Q(9), iets ruimer, maar verder beetje van hetzelfde laken een pak. Wind nog wat meer, maximaal 23 knopen .  Ternauwernood gelegenheid om tussendoor nog een glaasje whisky te pakken, maar met een beetje goede wil en wat doorzettingsvermogen kan er veel. Proost - op boot, zon, water en wind. 

 

Na Q(9) weer wat hoger varen, maar wat erger  is, afnemende wind en opkomende stroming - tegen dit keer. Misschien toch rechtsom moeten varen? Of gewoon wat harder? Lange tijd hoop om voor 2 uur terug te zijn, maar dat z i t er niet helemaal in: om 2.50, toch nog redelijke tijd, terug in Scheveningen. Bij binnenkomst zelfs nog onverwacht applausje van andere deelnemers die al gefinished waren. Ter vergelijking: de Pogo 40 was al om 20.39 binnen . Ongelooflijk. 

 

De volgende dag, terwijl ik alweer onderweg ben naar Stavoren, telefoontje van Jules - dat ik het solo klassement gewonnen heb. Another striking victory for the 31.7 class!

 

En dat ik ook de enige deelnemer was in de Solo klasse doet daar geen afbreuk aan, toch

Maarten Keja  Wisper

 

Dual handed 50-mijls

Net als de vorig jaar opende team Big Time ook wedstrijdseizoen 2009 met een eerste plek in de 50-mijls dual handed vanuit Lelystad! Het werd een race met veel veranderingen in windkracht en dus ook veel genuawissels.


 

We starten deze keer stipt op tijd,  met in totaal 10 31.7‘s in het 43 schepen tellende veld schepen van 30-35 voet. De lijn lag scheef omdat het eerste rakje aandewind was en er geen geen apart indewinds merkteken was gelegd. Na een goede start in het midden schoven we binnen een paar minuten naar de koppositie van de 31.7‘s en konden ook mooi voorin blijven t.o.v. de andere deelnemers. 

Nadat we de knik in de Houtribdijk gepasseerd waren kon de spinaker en op en gingen we vrij close reachend richting de 1e boei ten oosten van het Enkhuizerzand. We wind zat tussen de 13 en 17 knoop dus we schoten lekker op en we konden de spi goed hanteren. Hier en daar broachten deelnemers om ons heen maar wij kwamen geen enkele keer in de problemen. 


 

Vervolgens een paar rakken voordewind en halve wind richting Stavoren, het verste punt van deze race. Daar aangekomen was de wind afgenomen tot een knoop of 7. We klokten onze voorsprong inmiddels op een minuut of 12. Vervolgens nam de wind nog wat verder af (achteraf bleek dit vooral funest voor veel schepen achter ons), draaide een graag of 40 om vervolgens terug te komen en toe te nemen tot een knoop of 10. Inmiddels ruim aan de wind konden we verder richting Lelystad en rondden dezelfde boei als na het eerste rak bij het Enkhuizerzand voor het laatste echte kruisrak. De wind nam nog verder toe tot een knoop of 18 maar met de genua 1 liep het prachtig op het vrij vlakke water en en haalden we weer veel andere 30-35 voeters in zoals een J92, Seaquest 32 en Dehler 34SV.

In het 1 na laatste rak nam de wind nog verder toe met uitschieters tot 26-27 knoop zodat we nogmaals de genua 1 konden wisselen voor de 3 voor het laatste rak van 5 mijl van Ketelbrug terug naar Lelystad. Door een paar mooie overstagjes en scherp sturen konden we op de finish nog net de Dehler 34 SV kloppen die ons tijdens de genauwissel op het voorlaatste rak voorbij was gelopen. 


 

Er was echter geen andere 31.7 te bekennen zo groot leek onze voorsprong. We maakten ons zelfs een beetje zorgen of we misschien een rak teveel hadden gevaren o.i.d. Terug in de haven en uiteindelijk al ruimschoots genietend van de zeilersmaaltijd en een koel biertje zagen we de andere 31.7‘s binnendruppelen. 

Tijdens de prijsuitreiking en uitlag bleek onze voorsprong op nummer 2 na ruim 9 uur zeilen ruim 38 minuten te bedragen. De rest van de 31.7‘s bleek redelijk bij elkaar in de buurt te zijn gefinished. In het veld 30-35 voet bleken we als 11e (zonder handicap) te zijn geëindigd. In het 31.7 klassement eindigde de Seaduction op de 2e plek, op een paar minuten voor Klein Zweden. Voor de gehele uitslag kijk op www.50mijl.nl of op uitslagen


 

 

 

 Shark wint winterserie First 31.7 overtuigend.
 Verslag van Wim Hermans

 

 

De Shark heeft na een felle strijd met de Blauwe Knoop de Grevelingen Wintercup gewonnen. Met op 15 maart nog 3 wedstrijden te gaan ging de Shark met een nipte voorsprong van 2 punten aan de leiding. De Blauwe Knoop had dus nog alle kans op de overwinning. De Magnifique die de Cup de vorige keer won, volgde op een te grote afstand en kon de 2 kemphanen niet meer bedreigen.

 

De omstandigheden waren perfect; 10 tot 16 knopen wind, een zonnetje en een baan die er goed in ligt. De spanning was te snijden en de rekenbladen met mogelijke scores lagen paraat.

Net voor de start sloeg het noodlot bij de Blauwe Knoop toen er veel water in de kajuit klotste. De dag ervoor was er slang los gekomen waardoor er tijdens de race om de platen ook al meer dan 100 liter water was binnen gekomen. Blijkbaar was het lek nog niet gedicht maar dankzij de lenspomp kon er toch gevaren worden.

 

Bij de start wist de Blauwe Knoop net onder de Shark te komen en door te loeven viel de Shark stil in de wind en vertrok 3 bootslengten later dan de Blauwe Knoop die op haar beurt als 3e weg was. De Kolokwint voerde het peloton aan. De Blauwe Knoop en Shark rukten echter op en in het laatste kruisrak lag de Blauwe Knoop voorop met de Shark erachter.

Éen slechte tack en een daaropvolgende header voor de Blauwe Knoop waren voor de Shark genoeg om te profiteren.

 

Bij de start van de 2e race zochten de kemphanen elkaar niet op. De Blauwe Knoop was iets eerder weg maar raakte opgesloten tussen de zeer hoog sturende Fungo Yassini en de Javelin.

Door deze te hoge koers ging er veel snelheid verloren en pas toen de Javelin uiteindelijk wegklapte  kon de Blauwe Knoop zich bevrijden. De Shark had toen al een meter of 30 gewonnen en verdedigde subliem. Blauwe Knoop haalde zelfs nepgijpjes uit de kast maar ook dat mocht niet baten. In het kruisrak tackte de Shark steeds mee en deed dat net even beter.

Blauwe Knoop stuurde de boventon te krap aan in de hoop op een lift om zo tussen de Shark en de boei te kunnen kruipen. De liftjes bleven uit en de Shark liep uit tot een veilige voorsprong. 

 

Het doek was nu gevallen, Blauwe Knoop kon de Shark in het algemeen klassement niet meer achterhalen.  Desondanks wilde de Blauwe Knoop toch nog een keer voor de Shark finishen.

De boot werd weer leeggepompt en de mast werd verder achterover getrimd voor meer hoogte en een betere acceleratie na de tacks. Ook dit mocht niet baten. De Shark had een betere start en verdedigde wederom subliem en mag zich na 18 (!) wedstrijden de terechte winnaar noemen. 

Ook in het klassement van de Demag Jaarprijs gaan ze nu fier aan de leiding. Maar het seizoen is nog jong;  25 en 26 april wordt de strijdbijl tijdens de van Uden Reco al weer opgevist.

 

De Grevelingen Cup heeft de First 31.7 winterserie tot een topevenement gemaakt. Met 3 eigen starts in een upwind-downwind maak je wedstrijdzeilers blij. Zeker wanneer er dan ook nog 17 boten meedoen. Dat smaakt naar meer en  hopelijk zijn er in de komende editie meer concurrenten die zich in de strijd tussen de Shark en de Blauwe Knoop komen mengen.

 

 

 

              Het winnende Shark Team van Christopher van Haute (Kelly ontbreekt)

 

 

 

 

 

Felle strijd op de Grevelingen

 

Wedstrijdverslag Team Tacktronic Grevelingencup 8 februari 2009

 

Even een korte introductie vooraf van het Team Tacktronic. We doen nu voor het tweede seizoen mee met de First 31.7 eenheidsklasse. In het voorjaar van 2007 zijn we begonnen en met enthousiasme ontvangen in de First 31.7 club. Wessel Colsen heeft ons van begin af super begeleid en ons klaargestoomd voor het eerste NK. Inmiddels varen we met een mix van ervaren wedstrijdzeilers en eigen “kweek”. Na diverse wedstrijden en regelmatige trainingen hebben we nu een leuk resultaat geboekt in de afgelopen Grevelingencup. Dus tijd voor een wedstrijdverslag dachten we zo.

Zaterdag voor de wedstrijd hebben Sabine en ik nog de laatste tuning gedaan aan de boot en nog een proefrondje gevaren.

 

De wedstrijddag:

Zondagochtend om 6.30 uur gaat de wekker. Buiten vriest het nog en het is nog donker.

Om 7.30 uur hebben we afgesproken met een paar bemanningsleden om gezamenlijk naar

Port Zélande te rijden. Onderweg is het uiteraard het gespreksonderwerp over wat we vandaag kunnen verwachten. Al gauw werd duidelijk dat we aan de vorige wedstrijd, met de harde wind, niet zo veel plezier hebben beleefd. We hebben toen zonder spi gevaren, om de all purpose spi niet op te blazen. Een heavy spi stond namelijk al in bestelling. Kortom, we waren erop gebrand om eens wat scherper te gaan varen; dus we zijn het er unaniem over eens om te gaan vlammen.  In de haven aangekomen, is het redelijk weer. De wind is tussen de 10 en 15 knopen, de steigers zijn nog behoorlijk glad. We gaan de boot vaarklaar maken en zijn op tijd gereed om alvast bij Le Bateau een kopje koffie te drinken. Na het palaver gaan we met vol enthousiasme terug naar de boot. We bespreken nog even de tactiek door en gaan varen. Nog even de spi hijsen, paar keer gijpen en spi weer naar beneden. Een paar slagen aan de wind voor de zeiltrim en we gaan naar het startveld..

 

De startlijn is nogal kort, dus dat betekent een goede positie zoeken voor de start.

5 minuten voor de 1e start, zie ik bij een paar bemanningsleden de spanning op hun gezicht. We benaderen deze keer over stuurboord het startveld en gaan vervolgens vlak voor de meute overstag. We zijn goed gepositioneerd en kunnen nog wat boten ophouden. Onze voordekker (Robin) zit er goed in en weet ons tot op de seconde nauwkeurig door de start te loodsen. We kunnen net de pin-end halen en hebben vrije wind. We zijn als eerste weg!. We kunnen verder afstand nemen van de vloot. In mijn ooghoek zie ik de Blauwe Knoop overstag gaan en zij beginnen aan hun stuurboordslag. Inmiddels hebben we zo’n voorsprong dat we ook overstag kunnen en over stuurboord terug naar de dijk varen. Ondertussen is iedereen nog verbaasd over de geweldige start. We liggen nu tweede achter de Blauwe Knoop en de Shark nog achter ons. De Shark zet de achtervolging in met hun nieuwe set zeilen. Erg mooi setje zeilen trouwens. Ze varen iets hoger en komen in het kruisrak langszij. We hebben ingecalculeerd dat de Shark ons uiteindelijk zou inhalen.

Maar goed, we liggen nog steeds fantastisch op een 3e plaats. Ik pep iedereen nog een beetje op; en roep: “We moeten nu deze positie vasthouden, iedereen concentreren jongens en meiden“. Maar nu de boven boei nog! De spi-set ging ook super!! Ondertussen wordt mijn big-smile en van de bemanning steeds groter. We ronden de beneden boei en zien dat de afstand met het veld achter ons steeds groter wordt. De boat handling is super; ook bij de aan de windse koers zit de gang er goed in. De trimmers doen hun werk goed. Frank (trim 2) roept: “We moeten niet te vroeg juichen, eerst finishen”. Joop (trim 1) heeft het voorzeil goed afgetrimd en kunnen de snelheid er goed inhouden.

Pieter (Grootschoot) heeft goede feedback met mij en kunnen gebruiken maken van de vlagen. De 2de en 3e spi-set ging ook goed, de Pit dames (Sabine en Vera) zijn ook alert. We zijn op weg naar de finish, iedereen houd zijn adem nog in, maar als we door de finish gaan, staat iedereen hard te juichen. We hebben de derde plaats. Ik zie het gezicht van Wim Hermans verbaasd naar ons kijken. “Wat doen die hier zo vroeg?”. Zelfs wij waren verbaasd.

 

De tweede start ging ook goed. We hadden dezelfde start tactiek en waren redelijk goed weg. We hadden net niet genoeg vrije wind om voor het veld te blijven, dus gingen overstag onder een aantal boten door. We hadden pech omdat we veel moesten ducken onder diverse boten door. Door al het ontwijken van andere schepen belandde we achter in het veld. Bij de spi-drop kwamen we in druk verkeer terecht en hadden een moeilijke spi lijdrop over bakboord. We besloten om voortaan wat hoger uit te komen bij de beneden boei en een loefdrop te doen.

In het kruisrak konden we weer veel goed maken en we eindigen uiteindelijk op een 8e plaats.

 

In de derde wedstrijd waren we weer goed weg bij de start en lagen net achter de kopgroep. We maakten niet veel fouten en eindigden als 6e.

 

Overall zijn we 4e geworden (nog) net achter de Kolokwint. Voor ons een geweldige prestatie.

We hebben vandaag weer veel geleerd en we zijn goed op weg. Hoe hebben we dit voor elkaar gekregen? Door veel wedstrijden te zeilen en een vast team op te bouwen. En regelmatig te trainen, met dank aan Wessel voor zijn uitleg. Die ondanks onze dramatische eerste training (voor het ONK in 2007) altijd ons heeft aangemoedigd.

 

Team Tacktronic bestaat uit:

Joop Bierkens- Trim 1

Frank van Litzenburg -Trim 2

Pieter van de Wolf -Grootschoot

Robin van Praat- Voordekker

Sabine Kley- Pit 1/ foto rapportage

Vera Leyten –  Pit 2

Willem Faay- Stuurman

 

Team Tacktronic

 

 

 

Vanuit de kuip - Kolokwint (BEL 1317) – Grevelingencup winterwedstrijden 8 februari 2009

Een goede start is het halve werk

Telkens als Kolokwint aan de start verschijnt is het spannend. Een team samengesteld uit bekenden en onbekenden, team genoten en concurrenten.  Spannend om te varen met elkaar en te ervaren of de voorbereidingen en de vele besprekingen het gewenste resultaat opleveren.  Spannend om te kijken of alle boat handeling goed is en  we ons in de posities kunnen manoeuvreren waar we graag willen zijn.
Vandaag een koude dag, maar de zon komt af en toe tussen de wolken door om ons te verwarmen. Het regenbuitje nemen we op de koop toe. Met wind tussen de  9 en 15 knopen wind is het een heerlijke dag om te zeilen.

In de drie voorgaande wedstrijddagen hebben we telkens met een andere bezetting gevaren, maar met de huidige zeven willen we het evenement afmaken en in juni de Nederlandse Kampioenschappen  varen.

De eerste wedstrijd ging voornamelijk over het herstellen van een slechte start.  Verkeerd ingeschat hoe snel we naar het pin-end van de lijn dreven en zelfs amper de lijn konden halen. Helemaal onderaan in het veld, met als resultaat dat we als achtste bij de bovenboei aan kwamen.  Tot aller teleurstelling hebben we de hele race in deze positie moeten varen. Uiteindelijk zijn we door een protest nog een plaatsje omhoog geschoven.

In de tweede wedstrijd waren we vastbesloten om een betere start te maken. Volop snelheid en hopen op een gaatje op de lijn. Wat wonderwel goed lukte! Er werden wederom drie rondjes gevaren.  De wind draaide inmiddels en de rakken down-wind veranderden langzaam van het varen van hoeken naar “in twee gijpen naar de boei”. 
Het team is een groep uitermate kritische personen met allemaal vele jaren zeilervaring. Iedere beslissing en manoeuvre wordt naderhand besproken zodat we een volgende keer nog beter, sneller of mooier over de baan kunnen. Een professionele instelling die ervoor zorgt dat de sfeer aan boord uitstekend is.  Er wordt serieus gevaren en goed gelachen aan boord.

De derde en laatste wedstrijd van de dag is meteen ook de beste. We liggen in derde positie achter de Shark en de Blauwe Knoop die beiden weinig fouten hebben gemaakt deze dag en bewonderenswaardig hebben gevaren. Complimenten! We behouden de derde positie en behalen daarmee een derde plaats totaal.

Wederom heeft het team veel geleerd wat in een volgend evenement in de praktijk kan worden gebracht: ook in licht weer kunnen we de boot met veel snelheid varen en voornamelijk “een goede start is het halve werk”.

Bemanning :

Tactiek : Joost Smit
Helm : Wessel Colsen
Main : Johan Labeur
Genua : Manne Sijsma
Spinnaker : Carly Giezen
Pit : Renate Wildeboer
Bow : Lee Verschuren

 

 

·         Wintercup Grevelingen januari 2009

Verslag vanuit de Kolokwint, de genautrimmer schrijft, dus vooral het deel voorafgaand aan de wedstrijd en het deel waargenomen vanaf de hoge kant kan je terugvinden in dit verslagje. Dit keer ook geen uitgebreide verslagen met layline grafieken, polaire diagrammen, pitch amplitudes en hellingen maar wel mijn wat info van hoe de Kolokwint gekomen is waar we nu zijn.
Vanaf begin deze winter varen we de Kolokwint met een nieuwe bemanningsamenstelling, van vrij ervaren tot zeer ervaren en allen zeer gedreven. De sfeer, de spirit en de saamhorigheid binnen de groep zijn uitstekend. In de aanloop naar de wedstrijden is de boot van allerlei handigheidjes voorzien die de boothandling vergemakkelijken. Er worden een paar dagen serieus getraind en tussendoor veel geevalueerd via de Kolokwint intranet-site.
Zaterdag voor winterwedstrijd #3 hebben we een trainingsdag ingelast, de thermometer geeft 5 graden aan en er zijn harde windstoten met buien voorspelt. Op weg naar Port Zeelande bedenk ik me dat we de week ervoor nog massaal op de schaatsen stonden en dat er in Herkingen Marina zelfs over het zoute water gelopen kon worden... In Le Bateau wordt het dag programma en de doelstelling van de dag doorgenomen en we drinken een warme choco.
Een maal op het water blijken de weersvoorspelling te kloppen, er worden flinke windstoten gemeten (>35 knopen) en we worden bekogeld met hagelstenen die de grijns van onze gezichten moffelen. Gelukkig duurt dit maar kort en snel zien we de zon, een grote regenboog en als klap op de vuurpijl de welbekende bruinvis. Zeilen is altijd mooi, juist ook in de winter!
Als training op het water blijkt deze zaterdag slechts gedeelelijk benut want vrij snel nadat we de zeiltrim voor hardere wind bestudeerd hebben, krijgen we materiaal pech. De spinnaker boom wordt teveel op trek belast en de bek van de spinnakerboom hangt los te bungelen aan de mast, de rest hangt aan de spinnaker die lekker staat te jo-jo-en. We besluiten terug te gaan om het materiaal te fixen. Er wordt serieus gereedschap tevoorschijn gehaald en we tappen/schroeven/popnagelen het een en ander weer in elkaar, net voor het donker wordt zijn we klaar voor de echte wedstrijd.
Die avond bevestigd Joep Straus in zijn leezing over praktisch weerkunde nogmaals dat we voor zondag ca 22-24 knopen kunnen verwachten afnemend gedurende de dag draaiend van zuid naar zuidwest, Met in het begin van de dag nog kans op wat extra wind uit een buitje hier en daar. Actheraf blijkt deze windvoorspelling nauwkeurig te kloppen.
De baan wordt die ochtend uitgelegd voor de haven-ingang,  tijdig varen we uit en hebben een geconcentreerde generale op 1 uur voor de start, iedereen is scherp als een scheermes en het materiaal werkt. De wind is stevig wat ons prima bevalt, we hebben immers een goede zeiltrim gevonden voor deze wind en we hebben vertrouwen in de boothandling.
Tijdens de 3 korte wedstrijdsjes varen we zo veel mogelijk onze eigen koers. Dit wordt vergemakkelijkt door onze goede starts waardoor we direct in de kop van het veld mee kunnen varen. Ook de korte baan wordt er besloten om snel achter elkaar overstag te gaan om windshifts te benutten en om vrij te kunnen varen, het is hard werken en -ondanks de kou- staat al voor de bovenboei het zweet op m’n rug.
Bij de bovenbooi kiezen we de eerste keer voor een bear away set en zien al snel dat het  nodig is om te gijpen omdat we de beneden boei anders niet kunnen bezeilen met de spi en de forse wind. We zien een groot deel van het veld nog verder doorvaren de oost hoek in en slaan tesamen met een aantal andere boten in de kopgroep een gat. Na deze bear away set -en wetend dat de wind verder doordraaid naar het westen- kiezen we daarna voor gybe sets. Deze gaan lekker, het op gang krijgen van de boot gaat de ene keer sneller als de ander maar we hebben de boot onder controle, dat voelt goed. We blijven onze eigen koers varen, concentreren op onze taken en de grootzeiltrimmer trekt de bloedblaren in z’n handen. Het werpt zijn vruchten af we eindigen het eerste portje 2de achter onze buurman, de blauwe knoop. Daarna worden we 3de achter de Magnifique en de blauwe knoop en als kroon op de inzet eindigen we het derde potje als 1ste.
Verder willen we gelijk van de gelegenheid gebruik maken om het wedstrijdcommitee te bedanken voor het organiseren en haar inzet;

Na de tweede wedstrijd zien we een boot stoeien met de spinnaker, uiteindelijk wordt de val gelost en de spi via de schoot binnengehaald. Achteraf horen we dat er zelfs een aanvaring met het finish schip aan vooraf ging, wat natuurlijk erg spijtig is voor het vrijwillige finish schip en haar wedstrijdleiders.

Jerom  a/b Kolokwint

 

 

·         Wintercup november 2008 Verslag van de Kolokwint (groot bestand, duurt even)

  •  

Verslag Breskens Sailing weekend vanuit de Villa First

 

Zoals op het forum te zien is geweest kende de aanloop naar dit weekend enige moeilijkheden t.a.v. de personele invulling.

Omdat het voor mij weeral van 2005 geleden was wilde ik erg graag weer eens naar Breskens.

Uiteindelijk had ik Paul en Wim als vaste maten aangevuld met Carly die bij de Eurocup op de X-ray had bemand.

We dachten nog wel iemand tegen te komen maar dat bleek niet zo te zijn.

Niettemin werd de boot gebracht door Bas die met de Beau Bateau het voordek deed.

Vrijdagmorgen was de ploeg compleet en we gingen met goede moed naar buiten om vervolgens vanaf 11 – 15 uur stil te liggen waarbij we ook nog eens ons anker kwijt raakten door een onhandige zet van mij.

Maar om drie uur was het dan zover met 7 kn wind

Onze start was niet verkeerd maar we konden niet overstag naar daar waar we dachten dat er wind was en toen het zover was lagen we ongeveer laatst van de hele groep.

Door een shift overzeilden we de boventon ook nog en kwamen als laatste door.

Wat toen gebeurde kan je niet bedenken;

We hadden nog maar goed en wel de spi gezet en lagen al naast de Sandman en Pied Piper!

We gijpten weg naar stuurboord voor de vrije wind en haalden nog een paar haltonners in, zagen de Calvito (31.7 Fra1) aan de andere kant stil liggen met Javelin er voor.

Na nog een paar tactische gijpjes vanwege shifts lagen we waarachtig voor in het 31.7 veld!!

Dit was wel even schrikken als je van de laatste plek komt.

Maar het was nog niet gedaan, wat te denken van een boeironding tegen een dikke mijl stroom als je maar 1,3 knoop door het water doet!

Aangekomen op spi bij de boei hadden we de Genua natuurlijk al gehesen maar dat is niet bevorderlijk voor de spi die er dan maar af moest maar toen konden we die boei helemaal niet meer voorbij varen..

Naast de boei gekomen voeren we zelfs even achteruit dan weer een beetje vooruit maar we moesten er helemaal voorbij voor dat we konden opsturen anders zaten we er tegen en je zal met deze “wind”een rondje moeten draaien.

Kwamen er nog een paar grote bakken langs die riepen “wij gaan alvast door hoor”

Voor ons gevoel duurde dit minuten lang voordat we tergend langzaam die boei voorbij waren en ruimte hadden om op te sturen zonder achteruit te zakken.

Gelukkig waren er meer boten die dit ook hadden zodat de afstand tussen de Javelin bleef.

Stroom mee en zuchtje tegen zeilt gelijk al een stuk beter zodat we met voorsprong bij de boventon aankwamen waar zowaar de wedstrijd werd ingekort.

Waar  hebben we dat meer gezien dat er een vlag hing die de wedstrijd inkortte waar geen duidelijkheid over was!!!

We gingen tussen boot en boei en we werden afgeblazen en waren dus eerste van de klasse geworden en hoe, je verzint het niet!

Voor je tegen de stroom dan weer eens in Breskens bent is het alweer etenstijd wat ook goed geregeld was trouwens.

Zaterdag was de mooiste zeildag van het weekend met 12-17 kn wind, drie start waar we er twee van verknoeien door te laat bij de lijn te zijn.

Wel leuke duels uitgevochten tegen Spetter en Calvito die met meer mensen toch beter uit de verf kwamen.

De Javelin was die dag weg en bleef weg vooral aan de wind doet Jean Marie en crew het heel goed.

Wel viel weer op dat we voor de wind ook hier weer goed weg komen door op de goeie plek te gijpen en vrije wind te zoeken, is dit geluk, inzicht?

Savonds vlaamse pot en muziek na, wat nou niet zo heel boeiend was maar wel gezellig.

De prijsuitreiking is ook altijd wel aardig in Breskens met voor ons toch nog een tweede dagprijs vanwege het uitvallen van de Calvito in de derde race waar ook de PiedPiper uitviel.

En de Calvito had al een OCS op zaterdag!

De zondag was één grote drijfpartij waar nog wel werd gestart maar dat was na een uurtje helemaal over.

Tot 2 uur hebben we gezwommen en geluierd waarna de boel werd afgeblazen.

Van te voren hadden we al geregeld dat de bemanning met Spetter meekon zodat ikzelf met de Villa First gelijk door kon naar de Roompot, dat scheelt je weer een paar uur.

Wim en Paul hebben mijn auto met aanhangwagen naar Colijn gebracht dus het was weer helemaal voor mekaar.

Mooi weekend gehad en naar omstandigheden best nog wel goed gevaren in een goeie sfeer.

Met dank aan Carly,Paul en Wim en Bas natuurlijk voor het brengen.

Volgende keer weer!!

 Adri van de Velde a.b. Villa First

 
 

No

Zeilno

Naam

Punten

1

2

3

4

1

BEL 787

JAVELIN
J.M. de Wachter, First 31.7

5,0

2

1

1

1

2

NED 7079

VILA FIRST(geen irc)
Adri van de Velde, First 31.7

10,0

1

3

3

3

3

NED 7488

SPETTER(geen irc)
R.,Simons, First 31.7

17,0

dns

4

4

2

4

FRA 28010

CALVITO (FRA 1)
Fabien Talpaert, First 31.7

18,0

ocs

2

2

dnf

5

BEL 599

PIED PIPER
Kristiaan Germonpré, First 31.7

20,0

3

5

5

dnc

6

BEL 7317

MR SANDMAN
Christiaan Pottiez, First 31.7

28,0

dnf

dns

dns

dns

 

 

 

Verslag 24 Uurs Race 2008, Pyxis Mare 

 

Vrijdagavond 19.15; de start.

Onze thuishaven is Lelystad Haven met hier vlakbij één van de 16 startplaatsen van de 24 Uurs Race, Lelystad Zuid. Met een windvoorspelling van eerst Noordwest 8 kn, draaiend en afnemend naar Noordoost en vanaf 2 uur ‘s nachts Oost, beslissen we om ook maar gewoon bij Lelystad Zuid te starten. Het Wad op met deze windkracht is geen goeie optie dus die kant hoeven we ook niet op te varen.

 

 

 

Voor ons starten om 19 uur onze andere 2 schepen, de Puppis en de Wings en om 19.15 gaan wij de startlijn over terwijl we tegelijkertijd de spi omhoog trekken.

De wind is gelukkig iets harder dan voorspeld en blijft ook de gehele nacht lekker staan. Al draait hij niet om 2 uur naar het Oosten, dus blijven we tot 6 uur ’s ochtends op het Markermeer rakken varen van noordwest naar zuidoost en weer terug. De terugweg kan steeds net worden gespinnakerd, Sylvia in het donker aan de zijstag, de sterren geven genoeg licht om de spi te kunnen zien, wat een fantastisch mooie nacht! Iets voor zessen zijn we wederom bij de KG10 en het rak naar de sluis lijkt eindelijk net bezeild te zijn. Als 2e schip leggen we in de sluis aan en de sluismeester is ons gunstig gezind want hij gooit direct achter ons de deuren dicht. We liggen nog geen 30 seconden of de lijnen kunnen weer los en we varen de sluis alweer uit.

 

De rest van dit rak is helaas net niet bezeild, en dus moeten we een paar honderd meter opkruisen. Niet ernstig, die paar minuutjes kunnen we wel hebben.

De zon is inmiddels alweer op en we varen relaxed richting afsluitdijk. De wind is inmiddels Oost en af en toe Zuidoost dus de spi kan weer omhoog.

Na de Sport B is het aan de wind weer naar het zuiden, dit is jammer want hier verliezen we wat snelheid.

 

Tussen 18.15 en 19.15 mogen we finishen, tot 20.15 uur met strafmijlen maar helaas slaat de vermoeidheid toe en maken we een kleine misrekening. We zijn te vroeg al richting Medemblik gegaan en dus wordt het erg moeilijk om tot 19.15 te blijven varen. Maar als de wind wegvalt zijn wij in het voordeel, afwachten dus. Uiteindelijk varen we nog een driehoekje voor Medemblik, met een kruisrak erin, erg dom maar het enige wat nog kan. Het een na laatste rak gaan we op spi nog even tegen een paar honderd boten in, over bakboord, maar ja ze zijn wel met erg veel! De laatste keer de spi strijken, de laatste boei ronden en vervolgens het allerlaatste rak naar de finish. Om iets voor 19 uur finishen we, keurig op tijd en niet al te veel tijd over.

Na de finish begint dan het volgende evenement; Medemblik in zien te komen met 700 schepen tegelijkertijd onder het genot van een vervroegd ankerbiertje en zwaaiend naar al die mensen op de kant terwijl we voor, achter, links en rechts wat boten van ons afduwen.

 

We varen door tot achterin en vinden een mooi plekje waar we onze rakken nog even doornemen en de stickers kunnen plakken. We leveren ons formulier in en kijken bij de voorlopige uitslagen tot nu toe. We denken zelf rond de 130 mijl te hebben gevaren, vergeleken met vele anderen is dit zeker niet slecht dus hoopvol gaan we nog even lekker uit eten en daarna kijken we nogmaals bij de uitslagen. Alle 31.7’s staan erbij, en wij staan bovenaan met 136,48 mijl! Wauw! Hopen dat er vannacht niemand een wijziging komt doorgeven, en dan kan Peter eindelijk een keer een 1e prijs op gaan halen op het bordes!

 

De volgende ochtend bij de prijsuitreiking zijn we inderdaad 1e in de 31.7 klasse! Drie hoeraatjes voor onszelf!

 

Peter, Sylvia, Bert en Arno allemaal heel hartelijk dank voor de gezellige 24 uren en voor 24 uur opperste concentratie, nou ja, 22 uur waarschijnlijk.

 

En voor alle 31.7 eigenaren: Hopelijk tot volgend jaar tijdens de 24 Uurs Race, de mooiste wedstrijd van het jaar!

 

Namens Zeilschool Pyxis Mare en de Pyxis,

 

Marieke

 

 

Kijk op www.kustzeilers.nl voor meer informatie, foto’s en filmpjes.

 

 

 

 

Foto’s website 24 Uurs Race  www.kustzeilers.nl

 

Flevorace aan boord van team Big Time

Nadat in de 2007 editie van de Flevorace tot 2 maal toe de genua onbedoeld naar beneden kwam waren de verwachtingen dit jaar niet al te hoog gespannen. Bovendien voorspelden alle weerberichten op tenminste 2 van de 3 dagen weinig tot zeer weinig wind dus team Big Time had een houding van: we zien wel!


 

Vrijdag inderdaad weinig wind, die ook nog eens enorm varieerde in kracht 2-20 knopen en richting. Alle 28 deelnemers in het ORC 3 veld werden zwaar op de pref gesteld helemaal toen in het laatste rak de wind een minuut of 20 helemaal uit ging. Na ruim 5 uur ‘ zeilen’  vonden we ons terug op een 4e plek dus het begin van de serie was sterk, te meer daar deze races dubbel telde voor het totaal klassement.


 

Zaterdag stonden er 3 upwind downwind races op het programma en tegen alle verwachtingen in begonnen we met een knoop of 7-1 wind. Ook nu wisten we door ons goed vrij en naar voren te zeilen als 4e te eindigen. In de 2e race nam de wind steeds verder af en na ruim een uur zeilen eindigden we als 3e (op slecht 30 seconden gecorrigeerde tijd van de winnaar). Vervolgens ging de wind helemaal uit, kwam na een uurtje weer terug zodat we toch nog voor de 3e maal konden starten met een knoop of 7 wind. Direct na de start nam deze echter al af om te eindigen met 4 knoop na 2 rakken zodat het wedstrijdcomité besloot om de race af te korten. Helaas hadden we in deze race anders dan de andere keren slechts een redelijke start waardoor we opgesloten raakten middenin het veld. Door de korte wedstrijd (1/2 uur konden we ons onvoldoende naar voren zeilen zodat we slechts als 9e eindigden. Aan het eind van de dag vonden we ons terug op een 2e plaats in het klassement doordat wij als 1 van de weinige teams constant voorin wisten te eindigen. Onze voorsprong op de nrs. 3 t/m 6 was echter klein zodat de dubbeltellende lange afstandsrace van zondag de beslissing zou moeten brengen.


 

Wind!! Eindelijk werden we ‘s ochtends wakker met een knoop of 12 wind. De verwachting was dat deze tot halverwege de middag zou blijven doorwaaien. We voeren deze race voor het eerst dit weekend op triple number Medium. We varen weer goed weg bij de start en wisten ons direct naar vore te zeilen, waarna we als 6e het 1e merkteken rondden. Vervolgens een mooi lang reachrak waarbij we verder uitliepen op onze achtervolgers en 2 directe concurrenten voorbij konden lopen. In de daaropvolgende 3 rakken zeilden we steeds verder naar voren. In het laatste kruisrak naar de finish werd het echter nog erg spannend toen de wind een graad of 30 draaide en wij nog net de goede kant wisten te kiezen. We finishten als 4e ORC 3 boot en ons gevoel zei ons dat het goed zat. We moesten een kleine 10 minuten voor onze naaste concurrent finishen en we konden uittellen dat dat was gelukt.


 

In de haven aangekomen bleken we ook deze keer weer als 4e te zijn geëindigd, genoeg voor de 2e plek in het eindklassement, achter de wederom niet te kloppen Winner 1010 van Remco Sol.   Verder een succesvol weekend voor de 31.7 Googor van Axel Braun die 4e werd. De andere 31.7's Quintessens en Pyxis eindigden respectievelijk als 14e en 20e.


 

No Zeilno Naam 

                                           Punten         1 2 3 4 5

1 NED 5010 Tien tien         9.0         1 2 1 2 1

2 NED 6816 Big Time         32.0         4 4 3 9 4

3 NED 844  Lyra                 36.0         7 3 6 3 5

4 GER 5131 Coogor         39.0         2 6 11 12 3

5 NED 5458 Geintje         47.0         11 1 7 5 6

6 NED 5926 Pebbles         56.0         9 7 4 1 13

7 NED 3525 Mamabe         56.0         3 10 10 8 11

8 DEN 342 Sphinx         60.0         5 11 5 6 14

9 NED 7975 Blue June         61.0         6 dnf 9 7 2

10 NED 6624 Tri-eau         75.0         13 5 2 10 16

11 GER 4009 Idefix         87.0         12 12 13 4 17

12 NED 4629 Balrog         87.0         17 8 14 13 9

13 NED 2532 Turning Point 90.0         14 13 16 19 7

14 NED 7891 Quintessens 90.0         16 9 8 11 15

15 GER 4953 Picco Bello 103.0 10 15 15 15 19

16 NED 4697 Futuro         111.0 8 18 21 14 21

17 NED 7915 Selden         126.0 dnf 14 12 18 12

18 NED 5900 Djambo         127.0 dnf 16 17 20 8

19 NED 3473 Goudvis         133.0 dnf 19 20 16 10

20 NED 7426 Pyxis         138.0 20 17 18 17 23

21 NED 6902 Carpe Diem 142.0 15 23 25 24 20

22 NED 306 Caet Mossel 160.0 dnf 20 23 23 18

23 NED 7373 Brut 

                                               166.0 18 24 26 22 dnf

24 NED 7605 Maatskip         167.0 dnf 22 22 21 22

25 NED 7312 Horizon         173.0 19 dnf 19 dns dnc

26 NED 7432 Schuim en as 180.0 dnf 21 24 dns 24

27 NED 7358 Stag         203.0 dnc dnc dnc dns dnc

27 NED 7739 Jiggle        

                               203.0

                                  dnc dnc dns dns


 

 

 

 

Filmpje van Optie tijdens een start!   

 

 

Het E.K. vanuit de kuip van de Shoebox.

Allereerst ben ik niet iemand die graag verslagen maakt op de site, omdat ik daar gewoon niet geweldig in ben en niet wil beledigen en of aantijgingen maken tegen collega’s of comité.

De  SHOEBOX is een boot die al een aantal jaren door jongens uit Bergen op Zoom gevaren wordt met als eigenaar schipper Ruud Sondag.

We proberen door goed te varen onze goede prestaties voort te zetten en of te verbeteren.

Nu wordt op het EK gedaan alsof wij er zijn gekomen voor een zeilmakerstrijd iets wat van onze kant zeker niet het geval is.

1e wedstrijd gewonnen door SHOEBOX en niet Magnefique.

2e wedstrijd gewonnen door Magnefique en niet door SHOEBOX.

3e wedstrijd laatste boei vraagt niet SHOEBOX maar Magnefique om ruimte zonder overlap, wel ruimte door ons gegeven om aanvaring te voorkomen en dus alle reden voor ons voor een protest inclusief alles wat daar bij hoort (getuige en een duidelijk verhaal) en volgens mij DSQ niet aftrekbaar?

4e wedstrijd een 1e plaats voor SHOEBOX.

5e wedstrijd een goede start en een mooie eerste plaats tot de wind wegvalt en het een loterij wordt. Bij de afkort boei een boot met vlag (S) en bij het passeren van Magnefique lijn tussen boot en boei een geluidssein (bieb) op het moment dat wij passeren ook op die zelfde lijn een bieb en bij Magnefique ging de spi razendsnel naar beneden. De verwarring was groot bij ons normaal toetert het schip meerdere malen in wedstrijd reglement staat zelfs minimaal 2 maal. Onze conclusie wedstrijd beeindigt. I.V.M. mankementen aan de motor dacht ik snel motor aan zodat we die weer eens goed kunnen laten lopen dat hij weer helemaal goed is.

Bij het haven hoofd kwamen we inderdaad tot de conclusie dat een en ander aan de boei door de organisatie anders bedoeld was N.O.R. wat dan toch de lijdraad hoorde te zijn.

Bij het lezen van dat alles werd ons duidelijk dat er nogal wat fouten stonden het hijsen van de klasse vlag en een tijdslimiet.

Ik moet me aan de regels houden zoals elke deelnemer dus ook de organisatie. Voor mij dus reden om te denken doe ik hier wat mee of niet!  Op het forum stond immers al de melding we gaan voor een bepaalde zeiltijd!

Mijn gedachte dus wel ik spreek ze er op aan dan moet je een formulier/protest indienen dus gedaan maar voor dat het protest  behandeld zou worden komt een van de heren van de Internationale jury naar mij toe en verteld dat onze wedstrijd en die van de 7.5 worden gecanseld i.v.m. de tijdslimiet fout.

Nou dat leek voor ons een meevaller zelfs de jury had al gezien dat er jammer genoeg voor de organisatie een stomme fout (of toch bewust zie melding hierboven op forum) in de N.O.R. stond.

We dachten kunnen we morgen toch weer verder en proberen op een eerlijke manier het evenement te gaan winnen.

Wat schetst mijn verbazing een half uur later wordt ik door het voltallige Ned.31.7 bestuur publiekelijk uitgemaakt voor een waardeloze kerel die bij een eventuele winst geen applaus zou krijgen en morgen geen collega deelnemers meer zou hebben daar stond ik dan tussen een hoop mensen als de grote oplichter.

Na later nagedacht te hebben besloot ik voor mezelf dat ik in mijn ogen niets fouts had gedaan volgens de regels van de N.O.R. en net zoals die 17 andere was gekomen om te winnen.

De volgende dag heb ik De voorzitter de Heer Hermans persoonlijk en zonder verdere omstanders aangesproken en uitgelegd wat er gisteren zie hier boven gebeurd was en me voor gaan bereiden op de nieuwe wedstrijddag.

Deze dag werd door ons zeer gecontroleerd gevaren met 2 x 2e en 1x 4e steeds achter Magnefique de boot die het beste stond achter ons in het klassement, geen confrontatie zoekend bij de start en de boei rondingen, dus zoals het er nu voor stond een afsluiting met een mooie verdiende eerste plaats.

Bij terug komst in de haven bleek dat de internationale Jury het niet zo nou neemt en tijdens onze laatste finish besloot dat de N.O.R. helemaal niet zo belangrijk is als altijd wordt gezegd en veranderde de status van race 5 weer als geldig.

Toen wilde ik wel met jury praten waarom de organisatie en de jury de regels niet zo nou hoeven te nemen en ik als deelnemer wel.

Toen bleek alles in het zweethok van de jury weer wel volgens de regels te zijn en mocht ik niks meer vragen alleen nog maar luisteren!

Conclusie ik was de grote verliezer en een grote illusie armer, varen doe je niet volgens de regels maar volgens de geest maar is dat wedstrijd zeilen om te winnen!

Mijn fut om naar de prijs uitreiking te gaan en te horen dat ik met hun regels 5 of 6 zou worden zag ik niet meer zitten en heb me netjes afgemeld bij het comité daar ik niet eens ben met deze uitslag.

Na het lezen van het relaas over de strijd der zeilmakers? Moest dit verhaal mij van het hart.

Dit is mijn ziens wijze op heel het evenement en na geweldig zeilen/presteren een grote domper en een raar afscheid van de 31.7 klasse.

Ruud Sondag schipper Shoebox.

 

 

 

 

 van;

Luc Geirnaert

luc@vvw.be

Eurocup – VVW Nieuwpoort

De eerste editie van de Eurocup slaagde er in een bijzonder mooi veld samen te brengen in de 31.7 en First 7.5. Zowat de hele Nederlandse elite zakte af naar Nieuwpoort en bij de Franse teams zat onder ander een sterke ploeg die helemaal vanuit La Rochelle gekomen was.

Partners VVW Nieuwpoort en Ship Shop, de Belgische Bénéteau dealer hadden heel wat moeite genomen om er een totaal evenement van te maken. De combinatie met de Nieuwpoortweek en aanvang EK Fireball zorgen voor heel wat animo in de haven.  Ondertussen waren ook de Lasers volop bezig aan de voorbereiding van hun EK en de erg onfortuinlijke Channel Race stond ook gepland.

In samenspraak met de klasse werd gekozen voor windward leeward banen en één offshore met een lange staart…

First 7.5

De First 7.5 is een jonge klasse maar zelden is een campagne zo actief geweest in voorbereiding van hun Euro Cup. Ship Shop bracht Ladies First op het water en de Vlaamse Zeezeilschool, met coaches Eric Van Audenrode en Wim Hendrickx, wisten drie teams voor een maandenlange voorbereiding te motiveren. Daarnaast de teams van RBSC en enkele ploegen vanuit het Sailing Team Circuit. Het werd een erg leuke strijd waar zelf tijdens het kampioenschap een duidelijke groeicurve kon worden waargenomen. Hopelijk is dit geen eindpunt van een campagne maar de start van een blijvertje. De jonge beloften van Duinkerke blijven voorlopig buiten schot maar die trainen wel een zestig tot tachtig dagen per jaar en waren vorig jaar al achtste in een druk bezet Frans Kampioenschap.  

De strijd was in ieder geval bijzonder mooi en vraagt om een vervolg tijdens de wedstrijden die dit najaar georganiseerd worden in Duinkerke en ergens eind oktober bij de RBSC in Zeebrugge, allen daarheen voor een leuke revanche! Nu de teams de zeilen al hebben mogen ze niet ontbreken op de volgende Spi Ouest France.

De media aandacht voor de campagne was ook erg leuk met bijzondere dank aan Jean, Ladies First en actrice Viv van Dingenen die zowat alle pers wisten te bereiken.

VVW Nieuwpoort

De jachthaven zette zijn beste beentje voor – de feesttent stond er, de deelnemers kregen een gezamenlijk ponton, een soort BBQ, wat happy hour, een feestje waar de vermoeide zeilers helaas niet in de groove raakten, frietkot en mooie prijzen en boeien met gulle hand geschonken door North Sails België en Bénéteau en flinke geldprijzen.

Racing! 31.7

Donderdag:

Op donderdag stonden de registratie gepland en om zeven uur een oefenwedstrijd om de zeilers te laten proeven van de condities en het wedstrijdcomité te “fine tunen”. En ja hoor, het duurde een beetje voor de baan er lag en bij een mooi avondlicht en een leuke 4 beaufort uit het westen werd het een mooie manche met quasi de volledige First 7.5 vloot en een achttal 31.7 – de lessen werden getrokken en alles was klaar voor de echte start.

Vrijdag:

De meteobriefing en skippersmeeting lokte een vol auditorium op vrijdag – Willy Bombeeck, plaatselijke weer-icoon beloofde een mooie dag met een matige wind.

Systeem met veel boeien – inner en outer loop met een spreader zodat de 7.5 en 31.7 contacten geminimaliseerd werden.

De eerste manche met meteen een erg mooie start! Zeventien boten in een mooie strijd met een mooie strijd om de eerste plaats tussen Shoebox en Magnifique die ook later tijdens het event aan elkaar leken te  plakken! Hot shots en natuurlijk ook de zeilmakers van North Sails en UK! Prime Time werd derde en voor de eerste Belgen was Shark zesde voor Javelin. De Franse teams mengden zich nog niet in de debatten.

De wind zakte wat in voor de tweede reeks met een steeds sterkere stroming, erg knap tactisch steekspel met hetzelfde koppel voorin – dit maal de omgekeerde uitslag met Magnifique voor Shoe Box en Prime Time alweer op drie! De Belgen al iets beter met Shark op vier en Javelin op zes! Javelin lag ruim eerste na de eerste lus maar een probleempje bij de spi strijk en genua beneden werd genadeloos afgestraft!

Even wat boeien verleggen voor reeks drie – wat stroomcompensatie en klaar voor de derde wedstrijd van de dag! De starten werden al heel wat heviger en na twee pogingen ging de zwarte vlag er op. De lijn bleef gelukkig “clear”. Het duel Shoebox – Magnifique nog steeds superspannend – aan het beneden windse merkteken draaidend beide teams vlotjes om de boei en even vlot kwamen de rode vlagjes tevoorschijn. Leuk ook voor het startschip dat er netjes op zat te kijken! De rest van de vloot kwam ook erg close samen aan de beneden boei, een beetje roepen links en rechts want de stroom duwde de schepen snel onder de boei. Na vijf uur op het water werd de vloot bij een mooi zonnetje naar binnen gestuurd. De jury mocht zich opwarmen aan enkele protesten waardoor het happy hour voor sommigen verloren ging! Shoebox kreeg gelijk en Magnifique hing er aan voor een mooie manche, Shark voor het eerst op het podium en de Franse van Marine Diffusion  eindelijk in de groove met een vier – ze zouden nooit meer slechter scoren!

Zaterdag:

De meteobriefing beloofde een speciaal dagje met een sterk front dat uit het westen moest komen en een sterke zuidoostelijke wind vooraf. Tijdens de briefing kregen de teams de richtlijnen voor de offshore, een paar banen, extra instructies en de boeienlijst.

De eerste wedstrijdbaan van de dag was een windward leeward erg nipt gewonnen door Shoebox met Javelin op een halve lengte en Shark op vier. De andere favoriet op de eindzege speelde met vuur want eindigde pas zesde!

Offshore, de letter en de geest

De wind beloofde aan te wakkeren uit zuidwestelijke richting  (4-5) dus werd voor de 29 mijl lange baan gekozen met lange rakken in die richting. Eerst nog een upwind van mijltje naar offset mark en spreader en dan op pad! Spinakkerend naar de Middelkerkebank met  stroom tegen en dan vlot een stevig kruisrak in. De regen en donkere wolken beloofden zes mijl mooie strijd! Tot de wind er de brui aan gaf en de stroming keerde. De windshift naar rechts zat er aan te komen maar dat aanwakkeren bleef maar uit. Maar ja, het is een offshore en blijven gaan is dan de boodschap, sommigen kozen voor snelle winst aan de linkerzijde (Javelin en Sandman) maar de andere bleven aan de rechter zijde. Het werd een dik uur of twee strijden voor de wind “aanwakkerde” tot twee beaufort en de vloot bij de Nieuwpoortbank bracht. Het wedstrijdcomité had ondertussen al eieren voor zijn geld gekozen en besloot daar af te korten met “S” zoals in de wedstrijdinstructies stond. De spi’s gingen naar boven en de vloot stroomde onder de spi richting finish. Luide brul van blijdschap op Magnifique, ook Shark was wat blij toen  ze na dikke vier knap tweede werden. Ook de rest van de vloot kwam binnen maar geen spoor van Shoebox! Nog tweede aan de laatste boei en dan niet meer gezien!

Jammerlijk!

Wat volgde was een strijd tussen de letter en de geest, een internationale jury die besliste volgens de letter en na schriftelijk verzoek van het comité ging voor de geest. Helaas pas na de manches van zondag zodat dit erg verwarrend was. De fun frietparty en happy hour op zaterdag ging er helaas een beetje door naar de haaien want de commotie was groot. Een groot mea culpa van de auteur van de Sailing Instructions (en van dit verslagje).  Geen kwaad woord echter voor zij die de letter wilden kiezen want ook zij hadden hun punt. Maar bij patstellingen hoort nu éénmaal het doorhakken van een knoop en die beslissing lag volledig bij de internationale jury! De geest haalde het, 29 mijl varen in 150 minuten met First 31.7 is niet makkelijk… en dus werd de manche in ere hersteld.

Zondag :

Stevig briesje uit het zuidoosten. Het werd een prima zeildag in grote golven. Magnifique en Shoebox zetten hun onderlinge strijd verder maar vooral  Marine Diffusion kwamen goed naar voren met een vier, drie en een reeks overwinning, de enige die de broederstrijders moesten afstaan! Javelin scoorde een knappe derde plaatse. Blauwe knoop en Villa First waren ook in hun element, helaas verloor Villa First zijn beste resultaat (3) na protest en Shark die de laatste manche op twee eindigde werd betrapt op een te vroege start.

Hevige klasse!

De 31.7 klasse bracht een heerlijk spektakel op het water! Heet ook want er waren nogal wat protesten. Er zijn winnaars en winnaars, we hopen dat de sport het haalt en dat de strijd in een volgend event gewoon verder gaat! De keuze voor het profiel met niet aftrekbare offshore met hogere coëfficiënt komt van de klasse en lijkt ons erg goed, dat geeft een beetje variatie en laat ook de navigators en zij die de sailing instructions moeten lezen wat te doen.

Prijsuitreiking!

Een gratis vat onder de tentjes in afwachting van de prijsuitreiking. Geldprijzen en erg mooie prijzen van North Sails! Rugzakjes, Trimming Guides, Tactics en manquettes van Bénéteau.

De wisselprijs Eurocup werd gewonnen door Magnifique voor Shark en Shoebox! Een wisselprijs laat vermoeden dat er een vervolg komt maar eerst wil de organisatie het event grondig evalueren. We wensen de deelnemers erg hartelijk te bedanken voor de mooie en emotionele eerste editie. Dit najaar worden de grote 31.7 velden ook verwacht tijdens de prachtige Breskensweek en vorig jaar wisten de Fransen in Duinkerke al achttien 31.7’s te verzamelen tijdens hun herfstwedstrijd – dit jaar op 8 en 9 november ! Allen daarheen zou ik zeggen!

 

Tot slot nog een veel te klein woordje van dank aan de bijna twintig medewerkers die zich vier dagen belangeloos hebben ingezet voor de wedstrijd!

Binnenkort alle foto’s op http://fotos.eurocup2008.be/

Uitslagen op www.eurocup2008.be

 

 

 

 

Verslag eurocup 31.7 uit de kuip van de Mister Sandman.

 

Meer dan een jaar keken we er naar uit om de Fransen en de Nederlanders te verenigen in een grote 31.7 regatta .

Met de support van Ship Shop , VVW Nieuwpoort, de Nederlandse klassenvereniging en wat Franse kontakten moest het wel slagen.

 Na een aarzelend begin stroomden de inschrijvingen binnen , en er kwamen zowaar 17 deelnemende boten opdagen voor deze eersteling .

Voor ons team was het de eerste grote wedstrijd van het jaar nadat we in allerlaatste instantie voor het Open Nederlands kampioenschap , en ook nog voor de GP de la Cote D’Opale verstek gaven .

 

De practice race moesten we missen gezien de skipper tot acht uur vrijdagmorgen moest werken. Recupereren van de nachtdienst op het water is leuker dan in bed.

Na een mooie briefing , met een duidelijke meteo uiteenzetting en de laatste race instructies

waren we er klaar voor .
We kwamen zowaar , na een mooie start , als vierde aan de bovenwindse boei.

Weliswaar konden we deze positie niet vasthouden , opgejaagd door de veel meer geroutineerde andere deelnemers maakten we voor de wind wel een paar foutjes .

Wie beweert dat die Nederlanders enkel op niet stromend water uitblinken , had het verkeerd voor .

Tussen de Shoebox van Ruud Sontag , en de Magnifique met ene Flamand aan de helmstok , werd een bitsig duel uitgestreden tussen de twee dominerenede zeilmerken North Sails en UK Sails .Zij behaalden alle twee een paaltje .Hun voorsprong op de rest van het veld was tijdens die twee eerste reeksen immens .De rest volgde echter allen erg dicht opeen .

In de andere reeksen was de suprematie minder uitgesproken.

Wij moesten hard vechten om in de eerste helft van de vloot te blijven.Vooral de manoeuvers met de spi verliepen niet echt vlot in vergelijking met de andere boten .We waren blij dat we steeds erg dicht bij onze vrienden van Javelin , dat gaf ons hoop dat we de volgende dagen wel konden groeien .

Er werd sportief gezeild in de duels , een misstapje werd cash betaald.

Na drie reeksen was het tijd om te gaan rusten , en de zwakke punten te bespreken .
Dit konden we op een erg leuke manier doen tijdens de Happy Hour , en daarna tijdens de lekkere BBQ.

De skipper viel dan wel bijna om van de slaap .

 

Dag twee begon alweer met een erg mooie uiteenzetting over het mooie weer dat ons tegemoet kwam in de vorm van een mooi frontje , waardoor we wel wat regen en daarna meer wind zouden krijgen.
De omstandigheden leerden alweer dat niet alles wat men verteld over het weer , waarheid wordt.

De eerste reeks was een dubbele banaan , waarin we geen snelheid vonden na een erg matige start .De kleine Genua was té klein , de grote te groot en te bol .De nummer twee hadden wij zoals de NOR voorschreef thuisgelaten.We hebben echter beter moeten weten als we de andere deelnemers zagen denk ik dat onze twee hier wél mocht worden gebruikt .We konden net voor de over stuurboord aankomende Borabor uitwijken , hij had ons niet gezien .Het had het einde van ons seizoen kunnen zijn.

 

De offshore begon met een dreigend wolkendek die kwam opzetten uit het Zuidwesten , zoals voorspeld .We kwamen derde aan het in de windse eerste merkteken , er volgde een lang spirak waarbij we de bewolking zagen dichter worden , om net voor we aan de Middelkerkebank Zuid de spi’s eraf moesten nemen , verrast werden door windstoten  gevolgd door een felle regenbui .We hadden al tijdens het spirak getwijfeld over de te voeren Genua .De keuze was snel gemaakt .Amper aan het opkruisen naar de Nieuwpoortbank viel de wind snel weg .We peelden allen vlot terug naar de één.
De meeste boten kozen voor het diepere water .Javelin en ook wij kozen ervoor om op de Nieuwpoortbank de stroom te omzeilen.
De wind ging echter alsmaar meer ruimen en we konden zelfs als eerste twee boten de spi trekken , we hadden de volgende boei als eersten overzeild!

Er was zowaar plaats voor enige euforie , die echter niet bleef duren toen we moesten ankeren .

De wind was verder in zee niet alleen harder , ze was duidelijk terug gekrompen , en van de goede uitgangspositie bleef niets meer over .De race werd ingekort , we konden niets meer goedmaken .De spis werden gepeeled om ze toch voor de volgende dag mooi droog te krijgen .Na de regen was de zonneschijn van de partij , het werd een prachtige avond .

Shoebox eindigde de race niet , Magnifique was eerste , en Shark nam een optie op een podiumplaats door derde te  worden.

Volgde een discussie of de offshore al dan niet kon meetellen omdat er ‘ergens’ in de NOR stond dat er een tijdslimiet was van 150 minuten per wedstrijd , wat de organisatoren over het hoofd hadden gezien voor de offshore .Dit werd echter echteraf rechtgezet .We waren gekomen om de zeilen , een niets ter zake doende tijdslimiet als excuus gebruiken om een slecht resultaat te ontlopen getuigd niet van een sportieve geest.

 

Zondag was er een harde wind voorspeld , en de weerman had gelijk .Er werden nog drie reeksen gevaren bij een aanwakkerende wind tot een goeie zes beaufort , zuidwest .Zon .

Twee paaltjes voor Magnifique , één voor Marine Diffusion nadat Shark , steeds vooraan , een OCS had en niet terugkeerde .Prime Time had problemen met zijn drie en probeerde nog met zijn grote Genua .Dit was echter te veel van het goede voor het mooie zeil en ze besloten ermee te stoppen.Ook X Ray deed dit in de laatste race , na een BB SB incidentje met ons , en het raken van de in de windse boei.Het had een mooi protestje kunnen zijn voor de jury , die echter niet zonder werk zat .

Er volgde een mooie prijsuitreiking , het aantal protesten in acht genomen was het niet té laat .

 

Al bij al een prachtig verlengd weekend , voor herhaling zeker vatbaar wat ons betreft .

 

 

EURO CUP

                                               First 31.7

Nieuwpoort

 

Vanuit de kuip van de Magnifique.

 

 Eindelijk was het dan zover de lang verwachte Eurocup te Nieuwpoort voor First 31.7 was klaar om te beginnen.

Nadat iedereen de zeilen ter keuring had aan geboden en de bemanning was gewogen,kon men op de donderdagavond deelnemen aan de practice race.

Helaas deden hier maar 10 boten aan mee.

Er stond een stevige westen wind en iedereen moest vol aan de bak.

We kregen een mooi upwind downwind  baan voorgeschoteld van de organisatie.

Deze practice race wonnen we met de snelle Villa First en de Blauwe knoop net achter ons.

Nog even evalueren en wat mast settings veranderen en we waren klaar voor de echte strijd de volgende dag.

 

Vrijdag

Deze dag waren er 3 manches upwind  downwind voorzien,en na de meteo en de welkomst groet barste het spektakel los.

Er verschenen maar liefst 18 schepen aan de start en de verwachtingen van alle boten lagen hoog.

Deze dag was er een matige wind en er werd fel gestreden voor elke centimeter water.

Al vlug was duidelijk dat de strijd zou gaan tussen de Magnifique en de Shoebox.

Er werd een felle strijd uitgevochten tussen deze 2 kemphanen,waarbij de Shoebox won van de Magnifique.

Deze manche hadden we goed en scherp gevaren op naar de volgende.

De 2e manche hadden we weer dezelfde baan 2 ronden,en dit keer waren we Shoebox  de baas.

De score was gelijk.

De 3e race was weer 2 ronden en de strijd kon weer beginnen,we wisselden constant van positie met de Shoebox,en waren hem weer de baas.De 2e 1e plaats was weer in de pocket

Toch kregen we nog een protest van de Shoebox  bij een ronding van de laatste boei waar wij volgens hen geen recht hadden op ruimte,maar we hadden overlap.

Dit werd in de protest kamer uitgevochten en we verloren dit protest met als gevolg een DSQ.

Even slikken en de volgende dag weer met frisse moed verder.

Wij hadden hele hoge verwachtingen van de Franse boten ,maar blijkbaar hadden die hun dag niet vandaag.

 

Zaterdag

Deze dag was er een upwind- downwind baan en een offshore race.

Eerst werd de upwind -downwind baan gevaren en daarna de offshore

Het resultaat in de eerst race was onder de maat een 6e plaats. Jammer maar dat hoort ook bij het spelletje.

In de offshore race die 1,5x opleverde moest het gebeuren.

Met een sterke wind werd er gestart naar het eerste merkteken en vandaar onder spinaker naar een boei 4 mijl verder in zee.

Met Shark en Shoebox op kop de Villa First en Blauweknoop op onze hielen,ging de vloot richting de boei in zee.

We gingen als 3e rond en direct na de boei zakte de wind er uit en moest er genua wissel plaats vinden de 3 eraf en de 1 erop.

Op naar de volgende boei richting Frankrijk.

Wat was dit moeilijk zeilen op de windshifts en de afnemende wind.

We zeilden ons tactisch naar voren ,er werd zelfs nog overwogen om te ankeren,maar gelukkig bleef dit ons bespaart doordat de wind weer opstak,en de mijlen naar de boei weer korter werden

Nog 2 mijl te gaan en met de adrenaline tot kookpunt en met de billen dichtgeknepen gingen we als 1e boot rond de keerboei.

Spi erop en terug naar de finish bij de haven van Nieuwpoort.

De spi kwam met dezelfde vaart naar beneden als hij er opstond(shackle open)

Spi binnen halen andere val eraan en op weg naar de finish.

Shoebox had de spi zak al klaar staan voor het ronden van de boei,en tot onze verbazing gebeurde er na de ronding niets.

Er werd daar niet meer gespinakerd (waarschijnlijk de papieren niet goed gelezen).

We konden onze ogen niet geloven ,wat een blunder van deze jongens.

Toen ze ons langzaam kwamen inlopen met de motor,hebben we niets gezegd en gewoon doorgezeild.

Zij voeren zo de haven in terwijl wij 2 minuten later finishten.

Een oorverdovend gejuich ging op en waarschijnlijk ging toen op de Shoebox een lichtje branden,maar te laat.

De eindzege kwam dichterbij  en werd ons hier in de schoenen geworpen.

Shoebox diende een protest in tegen het wedstrijd en probeerde de wedstrijd ongeldig te verklaren.

Ze kwamen hier in 1e instantie nog mee weg ook.

Hun zeil maker was wel erg gebrand op de overwinning.

Deze jongens hebben hier in Nieuwpoort  vele nieuwe vrienden gekregen,ook omdat ze doodleuk hebben gezegd dat zij niet geprotesteerd hadden,en het wel degelijk gedaan hebben.

Sommige schepen wilden zelfs uit protest niet meer starten.

 

Zondag

Er moesten nog 3 manches gevaren worden deze dag,en wij gingen er weer voor ,want het was nog mogelijk om te winnen, zoniet dan konden we met opgeheven hoofd proberen een 2e of een 3e plaats te pakken.

We finishten 2x 1e  en 1x 3e .

Weer terug in de haven gekomen hoorden we dat er vele protesten  waren en de prijs uitreiking nog wel even op zich kon laten wachten.

Na al deze protesten probeerde Shoebox toch nog zijn gelijk te halen bij de jury over de offshore van zaterdag ,maar kreeg uiteindelijk toch nog het deksel op zijn neus.

We hadden gewonnen met Shark knap 2e en Shoebox 3e en schitterde door afwezigheid op de prijsuitreiking.

De strijd van de zeilenmakers was gestreden,en uitgevochten op dit goede evenement.

Hulde aan het wedstrijd comité en aan alle boten die meededen.

  

 

 

 

 

 

 

Ook de terugreis was een pittige tocht!(Villa First)