BreskensWeekend 2010; een impressie
van Adri van de Velde
Nou, dat was me het weekendje
zeilen zeg.
JD vroeg of ik met hem mee wilde
zeilen omdat ik toch geen bemanning had.
Daar had ik best trek in dus ik
vrijdagavond met JD mee naar Breskens.
Ze gaven voor het weekend 4-5 af en
zondags mogelijk “iets”meer.
Smorgens aangevuld met Jan voordek,Lieven
grootschoot (vroeger Garce) Jesper piano en Tom genua(vroeger
Kato) samen met JD.
Mooi ploegje die er zin in heeft.
Ik mocht sturen, ja dat moet je
dan ook maar waarmaken natuurlijk.
Buiten gekomen was het behoorlijk
aan het kuilen dus dat belooft wat.
Eerste start redelijk goed weg en
vlot op snelheid en hoogte.
Nou dat deden we nog zo slecht niet want we gingen iets hoger dan de Knopen dus
dat was heel mooi.
Een eerste plek om te beginnen,
die hadden we binnen!
De tweede pot meer wind meer
golven, pff!
Anderen kregen blijkbaar ook door
hoe dat moest en het
werd nog spannend.
Blauwe Knoop wint en met Javelin
en Sandman kwamen we nog op de finish af maar waren
net te laat op gang, een 4e plek.
Derde pot hoge golven en minder
wind, ongelooflijk wat voor klotsbak je dan krijgt.
Geen hoogte geen druk geen
snelheid.
Hadden ze bij de Knopen en Javelin
gauw door en voeren met de #1! Toch met wind tussen 17 en 22 kn. !
Maar dat ging perfect, wij ook
wisselen en toch nog 3e, nou ja goed geprobeerd.
De voorspelling was zodanig dat er
al werd gepraat over niet meer zeilen zaterdags maar dat viel mee.
Het werd een binnenbaan rond de
Springer zoals verwacht.
file:///C:/First317/first
images/Breskens sailing WE 489.jpg Goeiemorgen zeg als je naar buiten voer
werd je ongeveer gelanceerd met een partij stroom zoals je alleen in Breskens
hebt.
Een voorde windse start met grote
golven en stroom tegen, voor de start surfen op die golven gingen we al 12.2!!
Wat gaat dat worden hier.
Na de start werd het snel rustiger
water zodat het wel mee viel.
We zaten in een pak met Blauwe
Knoop voor ons en Javelin en Borabor vlakbij samen met de twee halftonners en
nog één die ons knap in de weg voer.
JD had een briljant plan, we
konden op snelheid net naast het veldje komen en net vrij zeilen en toen in één
move omhoog voor de rest uit.
Ik zou het niet op die plek gedaan
hebben maar het werkte wel, die JD heeft dat spelletje goed door hoor!
Toen zaten de knopen nog best een
eindje voor en we wisten dat die ook “aardig”aan de wind kunnen varen.
Na de turn aan de wind gingen we er
eens goed voor zitten, hier een beetje aan daar een beetje met het leioog
spelen.
En waarachtig we kwamen over
stuurboord varend best dichterbij, wow zit er vandaag misschien nog meer in?
Had zomaar gekund maar de Blauwe
Knoop bleek over de andere boeg beter te varen dan ons.
Het ging ook steeds harder waaien
en het was echt moeilijk om de boot overeind te houden laat staan nog aan te
vallen.
We hadden een behoorlijk gat met
onze eerste tegenstanders en dat was maar goed ook want op het laatst
gebruikten we de spi nog als remparachute.
Door de gijp rond de ton werd de val
van de net gestreken spi naar buiten getrokken zodat
ineens de spi werd gelanceerd en als een ballon achter ons aan hing, dat verzin
je niet zoiets.
Restte ons niets anders dan het
kruisrak naar de finish zonder kleerscheuren af te maken en dat was al moeilijk
genoeg onder de kant daar, het leek wel het Veerse Meer met die windschiftingen.
Maar we hadden wel de move van het weekend gemaakt en een puik kruisrak gevaren.
Over de twee dagen zouden we 2e
zijn geweest maar daar doen ze in Breskens niet aan want ze willen natuurlijk
dat je vrijdags ook komt en die kan je dus niet aftrekken.
Maakt niet uit, goed gevaren, erg
genoten.
Denk je dat het gedaan was maar de
boot moest nog naar Wemeldinge!
Dat hebben we geweten, we waren
met stroom en windje 5-6 mee zo in Hansweert ik geloof in krap 2,5 uur maar dat
ging dan ook 8-10 kn over de grond.
Door de sluis ging vlot en de
eerste brug ook maar wachten tot half zes op de postbrug.
En toen begon het te regenen en hard waaien !!!!!!!!!!!??????
Zo hard regenen dat je echt niks
meer zag en het pijn deed
aan je gezicht van de wind en een soort van horizontale regen.
Dat duurde tot in Wemeldinge toen
met stroom en wind tegen natuurlijk, we kropen zomaar naar de haven en surften
op de golven naar binnen waar alles lag te schudden en stampen op de wind en
golven, wat een beestenweer.
We waren doornat en stapten zo de
Optimist binnen waar Jan de autosleutels had afgegeven en wie zaten daar
heerlijk achter een dampende schaal mossels en wijn?.........Wim
Hermans met zijn maat, wat leuk konden we nog even nakletsen over een
enerverend weekendje zeilen.
Het was weer ouderwets genieten
van het zeilen, de lol onder mekaar de spanning en de
boot!!
Kunnen we weer een weekje van
nagenieten.
Toch wel leuk zo eens meevaren,
wanneer gaan we weer………….?
n.b. De Calvito heeft zaterdag zijn mast geknikt.
Javelin kon zijn motor niet
starten dus moest worden binnen en buiten gesleept.
1 juni 2010
40 mijl van Bru – verslag van de Einstein
De pret begon al met het
aanbrengen van de boot naar Bruinisse. Vanuit Willemstad een mooi tochtje met
een paar gezellige kameraden. Uiteraard eerst stressen om weg te komen op het
werk. Maar als je dan eenmaal weg bent, is de beloning groot!
Zaterdagochtend vroeg op. Om 07.00
start het palaver met koffie en zeeuwse bolussen.
Helemaal niets mis mee.
Uiteindelijk doen er 9 boten mee, waarbij wij Javelin als de
favoriet aangemerkt hebben. Rond een uur of 9 mogen we als laatste van de vloot
starten. De Einstein start redelijk goed en we ronden als derde de bovenboei.
Javelin en Kymera liggen voor ons, Tacktronic zit ons op de hielen.
Na de bovenboei zeilen naar
Brouwershaven met een knik in de schoot. Een spannende strijd begint met veel
loefduellen. De achtervolgers worden er steevast uitgeloefd totdat één van de
partijen, bang is om vast te lopen op een plaat. Wij zijn druk in de weer met
Tacktronic en Kymera en Javelin spelen hetzelfde spelletje. Totdat deze twee
vastlopen op een plaat. Alhoewel ze redelijk snel weer
loskomen, vaart toch een groot deel van de vloot onder ze door. We liggen
eerste! Wie had dat gedacht met een dacron grootzeil en een tourgenua 2. Wij
niet in ieder geval.
De loefstrijd met de Tacktronic
wordt een lange tijd voortgezet, totdat Tacktronic het beu wordt en voorstelt
allebei maar zo snel mogelijk naar de bovenboei te varen. Dat lukt redelijk
totdat er een aantal de spi opzetten. Wij zijn daar
wat later mee en de Bloody Mary haalt ons net voor de boei in. Doordat ze twee
keer uit het roer lopen na het ronden van de boei, kunnen we de koppositie weer
innemen. De
andere boten weten elkaar hierna behoorlijk bezig te houden, zodat wij een
flinke voorsprong kunnen opbouwen. Het was echter duidelijk dat de Javelin de
meest gevaarlijk boot was. Genietend van onze voorsprong, spraken we de hoop
uit dat in ieder geval Javelin niet als eerste zich los weet te maken. Maar ja,
Javelin besluit haar favorietenrol waar te maken en zet de achtervolging in. In
het volgende rak kruipen ze steeds meer dichterbij. De teleurstelling over het
kwijtraken van de voorsprong is groot en ook de vermoeidheid neemt toe. De
Javelin ruikt echter bloed en slaat ongenadig toe door bijzonder snel de spi te zetten en sprint er vandoor. In dit spirak bouwt
Javelin een flinke voorsprong op.
Ook andere concurrenten beginnen
op ons in te lopen. Na het spirak komt er een heel stuk aan de wind langs Port
Zeelande naar Brouwershaven. De Genua 2 doet het goed en terwijl de wind steeds
verder toeneemt bouwen we onze voorsprong weer uit. De
meeste boten hebben de Genua 1 nog opstaan, die best groot is voor dik 20
knopen wind. Zelfs met de Genua 2 moeten we heel actief trimmen om niet continu
uit het roer te lopen.
Achter ons is er nog een flinke
strijd aan de gang om de plekken 3 t/m 7. Later hoorden we dat een aantal boten een
boei gemist hebben. Deze boei, die vlak onder de kant lag, was lastig bereikbaar
vanwege harde vlagen en vele windshifts. Tacktronic protesteert succesvol tegen
drie boten en wint.
Javelin wint overtuigend de
wedstrijd, Einstein wordt tweede en Tacktronic derde.
Na een zeer geslaagde dag zeilen sluiten
we de dag af met een paar biertjes en een goede en gezellige BBQ!
Ik besluit het verslag met een
oproep aan het bestuur om dit evenement volgend jaar wederom in de agenda op te
nemen met een warme aanbeveling. En dan weet ik zeker
dat er volgend jaar weer meer 31.7’s aan dit leuke evenement deelnemen.
Einstein.
Villa
First Kampioen 2010 !?
De boot een half jaar aan de kant, niet gezeild(behalve dan de Duo met de Bitje Hoed) helemaal niet geoefend en dan met twee opstappers Kampioen worden.
Dat is in een notendop het verhaal van de Villa First die kampioen wordt in Scheveningen voor de torenhoge favoriet Blauwe Knoop.
Na zeven jaar behoorlijk gebruik moest de boot eens een winter aan de kant.
Niet alle punten van de lange lijst zijn gerealiseerd vanwege het lange koude weer en tegenvallende vooruitgang.
Wat niet op de lijst stond was het onderwaterschip (alles liet los) wat met de nodige moeite voorzien is van een siliconenhoudende epoxy en een dag voor de boot in het water ging klaar was maar nog niet 100%.
Ook stuurt de boot als nieuw door het opnieuw geplakte(!) onderlager, echt heel bijzonder en heel eenvoudig zelf te doen.
En dan het nieuwe North grootzeil van geharst dacron dat net voor het uithalen nog geprobeerd is en waarvan ik heb gezien dat het prachtig stond en heel diep.
Een goeie week voor de NSR gaven twee man te kennen niet te kunnen wat gezien het voorgaande twijfels opriep over de zin van de hele operatie.
Conclusie; gewoon gaan al was het met z`n vieren!!
Op de crewpool van de NSR de lijst speuren naar passende opstappers.
Daar kan je dus geluk mee hebben blijkt want het leverde naast Hugo een zeer ervaren zeiler en starter ook Mathijs een halve profzeiler op.
Op vrijdag op mijn eentje de boot op de motor naar Scheveningen gebracht.
S`avonds (laat) nog de meesten aan boord aangekomen met de gebruikelijke chaos van wat waar en hoe, of is dat alleen bij ons?
S`morgens vroeg op om alles een plek te geven en iedereen te voorzien van koffie en brood eieren met spek e.d.,ja we varen wedstrijden maar we komen niks te kort hoor (zagen ook de mannen van de Blauwe Knoop en we laten dat graag zien om te plagenJ)
De eerste pot zouden we als oefenwedstrijd gebruiken om een beetje aan elkaar te wennen zeiden we maar (met een beetje mazzel) wonnen we die.
Wat gebeurt hier??
Bleek dat we hard en hoog gingen en later bleek dat we gewoon met de Blauwe Knoop meekonden en soms zelfs hoger gingen.
Dat hoger gaan had ik gehoopt vanwege het nieuwe grootzeil maar harder eigenlijk niet en dat steek ik toch ook wel op het onderwaterschip en het feit dat de boot heel droog was(gemeten) dus lichter en helemaal leeg is geweest en minimaal voorzien van de noodzakelijkste spullen.
Onze
opstappers bleken veel inzicht in de wedstrijden te hebben en Mathijs een
kei op het voordek (1.95m
Zeilen kunnen we wel en op stroom varen ook maar ik denk dat structuur in het geheel nu de doorslag heeft gegeven.
Ik weet dat dit erg zweverig klinkt maar het is wel zo.
Constante informatie naar elkaar over hoogte snelheid t.o.v. andere boten maar ook absolute eigen snelheid van het moment, constant contact tussen stuurman en spitrimmer, ik heb druk dus je kan iets vallen en andersom.
En natuurlijk steeds op het (Sailcomp) kompas kijken om de shifts te monitoren.
Je blijft op die manier ook alert met weinig wind en moeizame rakken op stroom.
We hebben best nog een paar verkeerde inschattingen gemaakt wat ons nog plekken scheelde dus er is nog ruimte voor verbetering.
Over onze starts ben ik wel content op één na die was heel slecht maar toen werden we nog 2e!
Met de klassering ben ik niet zo bezig geweest en als dan blijkt dat je na twee dagen de Yeomancup mag ontvangen gaat het wel een beetje dagen.
De laatste dag moest het gebeuren maar de Blauwe Knoop is een geduchte tegenstander dus we rekenden ons nog niet rijk.
De eerste pot ging naar de knopen die de stroom beter zagen en we gingen zelf bewust voor het midden terwijl de goed zeilende Quintessens er nog tussen kroop.
Er restte ons niets anders dan te winnen van de Blauwe Knoop met nog iemand er tussen.
Je hebt dan niet alles meer in de hand maar het gebeurde wel.
Het scenario qua telling wat in het verslag van de Quintessens staat had ik niet bedacht en Blauwe Knoop ook niet denk ik.
De Blauwe Knoop liet ons vele keren meetacken maar we hadden dezelfde snelheid en meer hoogte dus op een moment lieten we het lopen en omdat we elkaar op hadden gehouden kon de Optie er tussen kruipen dus de buit was binnen.WOW!!!
Door de GPS trackers had de vrouw van Hugo al gezien dat we constant aan het tacken waren dus die belde na de wedstrijd op om te vragen wat we in godsnaam aan het doen waren geweest.
Toch wel een erg leuke ontwikkeling en het levert vast extra exposure voor de klasse op.
Het was wederom een hele zit voor de prijsuitreiking, ik geloof dat het wel na zevenen was dat het begon en wanneer je dan alle klassen eens heb gehad!!
Voor mij was het uiteraard meer dan de moeite waard.
Omdat niet voorzien was dat er niet genoeg deelnemers waren zijn we gehuldigd als zijnde Nederlands Kampioen met bijbehorende wimpel, bokaal, medailles en een mooie zeefdruk voor aan de muur die een mooi plekje heeft gekregen in de huiskamer.
JD kwam deze week nog de wisselbeker(model 31.7) brengen met de felicitaties en wijn namens zichzelf en de klasse, erg leuk allemaal.
Dinsdagmorgen om 6 uur weer alleen vertrokken met prachtig weer, ter hoogte van de maasmond de spi gezet, alles stroom mee en om half drie lag de Villa First weer waar die thuis hoort, steiger A11 Colijnsplaat.
Zoals altijd,
de thuisblijvers hadden ongelijk; het was een heel mooi evenement met prachtig
zeilwater en een leerzame plek voor iedereen!
Het is niet voor het een of ander maar Scheveningen is toch de zeilersplek van
Nederland ondanks dat alles niet helemaal voor elkaar was met ligplekken e.d.
Als je het wil weten; de mast stond in het middengat, de zijstagen normaal aangedraaid.
De voorstag zaterdag midden en zondag helemaal uit.maandag 1e pot iets aangedrraaid en 2e pot wer helemaal los.
Met dank aan;Inge,Paul,Richèl,Hugo en Mathijs
Dankzij jullie is dit (voor mij althans)een mijlpaal(tje) in mijn zeilleven.
Ennuh, volgend jaar gaan we natuurlijk voor het echie………
Vrgr Adri van de Velde Villa First NED 7079
Verslag Quintessens van Klassenkampioenschap Scheveningen
Nu we 2 jaar met de Quintessens
varen wilden we graag eens meedoen in het First 31.7 –veld. Op het IJsselmeer
zijn de velden nog niet zo groot dat we een eigen start krijgen, maar gelukkig
wordt dit jaar het Klassenkampioenschap in Scheveningen verzeild, dat is
slechts 1 dag varen vanuit Muiden. Vandaar al snel het besluit op in te
schrijven.
We laten de 50-mijls dit jaar voor gezien en oefenen in hetzelfde weekend bij
de IJtorenrace in de ORC 3, evenals de White Hawk. Er gaat nogal wat mis,
vooral bij het spinakeren, zodat het een leerzaam weekend
wordt. Met Hemelvaart wordt de boot naar Scheveningen overgezeild en op de
vrijdag voor Pinksteren nog ontdaan van sprayhood en overbodige balast.
Zaterdag begint met uitstel wegens de dichte mist, doch een uur later komt het
bericht dat er voldoende zicht is. Met een zogenaamde transponder aan boord
zijn alle First’s ook online te zien zodat achteraf elke wedstrijd geanaliseerd
kan worden en zelfs gecontroleerd kan worden of iedereen zijn strafrondjes wel
gedraaid heeft..... Een erg leuk systeem dat voor herhaling vatbaar
is, bestuur!
Wij gaan met open vizier de strijd aan en varen de eerste wedstrijd mee in de
voorste helft. Actief wordt getrimd om snellere boten in het kruisrak bij te
houden, we houden bewust het midden van het veld aan om snelheid en hoogte met
onze tegenstanders te kunnen vergelijken. Het is weer even wennen om op stroom
te varen en vooral om te kiezen waar eventueel een stroomvoordeel te behalen
valt.
We ronden de laatste bovenboei als derde boot en proberen te verdedigen op de
twee boten achter ons, de Kolokwint en de Blauwe Knoop, die duidelijk sneller
zijn en inlopen. Gelukkig zijn ze onderling in een loefgevecht gewikkeld en
behouden we nog 2 scheepslengtes voorsprong op de finishlijn. Achteraf bleek de
Kolokwint te vroeg gestart te zijn. Meteen een derde plek, dat was niet
verwacht.
Maar in de volgende twee wedstrijden ging e.e.a. mis en lagen we achterin.
Eerst hesen we de spinaker te haastig, die zich daarbij vastwikkelde om de
voorstag, en het kostte het hele rak om deze los te krijgen.
Als tiende boot door de gate hadden we nog slechts twee boten in de nabijheid,
de Optie en de Mon Amie, en ons doel tenminste deze twee in het 2e
rak nog in tehalen werd ternauwernood gehaald.
Bij de derde zaterdagrace hadden we wel de stroming bij de bovenboei goed
ingeschat doch werd ons daarna de spreader fataal (die wel erg hoog lag), en
met het nogmaals ronden verloren we 3 plaatsen.
Zondag minder wind, wat vaak in ons voordeel is. Vallen relatief los, zeilen
bol, boot vlak, mast recht leverde ons in het kruisrak voldoende snelheid op
ten opzichte van de andere schepen.
Door zeer geconcentreerd te varen, bewuste goede keuzes van de gateboei (nl die
het hoogst op de stroom ligt) en taktisch juist te verdedigen waren we deze dag
het snelste schip met een 2e, 1e, 2e plaats.
Vlak bij ons voer steeds de Villa First, de Blauwe Knoop en de Kymera, die het
kennelijk ook van lichter weer moest hebben.
Een minimale aanvaring met de Blauwe Knoop bij de bovenboei betekende dat hij
terug moest en zoveel nadeel had dat wij het niet nodig vonden een protest
intedienen voor het “vergeten” extra rondje.
Dat de Blauwe Knoop zich achteraf zelf terugtrok hebben wij pas bij de einduitslag
vastgesteld en kan slechts als zeer sportief gewaardeerd worden.
De bemanning van Villa First, die naast ons lagen, vertelde ons dat we op een
derde plek overall lagen, hetgeen ons verbaasde met tweemaal een 8e
plek op zaterdag. Javelin lag een punt achter ons.
’s Avonds dan toch maar op tijd naar bed om deze derde plek vasttehouden op
maandag. Deze maandag was een continu ruimende wind voorspeld van Zuidwest naar
Noord draaiend, dus in principe moest de stuurboordkant van het kruisrak
aangehouden worden. De eerste start mislukte volkomen (te voorzichtig) en we
waren als laatste boot weg. Snel de stuurboord kant op. Daar bleek ook de
Blauwe Knoop heen te varen terwijl Villa First een bakboordslag maakte.
Halverwege bleek een stroombaan te zijn en we keken nauwlettend wat er gebeurde
toen de Blauwe Knoop erdoorheen voer: was dit goed of slecht ??
Blauwe Knoop denderde weg en wij erachter aan. Dit stroomvoordeel bracht ons
direct in vierde positie, achter Blauwe Knoop, Vila First en Javelin. Na het
spirak bleek de rechtergate boei voordeliger, doch de drie boten voor ons
voeren naar de linker gateboei. Dit was onze kans en bracht ons op een tweede
plaats bij de bovenboei en bij de finish. Indirect en onbedoeld hadden we
hiermee de Blauwe Knoop in de kaart gespeeld die van 1 punt achterstand op
Villa First nu plotseling 1 punt voor stond met nog een wedstrijd te gaan.
Wij hadden nu een comfortabele 5 punten voorsprong op Javelin, die vierde
stond.
In de tweede race kozen wij wederom de stuurboordkant na de start, maar na
later bleek was alleen nu de bakboordzijde voordeliger (waarom?). We kwamen met
4 schepen tegelijk bij de bovenboei hetgeen voor ons slecht afliep met twee
extra tacks en dus een zesde positie. Ver voorin voeren Villa First en Blauwe
Knoop, daar kon niets meer mis gaan dachten wij. Want Blauwe Knoop mocht een
tweede plaats hebben achter de Villa First op Klassenkampioen te worden. Dan
hadden ze wel evenveel eerste plaatsen, doch Blauwe Knoop had een tweede plaats
meer( Regel A8.1).
Kennelijk meende Blauwe Knoop dat Villa First niet eerste mocht worden want in
een continu overstaggevecht verloren beide hun positie tov de stuurboord uit
varende schepen. En zo profiteerde Mon Amie, Driftkikker en Javelin van dit
tweegevecht. Aangezien wij vreesden dat het opkruisen tegen de zware stroom met
wegvallende wind nog lang zou gaan duren en het schip nog naar IJmuiden moest,
zo mogelijk met de stroom mee, haakten wij na de eerste ronding van de gate af.
De wind viel daadwerkelijk volledig weg zodat we met de motor en grootzeil ca 5
uur onderweg waren naar IJmuiden, de laatste twee uur in koude, erg dichte
mist. Doch onze derde plaats overall bleef behouden.
Samenvattend vonden wij het een zeer geslaagd lang weekend en absoluut voor
herhaling vatbaar. Prachtig open zeilwater, stroming , en deelname aan het
grootste zeilevenement van Nederland vormen volgens ons de juiste ingredienten
om ook de komende jaren ons Kampioenschap in Scheveningen te houden. Verder is
dit de perfecte ontmoetingsplaats voor schepen uit het noorden en uit het
zuiden.
Vorig jaar 3 deelnemers, dit jaar 10 deelnemers, dus een duidelijke opgaande
lijn. Wij zijn er in ieder geval weer bij.
namens crew Quintessens,
Hein Nanninga
De Blauwe Knoop op het Klassenkampioenschap
2010
Na een delivery door dichte mist arriveerde de Blauwe Knoop
vrijdagnacht in Scheveningen voor het Klassenkampioenschap. Voor de zondag werd
weinig wind voorzien maar op zaterdag en maandag werd er 12 to 15 knopen
voorspeld. Reden om voor de vlakke genua 1 te kiezen.
In het eerst potje startten we met stroom mee en jawel, te
vroeg. Snel terug maar door de stroming kwamen we nauwelijks vooruit en
tot overmaat van ramp bleef de vlag hangen omdat we de lijn nog niet gepasseerd
waren. Wéér terug dus. Na een enerverende inhaalrace
finishten we toch nog als 4e. Zo, dat waren de
Knopen niet meer gewend. De 2e en 3e race liepen echter
voorspoedig met 2 eerste plaatsen.
Zondag stond er nauwelijks wind en dankzij die dekselse
klassenregel mochten wij natuurlijk geen genua wisselen. We zouden het met het
vlakke zeil moeten doen. Dat ging niet echt lekker en met een bootsnelheid van
3 knopen en een stroming van 2 knopen was het erg moeilijk varen. De
Quintessens had de omstandigheden het beste gesnapt en ging als eerste rond de
boventon. En daar gingen de Knopen ook pontificaal in de fout; het gat tussen
de Quintessens en de spreader werd door de zijwaarste stroming zo snel kleiner
dat er geen boot meer tussen kon. De Knoop raakte de Quintessens en de boei en
moest dus een rondje draaien. Jawel, één rondje sprak het Knopenteam want
in regel 17.2 stond immers dat er bij een fout binnen de 3 scheepslengtes maar
1x gedraaid hoefde te worden. De rode vlag op de Quintessens ging omlaag
en de Blauwe Knoop finishte als 4e. De Quintessens, Kymera en
vooral de Villa First voeren harder en hoger dus in de kruisrakken gingen de
Knopen steeds een beetje dood. Met veel moeite wisten we er toch nog een 2e
en 3e plaats uit te persen.
Eénmaal in de haven vroeg Adri van de Villa First waarom wij
geen 2 rondjes gedraaid hadden waarop wij hem naar de paragraaf 17.2
verwezen. Maar tot onze verassing hadden wij de regel verkeerd begrepen en
waren we dus fout geweest. Er was echter geen protest tegen ons. Maar omdat de
Knopen sportief zijn, besloten ze eerlijkheid boven het Kampioenschap te laten
prevaleren en ze trokken zich terug uit de uitslag, RAF dus.
Maandag zou de strijd beslist worden; de Villa First staat één punt
voor en er is 12 tot 15 knopen wind voorzien. Nou dat werd een afknapper want
de wind zakte weg tot 6 knopen en de Knopen kwamen in deze omstandigheden weer
niet vooruit. In het kruisrak was iedereen sneller. Het leek wel of er een
dweil aan de kiel hing. Meteen bij de start gaf de Villa First flink gas en
treinde over ons heen.
Dat was dus foute boel en de Knopen moesten rap een list
bedenken. Die zagen ze in een stroomrandje ver in zee. Daar gingen we linea
recta naar toe en waar wij op hoopten gebeurde; er stond daar 1 knoop
minder tegenstroom. De Villa First was er ook naar onderweg maar tackte vreemd
genoeg net voordat hij in de gunstige stroming kwam.
Enfin, de trage Knoop boekte daar enorme winst en kon onbedreigd
met
Omdat wij 3x1 gevaren hadden en de Villa First 2x, mochten wij
gerust achter de Villa First eindigen zolang hij maar niet won. In het eerste
kruisrak gaf de Villa First ons ongenadig klop en ging met en flinke voorsprong
als eerste het spirak in. Aan de benedenton hadden we hen weer bijgehaald maar
ze lagen nog voor en kruisten meteen als een raket bij ons weg.
Er moest weer rap iets bedacht worden en we besloten de Villa
mee naar de slechte bakboordzijde van de baan te lokken zodat de achtervolgers
die naar stuurboord gingen de Villa en Knoop zouden passeren. Ter
verdediging tackte de Villa steeds met ons mee en na wel 20 tackjes kwamen we
steeds dichterbij. De Villa kreeg er echter genoeg van en ging op weg naar de
gunstige stuurboordkant. Maar het plan had inmiddels zijn werk gedaan en
er waren 3 boten voor de kemphanen gekropen. De Knopen waren euforisch tot dat
de Optie ineens uit het niets kwam aantreinen en……bovenop ons klapte.
De lamme Knoop was geen partij voor de Optie die veel harder en
hoger varend afstand van de Knopen nam en daarmee ons plan in duigen liet vallen.
Het spirak was door de harde stroming een reachrak geworden en het lukte niet
meer om de Optie te verschalken waardoor we 2 punten op de Villa First
verloren.
De Knopen hebben er hard voor geknokt maar moeten zich schikken
in hun oude Zoetemelk rol. De glazen trofee werd met wijn afgevuld en dankzij
wat oesters en kreeft kwam de stemming er toch weer in. Hopelijk werkt hun
sportiviteit inspirerend voor de klasse zodat we in de toekomst minder tijd in
de protestkamers verliezen.
Wim Hermans
Na 6 wedstrijddagen met maar liefst 19 First’s en in het totaal
17 starts kan de Klasse terugkijken op een geweldige winterserie. Een strakke
organisatie, goede voorzieningen en een mooie strijd op het water, wat wil je
nog meer ?
Het was dan ook fantastisch dat er dit jaar weer een aantal
nieuwe deelnemers aantraden.
De verschillen tussen de boten onderling werden met het vorderen
van de wedstrijdserie kleiner. Dat is een duidelijk teken dat de achtervolgende
boten een steile leercurve doormaken en dat het straks dringen aan de top
wordt.
De Electron maakte met zijn 5e plaats een sterk
debuut en de First One zou zeker nog wat plaatsen hebben kunnen winnen indien
ze de wedstrijden in oktober al mee hadden gedaan.
En natuurlijk de Driftkikker die als IJsselmeerzeiler, net als
de Big Time, de stap genomen heeft om naar de Grevelingen te komen. En dan als nieuwkomer
direct in de top 10 zeilen is niet niks maar er zit zeker nog meer in het
verschiet. De Big Time mengde zich nadrukkelijk in de titanenstrijd tussen de
Shark en Blauwe Knoop maar kon uiteindelijk niet volgen. Eigenaar Rein Bakker
was misschien iets teveel met de verkoop van de boot bezig en wij hopen dat de
nieuwe eigenaar het stokje aan het front van Rein overneemt.
Ook de Kymera viel in positieve zin op. De boot werd zeer sterk
gevaren en als zij alle wedstrijden meegedaan hadden, zou een hogere klassering
in de top 10 er zeker in zitten.
Ook de Bloody Mary was nieuw in deze wedstrijdserie. Alle
wedstrijden meegedaan en constant gevaren. De klassering is er nog niet
helemaal maar bedenk dat de Blauwe Knoop daar 5 jaar geleden ook stond. De Optie
is ook aan een opmars bezig; een plaats in de top 10 ligt binnen het bereik van
Rudy en zijn mannen.
Er werd fel gestreden op korte baantjes maar desondanks heeft er
niemand schade gevaren.
Dat is erg mooi, zeker wanneer je bedenkt dat er 17 starts zijn
gevaren en de dat de startlijn soms behoorlijk kort was. Angst voor brokken
hoeft je dus niet van deelname te weerhouden.
In de laatste wedstrijdserie kwam de Shark dankzij 3 paaltjes nog
erg dichtbij de Blauwe Knoop. Hun voorsprong in het klassement was echter te
groot en als winnaar van de Winterserie zijn de Knopen eindelijk bevrijd van
het Joop Zoetemelk syndroom.
Al met al is deze Winterserie een unieke happening voor mensen
die van wedstrijdzeilen in een eenheidsklasse houden. En als je dan een 31.7
hebt mag je dit gewoon niet missen.
Zeker met extra’s als het matchracen. Dit evenement met 6 boten
was erg spannend en zal er ook het volgende seizoen weer zijn. Als volgend jaar
dan ook nog gladiatoren als de Magnifique, Chasseur, Prime Time, Jan de
Wandelaar, Villa First, Semper Fi en Distinction naar de Grevelingen
komen, kunnen we ons weer verheugen op een hete winter.
Maar voor het zover is hebben we natuurlijk nog topevenementen
als de van Uden Reco, het ONK tijdens de North Sea Regatta en het
Breskensweekend. Op het ONK rekenen we op de deelname van een smaldeel van het
IJsselmeer zodat er weer een sterk veld aan de start komt.
Voor de Shorthanded liefhebbers is er de 50 mijls Dualhanded
waar ook een aantal ‘Zeeuwen’ aan mee gaat doen. Genoeg om je als
wedstrijdzeiler op te verheugen.
Wim Hermans
Zondag 7 maart was het zo ver. Onder een stralend zon en een
straffe oosten wind tussen 15 en 20 knopen werd een korte baan voor de haven
van Port Zélande uitgezet. Na briefing betraden 6 boten het strijdtoneel. Alle
boten voeren tegen elkaar waarna als finales de nummers 5 en 6, 3 en 4 en
natuurlijk de nummers 1 en 2 in de finale tegen elkaar voeren.
Daardoor waren er voor elke boot 6 wedstrijden van zo’n 20
minuten te varen; 2x naar de boventon en dan finish. De umpires hielden de boel
met 2 RIB’s in de gaten en deelden middels vlaggetjes direct penalty’s bij
overtredingen uit.
Voor de eerste start ontstond een waar gevecht tussen de
Kolokwint, met de strijdlustige Wessel Colsen aan roer, en de Blauwe Knoop.
Uiteindelijk wisten de Knopen de controle te verkrijgen en gingen als eerste
weg. De voorsprong ging even later echter verloren toen hun spi er aan de
benedenton vandoor ging. Eer die weer gevangen was, konden ze de Kolokwint niet
meer te achterhalen.
Met name voor de start ontstonden er duels die hard maar fair
gestreden werden. De SIS uit Willemstad is nieuw in het wedstrijdveld maar
weerde zich kranig. Met een van de X-Ray geleende spinakeruitrusting lieten ze
zien goed te kunnen zeilen en vooral in het tactische spel voor de start kon je
merken dat er een paar toppers uit het J22 circuit aan boord zaten.
Maar ook de Optie had in Johan Dirk van der Endt een man aan
boord die weet hoe de hazen lopen. Na de nederlaag tegen de Kolokwint wist de
Blauwe Knoop alle poule wedstrijden te winnen. Dat ging echter niet vanzelf.
Met name de Electron was een taaie tegenstander die maar nipt geklopt werd. De
Kolokwint had de smaak te pakken en won alle wedstrijden. Hun boothandling was
weer eens subliem.
Tijdens een korte middagpauze in Le Bateau trakteerde de 31.7
Klassenorganisatie op een kop hete soep met broodjes en een drankje. Daarna
snel weer het water op want de strijd was nog niet beslist. De Kymera en SIS
gingen de strijd voor de 5e en 6e plek uitvechten. Na en
knappe race legde de SIS beslag op de 5e plaats. De Optie en
de Electron gingen de arena voor de 3e en 4e plaats in.
Na het tactisch duel voor de start was er nog niets beslist maar de
boothandling van de Electron was net wat beter waardoor ze een verdiende 3e
plaats behaalden.
In de finale was de nog ongeslagen Kolokwint favoriet en ze
hadden de Knopen die dag al eens geklopt. Na een aantal heftige duels kwamen de
kemphanen boord aan boord op de startlijn af. De Knopen boven en de Kolokwint
in de gunstige lijpositie. Daar weet Wessel wel raad mee en hij loefde zo
heftig dat de Knopen door de wind moesten. Daarbij had hij zelf ook verder dan
tot in de wind geloefd waardoor hij een penalty kreeg. De Knopen moesten echter
ook terug omdat ze te vroeg weg waren. De Kolokwint was al met al net wat
sneller weg en wist als eerste de boventon te ronden. De Knopen kwamen er in
het 1e spirak niet voorbij maar kozen op het laatst voor de bakboord
boei van de gate. De Kolokwint nam de stuurboordton. In het daarop
volgende kruisrak kwam de Blauwe Knoop over bakboord naar de boventon maar
de Kolokwint kwam nog net voorlangs. De Knopen vielen even af om te doen
alsof ze de ton niet haalden en de Kolokwint ging iets te lang door voor dat ze
naar de ton tackten. De Knopen gingen als eerste rond. Helaas kregen ze de
grootschoot niet los waardoor ze niet snel genoeg naar de veilige bakboordkant
konden vallen. De Kolokwint rook bloed en had de binnenkant direct te pakken.
De Knopen voeren zo diep als mogelijk maar de Kolokwint op
terwijl ze toch aan bakboord bleven. Er was voor de Knopen geen ruimte om te
gijpen dus ze konden weinig anders dan zo diep mogelijk varen. De Kwinten deden
alles om een overlap te krijgen waarna ze zouden kunnen gaan loeven. Maar
voordat dat zo ver was raakte hun spi het achterstag van de Blauwe Knoop. Een
oplopende boot moet vrij blijven dus de umpire gaf een rode vlag aan de
Kwinten. Die waren daar niet van gediend en voeren lichtjes mopperend naar
finish zonder hun strafrondje te draaien. Ze waren weer voor de Blauwe Knoop
binnen maar bij matchracen heeft de Umpire altijd gelijk en zijn besluiten zijn
onherroepelijk. De champagne was dus voor de mannen van de Blauwe Knoop, die
voor deze keer geholpen werden door Chris ten Hoopen en zijn zeilmaat Guus die
met name in de Randmeer klasse van zich doen spreken . Zou zie je maar dat
wedstrijdzeilers uit open boten ook op een 31.7 uit de voeten kunnen.
Na een gezellige prijsuitreiking konden alle deelnemers
terugkijken op een geweldige zeildag. Het Wedstrijdcomité neemt het matchracen ook
weer in de volgende Winterserie op. Nog een reden om er volgende jaar met
je 31.7 naar de Grevelingen te komen.
Wim Hermans
Dit keer bestond de
bemanning uit 5 personen wat eigenlijk op deze korte baantjes te weinig was.
Rob Jansen de
grootzeiltrimmer kon door omstandigheden niet mee,en ik had zijn taak
overgenomen.
We hadden wel
versterking gekregen van de steun en toeverlaat van de Magnifique,Maurits
Homan.
Ons andere
bemanningslid Jan Sanders was aangemonsterd op de Kolokwint
Het was een prima dag
om te zeilen en te trainen.
Na de briefing uit de
haven en wederom trainen op overstag manoeuvres en gybe sets.
De start was dramatisch
daar ik mij had verkeken en we in een uitzichtloze situatie lagen en niet eens
aan de wind de beneden boei van de start konden halen
Daar iedereen over BB
startte zat er voor ons niets anders op dan te gijpen en over SB weg te varen.
We lagen dus achteraan
in het veld,en wisten ons tactisch toch wel wat naar voren te zeilen.
Hulde aan de schipper
hij heeft dit goed gedaan,en gaat het steeds beter doen.
De manoeuvres gingen
steeds vlotter,maar dat kwam ook mede door Maurits met zijn ervaring.
De spinakersets gingen
vloeiend in de eerste race,en de voordekker had er plezier in en werkte zich
een slag in het rond.
De boeirondingen waren
ook goed en Antonio had ons laten zien dat hij ook goed was in het inhalen van
boten door sterk te varen en waar nodig te verdedigen.
In het korte spirak
vrije wind zoeken en op tijd gijpen.
De 1e manche
hadden we ondanks de slechte start toch nog 4 schepen achter ons gelaten.
Tussen de finish en de
start nog even een na bespreking en weer klaarmaken voor de volgende start.
Race 2
De start was beter en
de manoeuvres gingen ook beter en legen zeer goed in het middenveld.
Daar de baan 3 rondes
was moesten we verdedigend varen t.o.v de boten achter ons.
Dit lukte goed totdat
in de 2e ronde bij een gijp de spinaker een worsteling had met het
voorstag ,en die verloor.
U allen weet wat er dan
gebeurd,iedereen komt voorbij en je bent gezien.
Net voor de beneden ton
was de spi eraf en de Genoa er weer terug op.
Aansluiten doorvaren
rustig blijven,en nog proberen een boot in te halen.
Het werd een nek aan
nek race met de Pompidom,die we nipt verloren.
We dachten nog een race
te doen maar het wedstrijd comité had anders beslist.
Nog wat getraind na
afloop en toen weer terug naar de haven.
Conclusie: bemanning
heeft toch weer een hoop geleerd en ook van de fouten.
Ondanks het
teleurstellende resultaat gaan ze toch weer vooruit.
Na vijf weken ijs en en sneeuw met als toetje
0 graden, windkracht 5 en regen op onze zaterdagse trainingsdag is het op de 3e
zondag van de maand echt prachtig zeilweer: zon, een stevige windkracht 4 en
vijf graden celcius. En niet te vergeten een veld met 15 First 31.7‘s
natuurlijk. Ook deze dag is Sicco weer van de partij omdat de achillespees van
voordekker Martin nog niet goed genoeg hersteld is. Het betekent ook dat Paul
deze keer opnieuw het voordek voor zijn rekening neemt.
We starten bij 16-19 knoop wind met de
genua 3 en zijn direct scherp bij de start van de 1e race; helemaal vrij aan de
loefkant van de startlijn vallen we echt in het schot. Een paar keer overstag
en we zien dat we goed liggen. Zo goed dat we bij de bovenboei alleen de
Kolokwint IV voor ons moeten dulden. Die weten we in het spirak te verschalken
en in het 2e kruisrak zeilen we ons verder vrij van het veld. Als in het 2e
spirak de Kolokwint de strijd aangaat met Blauwe Knoop en Shark weten wij
helemaal vrij onze concurrenten een redelijke voorsprong op te bouwen. Daarna
consolideren we nog 2 rakken en weten we ruimschoots als 1e te finishen voor
Blauwe Knoop die 2e wordt.
Bij de 2e start zijn we opnieuw goed
weg, aan de loefkant van het midden van de lijn. De wind is nu echter tijdelijk
een stuk minder en met de genua 3 komen we nu snelheid te kort. Pas in het
tweede deel van het eerst kruisrak trekt de wind weer aan maar strijd om de 1e
plek hebben we dan al verloren. We ronden in een groepje als 8e de bovenboei
met gelukkig wel een redelijk voorsprong op de achtervolgende boten. Het is nu
inhalen geblazen; als eerste verschalken we in het spirak de Kymera en weten we
de Sandman achter ons te houden. Bij de ronding van de benedenboei zitten we
echter helemaal aan de buitenkant en weten Sandman en Kymera weer binnendoor te
komen. In het volgende kruisrak varen we deze twee boten alsnog op achterstand
en ronden als 6e de bovenboei met zicht op de nummers 4 en 5. Even later
verschalken we bij de boeironding de 1st-One en gaan we in het laatste spirak
naar de finish op jacht naar de Kolokwint IV. Met Wessel Colsen aan boord is er
daar aan bluf geen gebrek maar we komen onder spi toch over ze heen en hebben
bij de finish net een meter of 2-3 voorsprong. Dit resulteert in een 4e plek
achter de Shark, Blauwe Knop en Electron.
Na 4 dagen en 11 wedstrijden staat team
Big Time stevig op de 3e plek met uitzicht op de plaatsen boven ons. Nog
2 dagen en maximaal 6 races te gaan!
Rein Bakker-Big Time
Verslag van Johan Dirk v.d.Endt
Wintercup Grevelingen
Oktober
Na het besluit
genomen te hebben om dit jaar niet met de Magnifique mee te doen,zou het toch
wel leuk zijn om toch nog eens met iemand mee te varen tijdens de wintercup
Een boot was zo
gevonden,Altopana was geïnteresseerd.
Welke rol zou ik toe
bedeeld krijgen.
Antonio vond dat ik
maar moest schipperen,en zogezegd zo gedaan
De eerste keer was
het even zoeken om met een heel andere bemanning te varen.
Voor de start wat
geoefend op gybesets en overstag manoeuvres,die redelijk goed verliepen.
De eerste manche
verliep al niet geweldig ,omdat ik voor de bemanning veel te vlug schakelde,en
zij niet konden volgen
Kortom verwarring
aan boord,dat moeten we niet hebben.
Na de 1e
manche maar besloten om de rollen om te draaien en Antonio te laten schipperen.
Hij moet tenslotte
verder met zijn crew als ik er weer afstap.
Ben toen hun gaan
coachen,tenslotte zie je dan ook meer dan wanneer je zelf vaart.
Tussen 1e
en 2e manche even snel evalueren en weer opnieuw starten.
De bemanning raakte
al wat beter op elkaar ingespeeld en je zag al wat progressie.
Had de bemanning van
te voren wel gezegd dat we niet naar de klassering gaan kijken maar naar het
teambuilding.
De 2e en
3e manche zie je dat de bemanning elke x weer wat naar elkaar
groeit,en samen gaat werken en taken ook beter gaan uitvoeren.
Na deze leerzame dag
hebben we gezien hoever we stonden en waar we nog aan moesten werken(gybe
sets,spihoist en overstagmanoeuvres,boeirondingen,starten)
Ook de roer uislag
moest veranderd worden want dit zorgde voor gevaarlijke situaties.
De pen in het blok
rond het roer was krom en de bovenplaat stond uit de midden zodat je
verschillende roeruitslagen hebt naar BB en SB.
Kortom werk aan de
winkel voor de crew,en ze gingen dit doen.
December
De volgende
wintercup stond voor de deur,die in November had ik gemist
Na de briefing even
wat punten doorspreken en naar buiten.
Daar we een late
start hadden tijd genoeg om te trainen.
Na wel 20 keer de
overstag manoeuvres te hebben gedaan verliep het steeds beter
Ook Spisets
vele x gedaan en hier kwam ook progressie in de mannen raakten steeds
beter op elkaar ingespeeld.
Op naar de start en
proberen er het beste van te maken.
De start was goed en
dit was al een goed begin,nu is het zaak om bij te blijven en goed vrij te
blijven,en vrije wind opzoeken.
Heb de schipper wel
even moeten helder maken dat met colonne varen niets te halen valt
Dus zo snel mogelijk
vrije wind opzoeken en je eigen wedstrijd varen.
Het begon beter te gaan
en de bemanning was goed gemotiveerd.
Manoeuvres gingen
beter en beter,en we wonnen een paar plekjes.
Nu het volgende
probleem hoe de boeien ronden en de spisets goed doen als je met een hele serie
boten de boei rond moet.
De schipper en bemanning
deden het goed dus het geleerde,begon zijn vruchten af te werpen.
Toch fijn als je
allemaal gemotiveerde kopjes ziet en ze beginnen in zich zelf te geloven.
Gaandeweg de 2e
en de 3e pot ging het steeds beter en het niveau zie je naar boven
gaan,alhoewel er nog een lange weg te gaan,maar dat weten ze zelf ook.
We waren tevreden
met de resultaten 13e -8e-7e plaats.
De inzet van de
bemanning was goed en ze hebben bewezen dat ze mee kunnen doen.
Een paar dingen zijn
me opgevallen:
Als je niet vooraan
ligt is het op de zeer korte banen best gevaarlijk met vele boten rond de
boeien te gaan.
Er spelen hier zich
af en toe situaties af van waar je bij denkt dit hoeft niet nodig te zijn.
Organisatie zou hier
beter op in moeten spelen
WW_LW banen zouden
wel wat langer mogen zijn om het veld wat uit elkaar te mogen trekken.
Het lijkt wel
voorsorteren op een grote snelweg.
Startlijn is veel te
klein,en een baan delen met de J80S heeft ook niet zijn voordelen.
Kortom ik heb er
plezier in gehad om een team te coachen die het echt nodig heeft.
Medestrijders
opgelet Altopana is coming
JD
Vanuit de Altopana
12 10 2009 Winterserie First 31.7 van start
Ook dit jaar vaart er weer een vloot van zo’n 18 boten op de
Grevelingen. Deze winterserie is een instituut voor de klasse geworden en ook
dit jaar zijn er weer nieuwe deelnemers. De Big Time en Driftkikker zijn van
het IJsselmeer overgekomen en ook de Electron is nieuw in het wedstrijdveld.
Helaas is de Magnifique er deze winter niet bij om de Shark en
Blauwe Knoop het vuur aan de schenen te leggen. Die rol heeft de Big Time nu op
zich genomen.
Met 15 tot 25 knopen was best zeilweer voorspeld. De banen zijn
kort en moeten met de J80 gedeeld worden. Doordat de wedstrijdleiding voor
beide klassen aparte boven- en beneden tonnen gelegd had, bleven ze echter uit
elkaars vaarwater. Hulde voor het comité. Alleen hadden ze al die boeien wel
een verschillend kleurtje kunnen geven, maar daarover later meer.
Hoewel volgens de meeste TV stations zeilen zo saai is dat je nooit
een wedstrijden mag uitzenden, ervaren de mannen aan boord dat helemaal niet
zo. Aangezien we (nog) niet met camera’s aan boord varen, is een geschreven
verslag een van de weinige manieren om je ervaringen als wedstrijdzeiler met
anderen te delen. Daarbij blijven natuurlijk altijd wel enkele tips &
tricks onder de pet maar in de 31.7 klasse is er op dit vlak wel een grote
openheid. In verslagen speelt materiaalpech vaak een belangrijke rol;
soms als excuus voor een tegenvallend resultaat maar ook omdat er eigenlijk
altijd wel een tegenslag is. Het is juist de kunst om daar goed mee om te gaan.
Daar weten de Blauwe Knopen inmiddels alles van. Ze zitten er altijd wel bij
maar moeten net nog een tandje bijzetten om van het Joop Zoetemelk imago af te
komen. En ja, Joop won uiteindelijk ook de Tour en het WK !
Bij de eerste start zaten de favorieten direct van voren met de
Shark op kop, daarachter Blauwe Knoop met de Big Time in de
achtervolging. Blauwe Knoop sneakte de spi teveel voordat ze rond de
boventon gingen waardoor ie wind ving. Gelukkig bleef de boventon nog net vrij
maar voordat de boel weer trok was de Big Time erg dichtbij gekomen. De
afstanden tussen de 3 eerste boten bleef ongeveer gelijk tot er bij de Big Time
iets met hun spi mis ging waardoor het uiteindelijk tussen de Shark en Blauwe
knoop ging. Dat ontaarde in het laatste kruisrak in een waar tack-duel. Blauwe
Knoop kwam nader maar Shark kon toch als eerste de spi trekken naar voor het
laatste rak naar de finish. Er volgend wat gijpjes en de Blauwe knoop wist
naast de Shark te komen en ging zelfs nipt overheen. Met nog een kleine
wij net rechts. Toen we er langs zoefden kwam de melding: “Het is
de oranje finish ton, we moeten terug !”. Het roer ging om teneinde met
de spi erop een zwieper om de vermeende finishton te maken zodat we de lijn
tenminste zouden passeren. Halverwege de draai bracht het geklapper van
de zeilen ons weer bij zinnen, de oranje finishton is daaaar !
Wel, de Shark had de kop weer genomen en won met een dikke
neuslengte voor Blauwe Knoop.
Ook de 2e race stond weer in het teken van de strijd
tussen de Shark en Blauwe Knoop.
Dit keer wisten wij te winnen door de Shark in het spirak bij de
beneden ton weg te brengen. Daar ontstond onder de Sharken enige consternatie
en opeens was er die spi eraf terwijl er geen genua stond waardoor we de race
voor een aandringende Big Time onbedreigd konden winnen. Ondanks hun miserie
wist de Shark toch nog knap 3e te worden.
De 3e race niet niet veel goeds voor Blauwe Knoop in
petto. Vlak voor de start knalden er bij een gijp 3 leuvers uit het grootzeil
dat er daarna niet meer lekker bijstond. Als er nog meer gingen zou de strijd
gestaakt moeten worden. Bij de start wilde Blauwe Knoop onder de Shark
komen om 'm te loeven.
De Shark stuurde naar de pin en de benodigde overlap kwam maar
niet. Beide boten lagen zowat stil zodat Blauwe Knoop er ook niet meer
boven kon komen. Het startschot klonk en er ging een luide zucht van
verlichting aan boord van de Shark horen toen ze de pin net voorbij kropen.
Wat zij vreesden gebeurde Blauwe Knoop; met het puntje van zijn
brede spiegel werd de pin getoucheerd. Na het strafrondje resteerde de laatste
plek maar wel lekker veel boten om mee te strijden. Shark en Big Time
laggen ver voor en Blauwe Knoop rukte op tot bij de Electron en Javelin.
De Electron voer zonder spi en ging desondanks verbluffend hard. We
misten golven om in plané te komen en in een bui van drieste overmoed wilde
Blauwe Knoop tussendoor bij de parallel varende Javelin en Electron. De Javelin
was gezien totdat de afdekking van de Electron onze spi deed leeglopen. De
Javelin was er weer vandoor en gaf niets meer weg. De spi van de Shark was
intussen voorzien van een gat maar ze wisten toch vaart te houden. Is het
overigens niet zo dat er spi’s met gaten zijn die daardoor harder trekken ?
Enfin, Shark 1, Big Time 2, Javelin 3, Blauwe Knoop 4 en Electron op een
knappe 4e plaats.
Na het tellen van de punten staat Shark 1, Blauwe Zoetemelk 2 en
Big Time 3. Het zal er echter nog om gaan spannen, daar op de
Grevelingen. Hoewel de banen kort zijn is het toch opmerkelijk hoeveel er
ingehaald kan worden. Eén foutje en je bent weer wat plaatsen kwijt. En
foutjes maakt iedereen, zo blijft het lekker spannend.
Wim Hermans
Blauwe Knoop
Blauwe Knoop in
winderig Breskensweekend 2009
Nadat het vorig jaar bladstil
was, woei dit jaar de stront van de dijk. Voor de vrijdag was er een dikke 25
knopen voorspeld maar op weg naar het startveld voor Cadzand maten we
uitschieters tot 38 knopen. Stroom tegen wind dus er stonden aardige kuilen.
Halverwege zagen we boten omdraaien en op de marifoon kraakten de
afmeldingen. De wedstrijdleiding besloot om iedereen terug te roepen. Na enkele
uren wachten kwam de oproep om voor een rondje Hoge Platen te starten.
De Javelin, Calvito,
Mr. Sandman en Blauwe Knoop voeren mee in de IRC3 met een ruimwindse
start richting Terneuzen. Blauwe Knoop koos er voor om met enkel
gereefd grootzeil en G3 te varen. De G4 was in de auto gebleven. Dat was stom
omdat de wind niet geminderd was en we bovendien maar met 5 man waren. We kozen
ervoor om na de start zoveel mogelijk hoogte richting Aperots te
varen om dan genoeg ruimte te hebben om de spi te trekken. We vergisten ons in
de felle tegenstroom en gingen veel te laat over de lijn. In de achtervolging
dus. Javelin zocht de ondiepte van de plaat op en won daar veel meters
mee. Het bleef tussen de 25 en 35 knopen waaien maar wij trokken toch de
(dikke) spi. Dat ging lekker en we konden de boot goed blijven controleren. We
zagen allerhande broaches en chinezen, dat is het voordeel van achterin varen.
Een Janneau One Design, nota bene zonder spi en zwaar gereefd, liep zo
vreselijk uit zijn roer dat hij de knap spinakerende Beau Bateau dreigde
rammen. Door snel te reageren wist die de grootste klap wel te ontwijken maar
de wedstrijd was voor hem over. De Janneau liep even later ook nog aan de
grond.
Door de hoge kant van
het vaarwater te houden hielden we ruimte om in vlagen te kunnen vallen.
De keerzijde van de medaille was de ondiepte. We maten
Naar later bleek had
hij een knik in zijn mast ter hoogte van de dekdoorvoer opgelopen. Precies op
de plaats waar de mast van de cAp van Maurits destijds ook brak. Helaas einde
wedstrijd voor Jean-Marie.
De Standfast 36 Lancer
of Humble had zijn spi gestreken en voor onder grote genua.
Wij dachten er
overheen te kunnen denderen. Hoewel wij zonder IRC rating varen en geen
concurrent zijn (en dat ook duidelijk aanriepen) loefde hij enorm en wij konden
onder spi niet anders dan eronder duiken. Daar werden we een kwartier
vastgehouden doordat hij ons deskundig in zijn windschaduw wist te houden door
steeds met ons mee te vallen.
Calvito profiteerde en
ging er met de kluif vandoor door als eerste het kruisrak in te gaan.
En Calvito heeft wel
een IRC rating dus de strategie van de Lancer konden wij niet volgen.
De bovenste leuvers van
het grootzeil waren inmiddels afgebroken en we moesten het rif eruit halen om
erger te voorkomen. Het bleef ver boven de 30 knopen waaien en wij hadden
simpelweg te veel zeil staan. De afstand tot Calvito, met vol grootzeil en G4,
bleef gelijk maar er sprongen steeds meer leuvers uit het zeil. Bij de 5e
van boven moesten we het wegnemen om de wedstrijd alleen onder G3 te vervolgen.
De Sandman wist dichterbij te komen en in een bakboord-stuurboord situatie
moest hij dippen waardoor er zoveel druk in zijn genua kwam dat ie in één dreun
uit het voorstagprofiel knalde. Sandman vervolgde de wedstrijd onder gereefd
grootzeil en wij snapten er niets van dat hij daar bijna net zo snel als wij
onder G3 opkruiste. Later bleek dat hij opgegeven had en de motor bij had
staan. Zo, de eerste klap was dus voor de Calvito.
Zaterdag stond er zo’n
25 knopen wind en waren we met 6 dus kozen we voor vol grootzeil en wederom de
G3. De Magnifique en Pied Piper waren nu ook van de partij. De stroom
stond mee en zoals zo vaak ben je dan al snel te vroeg over de lijn. Nadat er
eerst een ‘all clear ‘ gegeven werd volgde er toch een X-Ray voor de
Magnifique, Calvito en Blauwe Knoop. De Sandman lag ver voor en konden we niet
meer inhalen. Wij werden 2, Calvito 3 wat later middels een redress ook een 2
werd (?) en Magnifique werd 4 voor de Pied Piper.
De volgende wedstrijd
waren we goed bezig en wonnen we afgetekend voor Calvito en Sandman . De
Magnifique haalde onder spi uiterst merkwaardige capriolen uit en kwam na
de eerste wedstrijd niet meer terug. Later bleek de genua muurvast in de feeder
te zitten. Daarnaast had de gelegenheidsbemanning nog te weinig grip op de boot
om de kans op schade binnen de perken te houden waardoor Johan Dirk zich
terugtrok. Dat was natuurlijk een aderlating maar de strijd tegen de Calvito,
Sandman en ook de Capella van de lokale aas Frans Maas ging onverminderd door.
De wind nam af tot een knoop of 15 en toen de Calvito zijn G2 zette konden wij
niet achterblijven en kwam de G1 aan dek. Op de zak stond echter dat het de UK
light was en dus kwam de Quantum Fusion M light naar boven. Die heeft wat
meer vezels dan de UK en moest er aan geloven. Eerst hadden we spijt want we
liepen voor geen meter maar na wat prutsen kregen we ‘m toch aan de praat en
wonnen de 4e wedstrijd na een lang spirak naar de finish voor de
haven van Breskens voor Calvito en Sandman.
Zondag ochtend begonnen
we met een knoop of 20 en de G3 ging er op. De Django was het veld komen
versterken maar had zo te zien te weinig mensen aan boord om van voren mee te
kunnen doen. We liepen lekker en wisten goed van de shifts te profiteren.
Dat werd dus weer een
paaltje voor de Blauwe Knoop, voor de Sandman en Calvito.
Tijdens de 6e
en naar wat bleek de laatste wedstrijd zakte de wind terug naar 12 tot 15
knopen en de Calvito liep met zijn G2 aanmerkelijk hoger en ging als eerste
rond de boventon.
Wij moesten de Quantum
Light weer offeren (een zware G1 zou nu ingevolge de klassenregels niet mogen)
maar kregen de boot wederom niet aan de praat. Pas door
De 7e wedstrijd
was in feite de eerste die voor 1,5 meetelde en dubbel vermeld werd om een
gedeeltelijke aftrek ervan mogelijk te maken. De logica ervan konden wij niet
vatten maar dat hadden we die zondagmiddag wel vaker. De prijsuitreiking kwam
t.g.v. een computerstoring pas tegen 19h00. Tot onze stomme verbazing werd
Calvito als overall winnaar 31.7 gehuldigd. Een huldiging hebben ze zeker
verdiend maar wij hadden toch recht op de prijs.
In de 2e
wedstrijd hadden wij een 3 gekregen wat een 2 had moeten zijn en de rekenmeesters
hadden vervolgens ook nog een 2 afgetrokken. Fabien Talpaert van Calvito was zo
sportief om de prijs alsnog aan ons te geven en wij kunnen terugzien op een
enerverend en winderig Breskensweekend.
Volgend jaar gaan we toch
ook maar een IRC meetbrief aanvragen want op ook op handicap hadden we bij de
eersten gezeten. Dus Capella (winnaar IRC3), de Blauwe Knoop komt terug.
Hopelijk in een groot veld van 31.7 ’s maar als die te druk zijn om wedstrijden
te varen moet het maar op handicap.
Nadat we tijdens de
North Sea Regatta tot onze verbazing boten als een Seaquest 32,
Dehler 34SV en Dufour
34 Performance voorbij liepen, was het nu de beurt een nieuwe Elan 340 die
zowel in het kruisrak als ruimwinds klop kreeg. Zo zie je maar dat de 31.7 na
al die jaren nog steeds veel potentieel heeft.
Wim Hermans
NED 7001
Blauwe Knoop
Maarten
Keja - Whisper wint de 100 Mijls/Bruine Bank Solo race
De
Verleid door de fantastische
weerberichten, op het laatste moment besloten mee te doen... Vrijdag de boot
overvaren van Stavoren, vanaf het wad spinakeren naar Scheveningen. Heerlijke
tocht, vrij veel wind - tussen 15 en 20 knopen - aardige golven en heel
veel zon. Voor de tweede keer dit jaar geenterd door de douane - hetgeen als je
solo spinaker zeilt onder die omstandigheden niet echt is waar je op zit te
wachten (' Natuurlijk mogen jullie aan boord komen, maar ik heb mijn
handen vol - de papieren liggen in de kaartentafel - veel plezier
ermee . '). Vervelend is ook dat die ribs zo afgeven - kan je de
zwarte strepen er weer afpoetsen...
's Avonds om
's Ochtends naar de start, waar het
noodlot toe lijkt te slaan: bij het hijsen dondert de bout van het
lummelbeslag eraf. Beetje de story-of-my-racing-life: zo heb ik altijd wat bij
de start. Met de catamaran, bij het rondje Texel brak in de
branding een stang van een van de roeren af, waarna ik in de rij bij
De Boer kon gaan staan om hem te laten repareren (gezien de lengte van de rij
een typisch Nacra probleem). Bij het rondje IJsselmeer (ook catamaran)
zeilde ik ooit enthousiast - op het laatste moment, uiteraard - naar de
start, om na 100m vast te stellen dat ik de helmstok op het strand
vergeten was... Wel allebei uitgezeilt trouwens.
Geluk bij een ongeluk, blijft
de giek nog in de lijnen van de lazy jack hangen, die ik altijd om de
reefkaken hang als ik zeil: daardoor valt de giek tenminste niet op
het dek en heb ik verder geen schade. Na enige tijd luid, duidelijk en
grondig vloeken, koortsachtig zoeken-in-onderdelenkistjes-tegen-beter-weten-in, Jules
gebeld dat ik niet kan starten. Balen.
Vervolgens - met iets meer rust
- bedenk ik dat ik met de cunningham door het
harpje bij de halshoek van het grootzeil, naar een extra
harpje aan het beslag van de neerhouder, het lummelbeslag
vast naar beneden kan sjorren. Dat zou dan eigenlijk best goed
moeten blijven zitten - en dat doet het ook. Jules weer gebeld, dat ik
wel ga starten, maar een half uur later en of ik dan niet
gediskwalificeerd ga worden. Jules vindt van niet.
Een half uur later dan gepland over de
startlijn, enigszins zoeken naar de eerste bovenwindse boei (de kompaskoers was
al van het startschip verwijderd), om vervolgens de ruimewindse koers naar de
VQ(9) in te zetten.
Het waait lekker: zo'n 15 knopen.
De wind zou van oost naar noord-oost draaien, reden waarom ik het parcours
linksom gekozen heb. E.e.a. klopt aardig, ware het niet dat de wind wat eerder
van richting verandert dan ik verwacht had. Na 3 broaches de spinaker
geruild voor de genaker, maar na enige tijd werkt die ook niet echt meer.
Ruilen voor een genua 1 gaat niet: wel bij me, maar de feeder was de
vorige week al overboord gegaan en ik heb nog geen andere
kunnen halen. Met afnemende wind (zo'n 10 knopen) nog wel serieus overwogen te
proberen de genua 1 zonder feeder te hijsen, maar de angst om halverwege te
blijven steken en dan
Met wind tussen 18-20 knopen, knik in de
schoot, 1 rif, constant rond de 7-8 knopen (beetje stroming mee)
doorstomen naar de eerste boei. Geen andere boot te zien overigens, afgezien
van een wat kleiner bootje dat ik plots ingehaald blijk te hebben (vermoed
tenminste dat die ook in de wedstrijd is, gezien positie en koers).
Bij VQ(1) wat tegemoet komend verkeer:
eerst een J109, die enige moeite lijkt te hebben met zijn volle tuig
in deze wind, vervolgens een X332, met vlak daarachter de enige
andere 31.7. Ben blij verrast: aangezien dit ongeveer het
verste punt is en ik een half uur te laat vertrokken was, gaat het
kennelijk niet zo heel slecht.
Vervolgens door naar Q(9), iets ruimer,
maar verder beetje van hetzelfde laken een pak. Wind nog wat meer, maximaal 23
knopen . Ternauwernood gelegenheid om tussendoor nog een
glaasje whisky te pakken, maar met een beetje goede wil en wat
doorzettingsvermogen kan er veel. Proost - op boot, zon, water en
wind.
Na Q(9) weer wat hoger varen, maar wat
erger is, afnemende wind en opkomende stroming - tegen dit
keer. Misschien toch rechtsom moeten varen? Of gewoon wat harder? Lange tijd
hoop om voor 2 uur terug te zijn, maar dat z i t er niet helemaal in:
om 2.50, toch nog redelijke tijd, terug in Scheveningen. Bij binnenkomst zelfs
nog onverwacht applausje van andere deelnemers die al gefinished waren. Ter
vergelijking: de Pogo 40 was al om 20.39 binnen . Ongelooflijk.
De volgende dag, terwijl ik alweer
onderweg ben naar Stavoren, telefoontje van Jules - dat ik
het solo klassement gewonnen heb. Another striking victory for the 31.7 class!
En dat ik ook de enige deelnemer was in
de Solo klasse doet daar geen afbreuk aan, toch
Maarten Keja Wisper
Dual handed 50-mijls
Net als de vorig jaar opende team Big
Time ook wedstrijdseizoen 2009 met een eerste plek in de 50-mijls dual handed
vanuit Lelystad! Het werd een race met veel veranderingen in windkracht en dus
ook veel genuawissels.
We starten deze keer stipt op
tijd, met in totaal 10 31.7‘s in het 43 schepen tellende veld schepen van
30-
Nadat we de knik in de Houtribdijk
gepasseerd waren kon de spinaker en op en gingen we vrij close reachend
richting de 1e boei ten oosten van het Enkhuizerzand. We wind zat tussen de 13
en 17 knoop dus we schoten lekker op en we konden de spi goed hanteren. Hier en
daar broachten deelnemers om ons heen maar wij kwamen geen enkele keer in de
problemen.
Vervolgens een paar rakken voordewind
en halve wind richting Stavoren, het verste punt van deze race. Daar aangekomen
was de wind afgenomen tot een knoop of 7. We klokten onze voorsprong inmiddels
op een minuut of 12. Vervolgens nam de wind nog wat verder af (achteraf bleek
dit vooral funest voor veel schepen achter ons), draaide een graag of 40 om
vervolgens terug te komen en toe te nemen tot een knoop of 10. Inmiddels ruim
aan de wind konden we verder richting Lelystad en rondden dezelfde boei als na
het eerste rak bij het Enkhuizerzand voor het laatste echte kruisrak. De wind
nam nog verder toe tot een knoop of 18 maar met de genua 1 liep het prachtig op
het vrij vlakke water en en haalden we weer veel andere 30-35 voeters in zoals
een J92, Seaquest 32 en Dehler 34SV.
In het 1 na laatste rak nam de wind
nog verder toe met uitschieters tot 26-27 knoop zodat we nogmaals de genua 1
konden wisselen voor de 3 voor het laatste rak van
Er was echter geen andere 31.7 te
bekennen zo groot leek onze voorsprong. We maakten ons zelfs een beetje zorgen
of we misschien een rak teveel hadden gevaren o.i.d. Terug in de haven en
uiteindelijk al ruimschoots genietend van de zeilersmaaltijd en een koel
biertje zagen we de andere 31.7‘s binnendruppelen.
Tijdens de prijsuitreiking en uitlag
bleek onze voorsprong op nummer 2 na ruim 9 uur zeilen ruim 38 minuten te
bedragen. De rest van de 31.7‘s bleek redelijk bij elkaar in de buurt te zijn
gefinished. In het veld 30-
Shark wint
winterserie First 31.7 overtuigend.
Verslag van Wim Hermans
De Shark heeft na een felle strijd met de Blauwe Knoop de Grevelingen Wintercup gewonnen. Met op 15 maart nog 3 wedstrijden te gaan ging de Shark met een nipte voorsprong van 2 punten aan de leiding. De Blauwe Knoop had dus nog alle kans op de overwinning. De Magnifique die de Cup de vorige keer won, volgde op een te grote afstand en kon de 2 kemphanen niet meer bedreigen.
De omstandigheden waren perfect; 10 tot 16 knopen wind, een zonnetje en een baan die er goed in ligt. De spanning was te snijden en de rekenbladen met mogelijke scores lagen paraat.
Net voor de start sloeg
het noodlot bij de Blauwe Knoop toen er veel water in de kajuit klotste. De dag
ervoor was er slang los gekomen waardoor er tijdens de race om de platen ook al
meer dan
Bij de start wist de Blauwe Knoop net onder de Shark te komen en door te loeven viel de Shark stil in de wind en vertrok 3 bootslengten later dan de Blauwe Knoop die op haar beurt als 3e weg was. De Kolokwint voerde het peloton aan. De Blauwe Knoop en Shark rukten echter op en in het laatste kruisrak lag de Blauwe Knoop voorop met de Shark erachter.
Éen slechte tack en een daaropvolgende header voor de Blauwe Knoop waren voor de Shark genoeg om te profiteren.
Bij de start van de 2e race zochten de kemphanen elkaar niet op. De Blauwe Knoop was iets eerder weg maar raakte opgesloten tussen de zeer hoog sturende Fungo Yassini en de Javelin.
Door deze te hoge koers ging er veel snelheid verloren en pas toen de Javelin uiteindelijk wegklapte kon de Blauwe Knoop zich bevrijden. De Shark had toen al een meter of 30 gewonnen en verdedigde subliem. Blauwe Knoop haalde zelfs nepgijpjes uit de kast maar ook dat mocht niet baten. In het kruisrak tackte de Shark steeds mee en deed dat net even beter.
Blauwe Knoop stuurde de boventon te krap aan in de hoop op een lift om zo tussen de Shark en de boei te kunnen kruipen. De liftjes bleven uit en de Shark liep uit tot een veilige voorsprong.
Het doek was nu gevallen, Blauwe Knoop kon de Shark in het algemeen klassement niet meer achterhalen. Desondanks wilde de Blauwe Knoop toch nog een keer voor de Shark finishen.
De boot werd weer leeggepompt en de mast werd verder achterover getrimd voor meer hoogte en een betere acceleratie na de tacks. Ook dit mocht niet baten. De Shark had een betere start en verdedigde wederom subliem en mag zich na 18 (!) wedstrijden de terechte winnaar noemen.
Ook in het klassement van de Demag Jaarprijs gaan ze nu fier aan de leiding. Maar het seizoen is nog jong; 25 en 26 april wordt de strijdbijl tijdens de van Uden Reco al weer opgevist.
De Grevelingen Cup heeft de First 31.7 winterserie tot een topevenement gemaakt. Met 3 eigen starts in een upwind-downwind maak je wedstrijdzeilers blij. Zeker wanneer er dan ook nog 17 boten meedoen. Dat smaakt naar meer en hopelijk zijn er in de komende editie meer concurrenten die zich in de strijd tussen de Shark en de Blauwe Knoop komen mengen.
Het winnende Shark Team van Christopher van Haute (Kelly ontbreekt)

Felle strijd op de Grevelingen
Wedstrijdverslag Team Tacktronic Grevelingencup 8 februari 2009
Even een korte introductie vooraf van het Team Tacktronic. We doen nu voor het tweede seizoen mee met de First 31.7 eenheidsklasse. In het voorjaar van 2007 zijn we begonnen en met enthousiasme ontvangen in de First 31.7 club. Wessel Colsen heeft ons van begin af super begeleid en ons klaargestoomd voor het eerste NK. Inmiddels varen we met een mix van ervaren wedstrijdzeilers en eigen “kweek”. Na diverse wedstrijden en regelmatige trainingen hebben we nu een leuk resultaat geboekt in de afgelopen Grevelingencup. Dus tijd voor een wedstrijdverslag dachten we zo.
Zaterdag voor de wedstrijd hebben Sabine en ik nog de laatste tuning gedaan aan de boot en nog een proefrondje gevaren.
De wedstrijddag:
Zondagochtend om 6.30 uur gaat de wekker. Buiten vriest het nog en het is nog donker.
Om 7.30 uur hebben we afgesproken met een paar bemanningsleden om gezamenlijk naar
Port Zélande te rijden. Onderweg is het uiteraard het gespreksonderwerp over wat we vandaag kunnen verwachten. Al gauw werd duidelijk dat we aan de vorige wedstrijd, met de harde wind, niet zo veel plezier hebben beleefd. We hebben toen zonder spi gevaren, om de all purpose spi niet op te blazen. Een heavy spi stond namelijk al in bestelling. Kortom, we waren erop gebrand om eens wat scherper te gaan varen; dus we zijn het er unaniem over eens om te gaan vlammen. In de haven aangekomen, is het redelijk weer. De wind is tussen de 10 en 15 knopen, de steigers zijn nog behoorlijk glad. We gaan de boot vaarklaar maken en zijn op tijd gereed om alvast bij Le Bateau een kopje koffie te drinken. Na het palaver gaan we met vol enthousiasme terug naar de boot. We bespreken nog even de tactiek door en gaan varen. Nog even de spi hijsen, paar keer gijpen en spi weer naar beneden. Een paar slagen aan de wind voor de zeiltrim en we gaan naar het startveld..
De startlijn is nogal kort, dus dat betekent een goede positie zoeken voor de start.
5 minuten voor de 1e start, zie ik bij een paar bemanningsleden de spanning op hun gezicht. We benaderen deze keer over stuurboord het startveld en gaan vervolgens vlak voor de meute overstag. We zijn goed gepositioneerd en kunnen nog wat boten ophouden. Onze voordekker (Robin) zit er goed in en weet ons tot op de seconde nauwkeurig door de start te loodsen. We kunnen net de pin-end halen en hebben vrije wind. We zijn als eerste weg!. We kunnen verder afstand nemen van de vloot. In mijn ooghoek zie ik de Blauwe Knoop overstag gaan en zij beginnen aan hun stuurboordslag. Inmiddels hebben we zo’n voorsprong dat we ook overstag kunnen en over stuurboord terug naar de dijk varen. Ondertussen is iedereen nog verbaasd over de geweldige start. We liggen nu tweede achter de Blauwe Knoop en de Shark nog achter ons. De Shark zet de achtervolging in met hun nieuwe set zeilen. Erg mooi setje zeilen trouwens. Ze varen iets hoger en komen in het kruisrak langszij. We hebben ingecalculeerd dat de Shark ons uiteindelijk zou inhalen.
Maar goed, we liggen nog steeds fantastisch op een 3e plaats. Ik pep iedereen nog een beetje op; en roep: “We moeten nu deze positie vasthouden, iedereen concentreren jongens en meiden“. Maar nu de boven boei nog! De spi-set ging ook super!! Ondertussen wordt mijn big-smile en van de bemanning steeds groter. We ronden de beneden boei en zien dat de afstand met het veld achter ons steeds groter wordt. De boat handling is super; ook bij de aan de windse koers zit de gang er goed in. De trimmers doen hun werk goed. Frank (trim 2) roept: “We moeten niet te vroeg juichen, eerst finishen”. Joop (trim 1) heeft het voorzeil goed afgetrimd en kunnen de snelheid er goed inhouden.
Pieter (Grootschoot) heeft goede feedback met mij en kunnen gebruiken maken van de vlagen. De 2de en 3e spi-set ging ook goed, de Pit dames (Sabine en Vera) zijn ook alert. We zijn op weg naar de finish, iedereen houd zijn adem nog in, maar als we door de finish gaan, staat iedereen hard te juichen. We hebben de derde plaats. Ik zie het gezicht van Wim Hermans verbaasd naar ons kijken. “Wat doen die hier zo vroeg?”. Zelfs wij waren verbaasd.
De tweede start ging ook goed. We hadden dezelfde start tactiek en waren redelijk goed weg. We hadden net niet genoeg vrije wind om voor het veld te blijven, dus gingen overstag onder een aantal boten door. We hadden pech omdat we veel moesten ducken onder diverse boten door. Door al het ontwijken van andere schepen belandde we achter in het veld. Bij de spi-drop kwamen we in druk verkeer terecht en hadden een moeilijke spi lijdrop over bakboord. We besloten om voortaan wat hoger uit te komen bij de beneden boei en een loefdrop te doen.
In het kruisrak konden we weer veel goed maken en we eindigen uiteindelijk op een 8e plaats.
In de derde wedstrijd waren we weer goed weg bij de start en lagen net achter de kopgroep. We maakten niet veel fouten en eindigden als 6e.
Overall zijn we 4e geworden (nog) net achter de Kolokwint. Voor ons een geweldige prestatie.
We hebben vandaag weer veel geleerd en we zijn goed op weg. Hoe hebben we dit voor elkaar gekregen? Door veel wedstrijden te zeilen en een vast team op te bouwen. En regelmatig te trainen, met dank aan Wessel voor zijn uitleg. Die ondanks onze dramatische eerste training (voor het ONK in 2007) altijd ons heeft aangemoedigd.
Team Tacktronic bestaat uit:
Joop Bierkens- Trim 1
Frank van Litzenburg -Trim 2
Pieter van de Wolf -Grootschoot
Robin van Praat- Voordekker
Sabine Kley- Pit 1/ foto rapportage
Vera Leyten – Pit 2
Willem Faay- Stuurman
Team Tacktronic
Vanuit de kuip - Kolokwint (BEL 1317) – Grevelingencup winterwedstrijden 8 februari 2009
Een goede start is het halve werk
Telkens als Kolokwint aan de start
verschijnt is het spannend. Een team samengesteld uit bekenden en onbekenden,
team genoten en concurrenten. Spannend om te varen met elkaar en te
ervaren of de voorbereidingen en de vele besprekingen het gewenste resultaat
opleveren. Spannend om te kijken of alle boat handeling goed is en
we ons in de posities kunnen manoeuvreren waar we graag willen zijn.
Vandaag een koude dag, maar de zon komt af en toe tussen de wolken door om ons
te verwarmen. Het regenbuitje nemen we op de koop toe. Met wind tussen de
9 en 15 knopen wind is het een heerlijke dag om te zeilen.
In de drie voorgaande wedstrijddagen hebben we telkens met een andere bezetting
gevaren, maar met de huidige zeven willen we het evenement afmaken en in juni
de Nederlandse Kampioenschappen varen.
De eerste wedstrijd ging voornamelijk over het herstellen van een slechte
start. Verkeerd ingeschat hoe snel we naar het pin-end van de lijn dreven
en zelfs amper de lijn konden halen. Helemaal onderaan in het veld, met als
resultaat dat we als achtste bij de bovenboei aan kwamen. Tot aller
teleurstelling hebben we de hele race in deze positie moeten varen.
Uiteindelijk zijn we door een protest nog een plaatsje omhoog geschoven.
In de tweede wedstrijd waren we vastbesloten om een betere start te maken.
Volop snelheid en hopen op een gaatje op de lijn. Wat wonderwel goed lukte! Er
werden wederom drie rondjes gevaren. De wind draaide inmiddels en de
rakken down-wind veranderden langzaam van het varen van hoeken naar “in twee
gijpen naar de boei”.
Het team is een groep uitermate kritische personen met allemaal vele jaren
zeilervaring. Iedere beslissing en manoeuvre wordt naderhand besproken zodat we
een volgende keer nog beter, sneller of mooier over de baan kunnen. Een
professionele instelling die ervoor zorgt dat de sfeer aan boord uitstekend
is. Er wordt serieus gevaren en goed gelachen aan boord.
De derde en laatste wedstrijd van de dag is meteen ook de beste. We liggen in
derde positie achter de Shark en de Blauwe Knoop die beiden weinig fouten
hebben gemaakt deze dag en bewonderenswaardig hebben gevaren. Complimenten! We
behouden de derde positie en behalen daarmee een derde plaats totaal.
Wederom heeft het team veel geleerd wat in een volgend evenement in de praktijk
kan worden gebracht: ook in licht weer kunnen we de boot met veel snelheid
varen en voornamelijk “een goede start is het halve werk”.
Bemanning :
Tactiek : Joost Smit
Helm : Wessel Colsen
Main : Johan Labeur
Genua : Manne Sijsma
Spinnaker : Carly Giezen
Pit : Renate Wildeboer
Bow : Lee Verschuren
· Wintercup Grevelingen januari 2009
Verslag vanuit de Kolokwint, de genautrimmer schrijft, dus
vooral het deel voorafgaand aan de wedstrijd en het deel waargenomen vanaf de
hoge kant kan je terugvinden in dit verslagje. Dit keer ook geen uitgebreide
verslagen met layline grafieken, polaire diagrammen, pitch amplitudes en
hellingen maar wel mijn wat info van hoe de Kolokwint gekomen is waar we nu
zijn.
Vanaf begin deze winter varen we de Kolokwint met een nieuwe
bemanningsamenstelling, van vrij ervaren tot zeer ervaren en allen zeer
gedreven. De sfeer, de spirit en de saamhorigheid binnen de groep zijn
uitstekend. In de aanloop naar de wedstrijden is de boot van allerlei
handigheidjes voorzien die de boothandling vergemakkelijken. Er worden een paar
dagen serieus getraind en tussendoor veel geevalueerd via de Kolokwint
intranet-site.
Zaterdag voor winterwedstrijd #3 hebben we een trainingsdag ingelast, de
thermometer geeft 5 graden aan en er zijn harde windstoten met buien voorspelt.
Op weg naar Port Zeelande bedenk ik me dat we de week ervoor nog massaal op de
schaatsen stonden en dat er in Herkingen Marina zelfs over het zoute water
gelopen kon worden... In Le Bateau wordt het dag programma en de doelstelling
van de dag doorgenomen en we drinken een warme choco.
Een maal op het water blijken de weersvoorspelling te kloppen, er worden flinke
windstoten gemeten (>35 knopen) en we worden bekogeld met hagelstenen die de
grijns van onze gezichten moffelen. Gelukkig duurt dit maar kort en snel zien
we de zon, een grote regenboog en als klap op de vuurpijl de welbekende
bruinvis. Zeilen is altijd mooi, juist ook in de winter!
Als training op het water blijkt deze zaterdag slechts gedeelelijk benut want
vrij snel nadat we de zeiltrim voor hardere wind bestudeerd hebben, krijgen we
materiaal pech. De spinnaker boom wordt teveel op trek belast en de bek van de
spinnakerboom hangt los te bungelen aan de mast, de rest hangt aan de spinnaker
die lekker staat te jo-jo-en. We besluiten terug te gaan om het materiaal te
fixen. Er wordt serieus gereedschap tevoorschijn gehaald en we
tappen/schroeven/popnagelen het een en ander weer in elkaar, net voor het
donker wordt zijn we klaar voor de echte wedstrijd.
Die avond bevestigd Joep Straus in zijn leezing over praktisch weerkunde
nogmaals dat we voor zondag ca 22-24 knopen kunnen verwachten afnemend
gedurende de dag draaiend van zuid naar zuidwest, Met in het begin van de dag
nog kans op wat extra wind uit een buitje hier en daar. Actheraf blijkt deze
windvoorspelling nauwkeurig te kloppen.
De baan wordt die ochtend uitgelegd voor de haven-ingang, tijdig varen we
uit en hebben een geconcentreerde generale op 1 uur voor de start, iedereen is
scherp als een scheermes en het materiaal werkt. De wind is stevig wat ons
prima bevalt, we hebben immers een goede zeiltrim gevonden voor deze wind en we
hebben vertrouwen in de boothandling.
Tijdens de 3 korte wedstrijdsjes varen we zo veel mogelijk onze eigen koers.
Dit wordt vergemakkelijkt door onze goede starts waardoor we direct in de kop
van het veld mee kunnen varen. Ook de korte baan wordt er besloten om snel
achter elkaar overstag te gaan om windshifts te benutten en om vrij te kunnen
varen, het is hard werken en -ondanks de kou- staat al voor de bovenboei het
zweet op m’n rug.
Bij de bovenbooi kiezen we de eerste keer voor een bear away set en zien al
snel dat het nodig is om te gijpen omdat we de beneden boei anders niet
kunnen bezeilen met de spi en de forse wind. We zien een groot deel van het
veld nog verder doorvaren de oost hoek in en slaan tesamen met een aantal
andere boten in de kopgroep een gat. Na deze bear away set -en wetend dat de
wind verder doordraaid naar het westen- kiezen we daarna voor gybe sets. Deze gaan
lekker, het op gang krijgen van de boot gaat de ene keer sneller als de ander
maar we hebben de boot onder controle, dat voelt goed. We blijven onze eigen
koers varen, concentreren op onze taken en de grootzeiltrimmer trekt de
bloedblaren in z’n handen. Het werpt zijn vruchten af we eindigen het eerste
portje 2de achter onze buurman, de blauwe knoop. Daarna worden we 3de achter de
Magnifique en de blauwe knoop en als kroon op de inzet eindigen we het derde
potje als 1ste.
Verder willen we gelijk van de gelegenheid gebruik maken om het
wedstrijdcommitee te bedanken voor het organiseren en haar inzet;
Na de tweede wedstrijd zien we een boot stoeien met de spinnaker, uiteindelijk wordt de val gelost en de spi via de schoot binnengehaald. Achteraf horen we dat er zelfs een aanvaring met het finish schip aan vooraf ging, wat natuurlijk erg spijtig is voor het vrijwillige finish schip en haar wedstrijdleiders.
Jerom a/b Kolokwint
· Wintercup november 2008 Verslag van de Kolokwint (groot bestand, duurt even)
Verslag Breskens Sailing weekend vanuit de Villa First
Zoals op het forum te zien is geweest kende de aanloop naar dit
weekend enige moeilijkheden t.a.v. de personele invulling.
Omdat het voor mij weeral van 2005 geleden was wilde ik erg graag
weer eens naar Breskens.
Uiteindelijk had ik Paul en Wim als vaste maten aangevuld met Carly
die bij de Eurocup op de X-ray had bemand.
We dachten nog wel iemand tegen te komen maar dat bleek niet zo te
zijn.
Niettemin werd de boot gebracht door Bas die met de Beau Bateau het
voordek deed.
Vrijdagmorgen was de ploeg compleet en we gingen met goede moed
naar buiten om vervolgens vanaf 11 – 15 uur stil te liggen waarbij we ook nog
eens ons anker kwijt raakten door een onhandige zet van mij.
Maar om drie uur was het dan zover met 7 kn wind
Onze start was niet verkeerd maar we konden niet overstag naar daar
waar we dachten dat er wind was en toen het zover was lagen we ongeveer laatst
van de hele groep.
Door een shift overzeilden we de boventon ook nog en kwamen als
laatste door.
Wat toen gebeurde kan je niet bedenken;
We hadden nog maar goed en wel de spi gezet en lagen al naast de
Sandman en Pied Piper!
We gijpten weg naar stuurboord voor de vrije wind en haalden nog
een paar haltonners in, zagen de Calvito (31.7 Fra1) aan de andere kant stil
liggen met Javelin er voor.
Na nog een paar tactische gijpjes vanwege shifts lagen we
waarachtig voor in het 31.7 veld!!
Dit was wel even schrikken als je van de laatste plek komt.
Maar het was nog niet gedaan, wat te denken van een boeironding
tegen een dikke mijl stroom als je maar 1,3 knoop door het water doet!
Aangekomen op spi bij de boei hadden we de Genua natuurlijk al
gehesen maar dat is niet bevorderlijk voor de spi die er dan maar af moest maar
toen konden we die boei helemaal niet meer voorbij varen..
Naast de boei gekomen voeren we zelfs even achteruit dan weer een
beetje vooruit maar we moesten er helemaal voorbij voor dat we konden opsturen
anders zaten we er tegen en je zal met deze “wind”een rondje moeten draaien.
Kwamen er nog een paar grote bakken langs die riepen “wij gaan
alvast door hoor”
Voor ons gevoel duurde dit minuten lang voordat we tergend langzaam
die boei voorbij waren en ruimte hadden om op te sturen zonder achteruit te
zakken.
Gelukkig waren er meer boten die dit ook hadden zodat de afstand
tussen de Javelin bleef.
Stroom mee en zuchtje tegen zeilt gelijk al een stuk beter zodat we
met voorsprong bij de boventon aankwamen waar zowaar de wedstrijd werd
ingekort.
Waar hebben we dat meer gezien dat er een vlag hing die de
wedstrijd inkortte waar geen duidelijkheid over was!!!
We gingen tussen boot en boei en we werden afgeblazen en waren dus
eerste van de klasse geworden en hoe, je verzint het niet!
Voor je tegen de stroom dan weer eens in Breskens bent is het
alweer etenstijd wat ook goed geregeld was trouwens.
Zaterdag was de mooiste zeildag van het weekend met 12-17 kn wind,
drie start waar we er twee van verknoeien door te laat bij de lijn te zijn.
Wel leuke duels uitgevochten tegen Spetter en Calvito die met meer
mensen toch beter uit de verf kwamen.
De Javelin was die dag weg en bleef weg vooral aan de wind doet
Jean Marie en crew het heel goed.
Wel viel weer op dat we voor de wind ook hier weer goed weg komen
door op de goeie plek te gijpen en vrije wind te zoeken, is dit geluk, inzicht?
Savonds vlaamse pot en muziek na, wat nou niet zo heel boeiend was
maar wel gezellig.
De prijsuitreiking is ook altijd wel aardig in Breskens met voor ons
toch nog een tweede dagprijs vanwege het uitvallen van de Calvito in de derde
race waar ook de PiedPiper uitviel.
En de Calvito had al een OCS op zaterdag!
De zondag was één grote drijfpartij waar nog wel werd gestart maar
dat was na een uurtje helemaal over.
Tot 2 uur hebben we gezwommen en geluierd waarna de boel werd
afgeblazen.
Van te voren hadden we al geregeld dat de bemanning met Spetter
meekon zodat ikzelf met de Villa First gelijk door kon naar de Roompot, dat
scheelt je weer een paar uur.
Wim en Paul hebben mijn auto met aanhangwagen naar Colijn gebracht
dus het was weer helemaal voor mekaar.
Mooi weekend gehad en naar omstandigheden best nog wel goed gevaren
in een goeie sfeer.
Met dank aan Carly,Paul en Wim en Bas natuurlijk voor het brengen.
Volgende keer weer!!
Adri van de Velde a.b. Villa First
|
No |
Zeilno |
Naam |
Punten |
1 |
2 |
3 |
4 |
|
1 |
BEL 787 |
JAVELIN |
5,0 |
2 |
1 |
1 |
1 |
|
2 |
NED 7079 |
VILA FIRST(geen irc) |
10,0 |
1 |
3 |
3 |
3 |
|
3 |
NED 7488 |
SPETTER(geen irc) |
17,0 |
dns |
4 |
4 |
2 |
|
4 |
FRA 28010 |
CALVITO (FRA 1) |
18,0 |
ocs |
2 |
2 |
dnf |
|
5 |
BEL 599 |
PIED PIPER |
20,0 |
3 |
5 |
5 |
dnc |
|
6 |
BEL 7317 |
MR SANDMAN |
28,0 |
dnf |
dns |
dns |
dns |
Verslag 24 Uurs Race 2008, Pyxis Mare
Vrijdagavond 19.15; de start.
Onze thuishaven is Lelystad Haven met hier vlakbij één van de 16
startplaatsen van de 24 Uurs Race, Lelystad Zuid. Met een windvoorspelling van
eerst Noordwest 8 kn, draaiend en afnemend naar Noordoost en vanaf 2 uur ‘s
nachts Oost, beslissen we om ook maar gewoon bij Lelystad Zuid te starten. Het
Wad op met deze windkracht is geen goeie optie dus die kant hoeven we ook niet
op te varen.

Voor ons starten om 19 uur onze andere 2 schepen, de Puppis en de
Wings en om 19.15 gaan wij de startlijn over terwijl we tegelijkertijd de spi
omhoog trekken.
De wind is gelukkig iets harder dan voorspeld en blijft ook de
gehele nacht lekker staan. Al draait hij niet om 2 uur naar het Oosten, dus
blijven we tot 6 uur ’s ochtends op het Markermeer rakken varen van noordwest
naar zuidoost en weer terug. De terugweg kan steeds net worden gespinnakerd,
Sylvia in het donker aan de zijstag, de sterren geven genoeg licht om de spi te
kunnen zien, wat een fantastisch mooie nacht! Iets voor zessen zijn we wederom
bij de KG10 en het rak naar de sluis lijkt eindelijk net bezeild te zijn. Als 2e
schip leggen we in de sluis aan en de sluismeester is ons gunstig gezind want
hij gooit direct achter ons de deuren dicht. We liggen nog geen 30 seconden of
de lijnen kunnen weer los en we varen de sluis alweer uit.
De rest van dit rak is helaas net niet bezeild, en dus moeten we
een paar honderd meter opkruisen. Niet ernstig, die paar minuutjes kunnen we
wel hebben.
De zon is inmiddels alweer op en we varen relaxed richting
afsluitdijk. De wind is inmiddels Oost en af en toe Zuidoost dus de spi kan
weer omhoog.
Na de Sport B is het aan de wind weer naar het zuiden, dit is
jammer want hier verliezen we wat snelheid.
Tussen 18.15 en 19.15 mogen we finishen, tot 20.15 uur met
strafmijlen maar helaas slaat de vermoeidheid toe en maken we een kleine
misrekening. We zijn te vroeg al richting Medemblik gegaan en dus wordt het erg
moeilijk om tot 19.15 te blijven varen. Maar als de wind wegvalt zijn wij in
het voordeel, afwachten dus. Uiteindelijk varen we nog een driehoekje voor
Medemblik, met een kruisrak erin, erg dom maar het enige wat nog kan. Het een
na laatste rak gaan we op spi nog even tegen een paar honderd boten in, over
bakboord, maar ja ze zijn wel met erg veel! De laatste keer de spi strijken, de
laatste boei ronden en vervolgens het allerlaatste rak naar de finish. Om iets
voor 19 uur finishen we, keurig op tijd en niet al te veel tijd over.

Na de finish begint dan het volgende evenement; Medemblik in zien
te komen met 700 schepen tegelijkertijd onder het genot van een vervroegd
ankerbiertje en zwaaiend naar al die mensen op de kant terwijl we voor, achter,
links en rechts wat boten van ons afduwen.
We varen door tot achterin en vinden een mooi plekje waar we onze
rakken nog even doornemen en de stickers kunnen plakken. We leveren ons
formulier in en kijken bij de voorlopige uitslagen tot nu toe. We denken zelf
rond de
De volgende ochtend bij de prijsuitreiking zijn we inderdaad 1e
in de 31.7 klasse! Drie hoeraatjes voor onszelf!
Peter, Sylvia, Bert en Arno allemaal heel hartelijk dank voor de
gezellige 24 uren en voor 24 uur opperste concentratie, nou ja, 22 uur
waarschijnlijk.
En voor alle 31.7 eigenaren: Hopelijk tot volgend jaar tijdens de
24 Uurs Race, de mooiste wedstrijd van het jaar!
Namens Zeilschool Pyxis Mare en de Pyxis,
Marieke
Kijk op www.kustzeilers.nl voor meer informatie, foto’s en
filmpjes.

Foto’s website 24 Uurs Race www.kustzeilers.nl

Flevorace aan boord van team Big
Time
Nadat in de 2007 editie van de
Flevorace tot 2 maal toe de genua onbedoeld naar beneden kwam waren de
verwachtingen dit jaar niet al te hoog gespannen. Bovendien voorspelden alle weerberichten
op tenminste 2 van de 3 dagen weinig tot zeer weinig wind dus team Big Time had
een houding van: we zien wel!
Vrijdag inderdaad weinig wind, die
ook nog eens enorm varieerde in kracht 2-20 knopen en richting. Alle 28
deelnemers in het ORC 3 veld werden zwaar op de pref gesteld helemaal toen in
het laatste rak de wind een minuut of 20 helemaal uit ging. Na ruim 5 uur ‘
zeilen’ vonden we ons terug op een 4e plek dus het begin van de serie was
sterk, te meer daar deze races dubbel telde voor het totaal klassement.
Zaterdag stonden er 3 upwind downwind
races op het programma en tegen alle verwachtingen in begonnen we met een knoop
of 7-1 wind. Ook nu wisten we door ons goed vrij en naar voren te zeilen als 4e
te eindigen. In de 2e race nam de wind steeds verder af en na ruim een uur
zeilen eindigden we als 3e (op slecht 30 seconden gecorrigeerde tijd van de
winnaar). Vervolgens ging de wind helemaal uit, kwam na een uurtje weer terug
zodat we toch nog voor de 3e maal konden starten met een knoop of 7 wind.
Direct na de start nam deze echter al af om te eindigen met 4 knoop na 2 rakken
zodat het wedstrijdcomité besloot om de race af te korten. Helaas hadden we in
deze race anders dan de andere keren slechts een redelijke start waardoor we
opgesloten raakten middenin het veld. Door de korte wedstrijd (1/2 uur konden
we ons onvoldoende naar voren zeilen zodat we slechts als 9e eindigden. Aan het
eind van de dag vonden we ons terug op een 2e plaats in het klassement doordat
wij als 1 van de weinige teams constant voorin wisten te eindigen. Onze
voorsprong op de nrs. 3 t/m 6 was echter klein zodat de dubbeltellende lange
afstandsrace van zondag de beslissing zou moeten brengen.
Wind!! Eindelijk werden we ‘s
ochtends wakker met een knoop of 12 wind. De verwachting was dat deze tot
halverwege de middag zou blijven doorwaaien. We voeren deze race voor het eerst
dit weekend op triple number Medium. We varen weer goed weg bij de start en
wisten ons direct naar vore te zeilen, waarna we als 6e het 1e merkteken
rondden. Vervolgens een mooi lang reachrak waarbij we verder uitliepen op onze
achtervolgers en 2 directe concurrenten voorbij konden lopen. In de
daaropvolgende 3 rakken zeilden we steeds verder naar voren. In het laatste
kruisrak naar de finish werd het echter nog erg spannend toen de wind een graad
of 30 draaide en wij nog net de goede kant wisten te kiezen. We finishten als
4e ORC 3 boot en ons gevoel zei ons dat het goed zat. We moesten een kleine 10
minuten voor onze naaste concurrent finishen en we konden uittellen dat dat was
gelukt.
In de haven aangekomen bleken we ook
deze keer weer als 4e te zijn geëindigd, genoeg voor de 2e plek in het
eindklassement, achter de wederom niet te kloppen Winner 1010 van Remco Sol.
Verder een succesvol weekend voor de 31.7 Googor van Axel Braun die
4e werd. De andere 31.7's Quintessens en Pyxis eindigden respectievelijk als
14e en 20e.
No Zeilno Naam
Punten 1 2 3 4 5
1 NED 5010 Tien tien
9.0 1 2 1 2 1
2 NED 6816 Big Time
32.0 4 4 3 9 4
3 NED 844 Lyra
36.0 7 3
6 3 5
4 GER 5131 Coogor
39.0 2 6 11 12 3
5 NED 5458 Geintje
47.0 11 1 7 5 6
6 NED 5926 Pebbles
56.0 9 7 4 1 13
7 NED 3525 Mamabe
56.0 3 10 10 8 11
8 DEN 342 Sphinx
60.0 5 11 5 6 14
9 NED 7975 Blue June
61.0
6 dnf 9 7 2
10 NED 6624 Tri-eau
75.0 13 5 2 10 16
11 GER 4009 Idefix
87.0 12 12 13 4 17
12 NED 4629 Balrog
87.0 17 8 14 13 9
13 NED 2532 Turning Point 90.0
14 13 16 19 7
14 NED 7891 Quintessens 90.0
16 9 8 11 15
15 GER 4953 Picco Bello 103.0 10 15
15 15 19
16 NED 4697 Futuro
111.0 8 18 21 14 21
17 NED 7915 Selden
126.0 dnf 14 12 18 12
18 NED 5900 Djambo
127.0 dnf 16 17 20 8
19 NED 3473 Goudvis
133.0 dnf 19 20 16 10
20 NED 7426 Pyxis
138.0 20 17 18 17 23
21 NED 6902 Carpe Diem 142.0 15 23 25
24 20
22 NED 306 Caet Mossel 160.0 dnf 20
23 23 18
23 NED 7373 Brut
166.0 18 24 26 22 dnf
24 NED 7605 Maatskip
167.0 dnf 22 22 21 22
25 NED 7312 Horizon
173.0 19 dnf 19 dns dnc
26 NED 7432 Schuim en as 180.0 dnf 21
24 dns 24
27 NED 7358 Stag
203.0 dnc dnc dnc dns dnc
27 NED 7739 Jiggle
203.0
dnc dnc dns dns
Filmpje van Optie tijdens een
start!
Het E.K. vanuit de kuip van de Shoebox.
Allereerst ben ik niet iemand die graag verslagen maakt op de site,
omdat ik daar gewoon niet geweldig in ben en niet wil beledigen en of
aantijgingen maken tegen collega’s of comité.
De SHOEBOX is een boot die al een aantal jaren door jongens
uit Bergen op Zoom gevaren wordt met als eigenaar schipper Ruud Sondag.
We proberen door goed te varen onze goede prestaties voort te
zetten en of te verbeteren.
Nu wordt op het EK gedaan alsof wij er zijn gekomen voor een
zeilmakerstrijd iets wat van onze kant zeker niet het geval is.
1e wedstrijd gewonnen door SHOEBOX en niet Magnefique.
2e wedstrijd gewonnen door Magnefique en niet door
SHOEBOX.
3e wedstrijd laatste boei vraagt niet SHOEBOX maar
Magnefique om ruimte zonder overlap, wel ruimte door ons gegeven om aanvaring
te voorkomen en dus alle reden voor ons voor een protest inclusief alles wat
daar bij hoort (getuige en een duidelijk verhaal) en volgens mij DSQ niet
aftrekbaar?
4e wedstrijd een 1e plaats voor SHOEBOX.
5e wedstrijd een goede start en een mooie eerste plaats
tot de wind wegvalt en het een loterij wordt. Bij de afkort boei een boot met
vlag (S) en bij het passeren van Magnefique lijn tussen boot en boei een
geluidssein (bieb) op het moment dat wij passeren ook op die zelfde lijn een
bieb en bij Magnefique ging de spi razendsnel naar beneden. De verwarring was
groot bij ons normaal toetert het schip meerdere malen in wedstrijd reglement
staat zelfs minimaal 2 maal. Onze conclusie wedstrijd beeindigt. I.V.M.
mankementen aan de motor dacht ik snel motor aan zodat we die weer eens goed
kunnen laten lopen dat hij weer helemaal goed is.
Bij het haven hoofd kwamen we inderdaad tot de conclusie dat een en
ander aan de boei door de organisatie anders bedoeld was N.O.R. wat dan toch de
lijdraad hoorde te zijn.
Bij het lezen van dat alles werd ons duidelijk dat er nogal wat
fouten stonden het hijsen van de klasse vlag en een tijdslimiet.
Ik moet me aan de regels houden zoals elke deelnemer dus ook de
organisatie. Voor mij dus reden om te denken doe ik hier wat mee of niet!
Op het forum stond immers al de melding we gaan voor een bepaalde zeiltijd!
Mijn gedachte dus wel ik spreek ze er op aan dan moet je een
formulier/protest indienen dus gedaan maar voor dat het protest behandeld
zou worden komt een van de heren van de Internationale jury naar mij toe en
verteld dat onze wedstrijd en die van de 7.5 worden gecanseld i.v.m. de
tijdslimiet fout.
Nou dat leek voor ons een meevaller zelfs de jury had al gezien dat
er jammer genoeg voor de organisatie een stomme fout (of toch bewust zie
melding hierboven op forum) in de N.O.R. stond.
We dachten kunnen we morgen toch weer verder en proberen op een
eerlijke manier het evenement te gaan winnen.
Wat schetst mijn verbazing een half uur later wordt ik door het
voltallige Ned.31.7 bestuur publiekelijk uitgemaakt voor een waardeloze kerel
die bij een eventuele winst geen applaus zou krijgen en morgen geen collega
deelnemers meer zou hebben daar stond ik dan tussen een hoop mensen als de
grote oplichter.
Na later nagedacht te hebben besloot ik voor mezelf dat ik in mijn ogen
niets fouts had gedaan volgens de regels van de N.O.R. en net zoals die 17
andere was gekomen om te winnen.
De volgende dag heb ik De voorzitter de Heer Hermans persoonlijk en
zonder verdere omstanders aangesproken en uitgelegd wat er gisteren zie hier
boven gebeurd was en me voor gaan bereiden op de nieuwe wedstrijddag.
Deze dag werd door ons zeer gecontroleerd gevaren met 2 x 2e
en 1x 4e steeds achter Magnefique de boot die het beste stond achter
ons in het klassement, geen confrontatie zoekend bij de start en de boei
rondingen, dus zoals het er nu voor stond een afsluiting met een mooie
verdiende eerste plaats.
Bij terug komst in de haven bleek dat de internationale Jury het
niet zo nou neemt en tijdens onze laatste finish besloot dat de N.O.R. helemaal
niet zo belangrijk is als altijd wordt gezegd en veranderde de status van race
5 weer als geldig.
Toen wilde ik wel met jury praten waarom de organisatie en de jury
de regels niet zo nou hoeven te nemen en ik als deelnemer wel.
Toen bleek alles in het zweethok van de jury weer wel volgens de
regels te zijn en mocht ik niks meer vragen alleen nog maar luisteren!
Conclusie ik was de grote verliezer en een grote illusie armer,
varen doe je niet volgens de regels maar volgens de geest maar is dat wedstrijd
zeilen om te winnen!
Mijn fut om naar de prijs uitreiking te gaan en te horen dat ik met
hun regels 5 of 6 zou worden zag ik niet meer zitten en heb me netjes afgemeld
bij het comité daar ik niet eens ben met deze uitslag.
Na het lezen van het relaas over de strijd der zeilmakers? Moest
dit verhaal mij van het hart.
Dit is mijn ziens wijze op heel het evenement en na geweldig
zeilen/presteren een grote domper en een raar afscheid van de 31.7 klasse.
Ruud Sondag schipper Shoebox.
van;
luc@vvw.be
Eurocup – VVW
Nieuwpoort
De eerste editie van de Eurocup
slaagde er in een bijzonder mooi veld samen te brengen in de 31.7 en First 7.5.
Zowat de hele Nederlandse elite zakte af naar Nieuwpoort en bij de Franse teams
zat onder ander een sterke ploeg die helemaal vanuit La Rochelle gekomen was.
Partners VVW Nieuwpoort en Ship Shop,
de Belgische Bénéteau dealer hadden heel wat moeite genomen om er een totaal
evenement van te maken. De combinatie met de Nieuwpoortweek en aanvang EK
Fireball zorgen voor heel wat animo in de haven. Ondertussen waren ook de
Lasers volop bezig aan de voorbereiding van hun EK en de erg onfortuinlijke
Channel Race stond ook gepland.
In samenspraak met de klasse werd
gekozen voor windward leeward banen en één offshore met een lange staart…
First 7.5
De First 7.5 is een jonge klasse
maar zelden is een campagne zo actief geweest in voorbereiding van hun Euro
Cup. Ship Shop bracht Ladies First op het water en de Vlaamse Zeezeilschool,
met coaches Eric Van Audenrode en Wim Hendrickx, wisten drie teams voor een
maandenlange voorbereiding te motiveren. Daarnaast de teams van RBSC en enkele
ploegen vanuit het Sailing Team Circuit. Het werd een erg leuke strijd waar
zelf tijdens het kampioenschap een duidelijke groeicurve kon worden
waargenomen. Hopelijk is dit geen eindpunt van een campagne maar de start van
een blijvertje. De jonge beloften van Duinkerke blijven voorlopig buiten schot
maar die trainen wel een zestig tot tachtig dagen per jaar en waren vorig jaar
al achtste in een druk bezet Frans Kampioenschap.
De strijd was in ieder geval
bijzonder mooi en vraagt om een vervolg tijdens de wedstrijden die dit najaar
georganiseerd worden in Duinkerke en ergens eind oktober bij de RBSC in
Zeebrugge, allen daarheen voor een leuke revanche! Nu de teams de zeilen al
hebben mogen ze niet ontbreken op de volgende Spi Ouest France.
De media aandacht voor de campagne
was ook erg leuk met bijzondere dank aan Jean, Ladies First en actrice Viv van
Dingenen die zowat alle pers wisten te bereiken.
VVW Nieuwpoort
De jachthaven zette zijn beste beentje
voor – de feesttent stond er, de deelnemers kregen een gezamenlijk ponton, een
soort BBQ, wat happy hour, een feestje waar de vermoeide zeilers helaas niet in
de groove raakten, frietkot en mooie prijzen en boeien met gulle hand
geschonken door North Sails België en Bénéteau en flinke geldprijzen.
Racing! 31.7
Donderdag:
Op donderdag stonden de
registratie gepland en om zeven uur een oefenwedstrijd om de zeilers te laten
proeven van de condities en het wedstrijdcomité te “fine tunen”. En ja hoor, het
duurde een beetje voor de baan er lag en bij een mooi avondlicht en een leuke 4
beaufort uit het westen werd het een mooie manche met quasi de volledige First
7.5 vloot en een achttal 31.7 – de lessen werden getrokken en alles was klaar
voor de echte start.
Vrijdag:
De meteobriefing en
skippersmeeting lokte een vol auditorium op vrijdag – Willy Bombeeck,
plaatselijke weer-icoon beloofde een mooie dag met een matige wind.
Systeem met veel boeien – inner en
outer loop met een spreader zodat de 7.5 en 31.7 contacten geminimaliseerd
werden.
De eerste manche met meteen een
erg mooie start! Zeventien boten in een mooie strijd met een mooie strijd om de
eerste plaats tussen Shoebox en Magnifique die ook later tijdens het event aan
elkaar leken te plakken! Hot shots en natuurlijk ook de zeilmakers van
North Sails en UK! Prime Time werd derde en voor de eerste Belgen was Shark
zesde voor Javelin. De Franse teams mengden zich nog niet in de debatten.
De wind zakte wat in voor de
tweede reeks met een steeds sterkere stroming, erg knap tactisch steekspel met
hetzelfde koppel voorin – dit maal de omgekeerde uitslag met Magnifique voor
Shoe Box en Prime Time alweer op drie! De Belgen al iets beter met Shark op
vier en Javelin op zes! Javelin lag ruim eerste na de eerste lus maar een
probleempje bij de spi strijk en genua beneden werd genadeloos afgestraft!
Even wat boeien verleggen voor
reeks drie – wat stroomcompensatie en klaar voor de derde wedstrijd van de dag!
De starten werden al heel wat heviger en na twee pogingen ging de zwarte vlag
er op. De lijn bleef gelukkig “clear”. Het duel Shoebox – Magnifique nog steeds
superspannend – aan het beneden windse merkteken draaidend beide teams vlotjes
om de boei en even vlot kwamen de rode vlagjes tevoorschijn. Leuk ook voor het
startschip dat er netjes op zat te kijken! De rest van de vloot kwam ook erg
close samen aan de beneden boei, een beetje roepen links en rechts want de
stroom duwde de schepen snel onder de boei. Na vijf uur op het water werd de
vloot bij een mooi zonnetje naar binnen gestuurd. De jury mocht zich opwarmen
aan enkele protesten waardoor het happy hour voor sommigen verloren ging!
Shoebox kreeg gelijk en Magnifique hing er aan voor een mooie manche, Shark
voor het eerst op het podium en de Franse van Marine Diffusion eindelijk
in de groove met een vier – ze zouden nooit meer slechter scoren!
Zaterdag:
De meteobriefing beloofde een
speciaal dagje met een sterk front dat uit het westen moest komen en een sterke
zuidoostelijke wind vooraf. Tijdens de briefing kregen de teams de richtlijnen
voor de offshore, een paar banen, extra instructies en de boeienlijst.
De eerste wedstrijdbaan van de dag
was een windward leeward erg nipt gewonnen door Shoebox met Javelin op een
halve lengte en Shark op vier. De andere favoriet op de eindzege speelde met
vuur want eindigde pas zesde!
Offshore, de letter en de geest
De wind beloofde aan te wakkeren
uit zuidwestelijke richting (4-5) dus werd voor de
Jammerlijk!
Wat volgde was een strijd tussen
de letter en de geest, een internationale jury die besliste volgens de letter
en na schriftelijk verzoek van het comité ging voor de geest. Helaas pas na de
manches van zondag zodat dit erg verwarrend was. De fun frietparty en happy
hour op zaterdag ging er helaas een beetje door naar de haaien want de commotie
was groot. Een groot mea culpa van de auteur van de Sailing Instructions (en
van dit verslagje). Geen kwaad woord echter voor zij die de letter wilden
kiezen want ook zij hadden hun punt. Maar bij patstellingen hoort nu éénmaal
het doorhakken van een knoop en die beslissing lag volledig bij de
internationale jury! De geest haalde het,
Zondag :
Stevig briesje uit het zuidoosten.
Het werd een prima zeildag in grote golven. Magnifique en Shoebox zetten hun
onderlinge strijd verder maar vooral Marine Diffusion kwamen goed naar
voren met een vier, drie en een reeks overwinning, de enige die de
broederstrijders moesten afstaan! Javelin scoorde een knappe derde plaatse. Blauwe
knoop en Villa First waren ook in hun element, helaas verloor Villa First zijn
beste resultaat (3) na protest en Shark die de laatste manche op twee eindigde
werd betrapt op een te vroege start.
Hevige klasse!
De 31.7 klasse bracht een heerlijk
spektakel op het water! Heet ook want er waren nogal wat protesten. Er zijn
winnaars en winnaars, we hopen dat de sport het haalt en dat de strijd in een
volgend event gewoon verder gaat! De keuze voor het profiel met niet aftrekbare
offshore met hogere coëfficiënt komt van de klasse en lijkt ons erg goed, dat
geeft een beetje variatie en laat ook de navigators en zij die de sailing
instructions moeten lezen wat te doen.
Prijsuitreiking!
Een gratis vat onder de tentjes in
afwachting van de prijsuitreiking. Geldprijzen en erg mooie prijzen van North
Sails! Rugzakjes, Trimming Guides, Tactics en manquettes van Bénéteau.
De wisselprijs Eurocup werd
gewonnen door Magnifique voor Shark en Shoebox! Een wisselprijs laat vermoeden
dat er een vervolg komt maar eerst wil de organisatie het event grondig
evalueren. We wensen de deelnemers erg hartelijk te bedanken voor de mooie en
emotionele eerste editie. Dit najaar worden de grote 31.7 velden ook verwacht
tijdens de prachtige Breskensweek en vorig jaar wisten de Fransen in Duinkerke
al achttien 31.7’s te verzamelen tijdens hun herfstwedstrijd – dit jaar op 8 en
9 november ! Allen daarheen zou ik zeggen!
Tot slot nog een veel te klein
woordje van dank aan de bijna twintig medewerkers die zich vier dagen
belangeloos hebben ingezet voor de wedstrijd!
Binnenkort alle foto’s op http://fotos.eurocup2008.be/
Uitslagen op www.eurocup2008.be
Verslag eurocup 31.7
uit de kuip van de Mister Sandman.
Meer dan een jaar keken we er naar uit om de Fransen en de
Nederlanders te verenigen in een grote 31.7 regatta .
Met de support van Ship Shop , VVW Nieuwpoort, de Nederlandse
klassenvereniging en wat Franse kontakten moest het wel slagen.
Na een aarzelend begin stroomden de inschrijvingen binnen ,
en er kwamen zowaar 17 deelnemende boten opdagen voor deze eersteling .
Voor ons team was het de eerste grote wedstrijd van het jaar nadat
we in allerlaatste instantie voor het Open Nederlands kampioenschap , en ook
nog voor de GP de la Cote D’Opale verstek gaven .
De practice race moesten we missen gezien de skipper tot acht uur
vrijdagmorgen moest werken. Recupereren van de nachtdienst op het water is
leuker dan in bed.
Na een mooie briefing , met een duidelijke meteo uiteenzetting en
de laatste race instructies
waren we er klaar voor .
We kwamen zowaar , na een mooie start , als vierde aan de bovenwindse boei.
Weliswaar konden we deze positie niet vasthouden , opgejaagd door
de veel meer geroutineerde andere deelnemers maakten we voor de wind wel een
paar foutjes .
Wie beweert dat die Nederlanders enkel op niet stromend water
uitblinken , had het verkeerd voor .
Tussen de Shoebox van Ruud Sontag , en de Magnifique met ene
Flamand aan de helmstok , werd een bitsig duel uitgestreden tussen de twee
dominerenede zeilmerken North Sails en UK Sails .Zij behaalden alle twee een paaltje
.Hun voorsprong op de rest van het veld was tijdens die twee eerste reeksen
immens .De rest volgde echter allen erg dicht opeen .
In de andere reeksen was de suprematie minder uitgesproken.
Wij moesten hard vechten om in de eerste helft van de vloot te
blijven.Vooral de manoeuvers met de spi verliepen niet echt vlot in
vergelijking met de andere boten .We waren blij dat we steeds erg dicht bij
onze vrienden van Javelin , dat gaf ons hoop dat we de volgende dagen wel
konden groeien .
Er werd sportief gezeild in de duels , een misstapje werd cash
betaald.
Na drie reeksen was het tijd om te gaan rusten , en de zwakke
punten te bespreken .
Dit konden we op een erg leuke manier doen tijdens de Happy Hour , en daarna
tijdens de lekkere BBQ.
De skipper viel dan wel bijna om van de slaap .
Dag twee begon alweer met een erg mooie uiteenzetting over het
mooie weer dat ons tegemoet kwam in de vorm van een mooi frontje , waardoor we
wel wat regen en daarna meer wind zouden krijgen.
De omstandigheden leerden alweer dat niet alles wat men verteld over het weer ,
waarheid wordt.
De eerste reeks was een dubbele banaan , waarin we geen snelheid
vonden na een erg matige start .De kleine Genua was té klein , de grote te groot
en te bol .De nummer twee hadden wij zoals de NOR voorschreef thuisgelaten.We
hebben echter beter moeten weten als we de andere deelnemers zagen denk ik dat
onze twee hier wél mocht worden gebruikt .We konden net voor de over stuurboord
aankomende Borabor uitwijken , hij had ons niet gezien .Het had het einde van
ons seizoen kunnen zijn.
De offshore begon met een dreigend wolkendek die kwam opzetten uit
het Zuidwesten , zoals voorspeld .We kwamen derde aan het in de windse eerste
merkteken , er volgde een lang spirak waarbij we de bewolking zagen dichter
worden , om net voor we aan de Middelkerkebank Zuid de spi’s eraf moesten nemen
, verrast werden door windstoten gevolgd door een felle regenbui .We
hadden al tijdens het spirak getwijfeld over de te voeren Genua .De keuze was
snel gemaakt .Amper aan het opkruisen naar de Nieuwpoortbank viel de wind snel
weg .We peelden allen vlot terug naar de één.
De meeste boten kozen voor het diepere water .Javelin en ook wij kozen ervoor
om op de Nieuwpoortbank de stroom te omzeilen.
De wind ging echter alsmaar meer ruimen en we konden zelfs als eerste twee
boten de spi trekken , we hadden de volgende boei als eersten overzeild!
Er was zowaar plaats voor enige euforie , die echter niet bleef
duren toen we moesten ankeren .
De wind was verder in zee niet alleen harder , ze was duidelijk
terug gekrompen , en van de goede uitgangspositie bleef niets meer over .De
race werd ingekort , we konden niets meer goedmaken .De spis werden gepeeled om
ze toch voor de volgende dag mooi droog te krijgen .Na de regen was de
zonneschijn van de partij , het werd een prachtige avond .
Shoebox eindigde de race niet , Magnifique was eerste , en Shark
nam een optie op een podiumplaats door derde te worden.
Volgde een discussie of de offshore al dan niet kon meetellen omdat
er ‘ergens’ in de NOR stond dat er een tijdslimiet was van 150 minuten per
wedstrijd , wat de organisatoren over het hoofd hadden gezien voor de offshore
.Dit werd echter echteraf rechtgezet .We waren gekomen om de zeilen , een niets
ter zake doende tijdslimiet als excuus gebruiken om een slecht resultaat te
ontlopen getuigd niet van een sportieve geest.
Zondag was er een harde wind voorspeld , en de weerman had gelijk
.Er werden nog drie reeksen gevaren bij een aanwakkerende wind tot een goeie
zes beaufort , zuidwest .Zon .
Twee paaltjes voor Magnifique , één voor Marine Diffusion nadat
Shark , steeds vooraan , een OCS had en niet terugkeerde .Prime Time had
problemen met zijn drie en probeerde nog met zijn grote Genua .Dit was echter
te veel van het goede voor het mooie zeil en ze besloten ermee te stoppen.Ook X
Ray deed dit in de laatste race , na een BB SB incidentje met ons , en het
raken van de in de windse boei.Het had een mooi protestje kunnen zijn voor de
jury , die echter niet zonder werk zat .
Er volgde een mooie prijsuitreiking , het aantal protesten in acht
genomen was het niet té laat .
Al bij al een prachtig verlengd weekend , voor herhaling zeker
vatbaar wat ons betreft .
EURO CUP
First
31.7
Nieuwpoort
Vanuit de kuip van de Magnifique.
Eindelijk was het dan zover de lang verwachte Eurocup te
Nieuwpoort voor First 31.7 was klaar om te beginnen.
Nadat iedereen de zeilen ter keuring had aan geboden en de
bemanning was gewogen,kon men op de donderdagavond deelnemen aan de practice
race.
Helaas deden hier maar 10 boten aan mee.
Er stond een stevige westen wind en iedereen moest vol aan de bak.
We kregen een mooi upwind downwind baan voorgeschoteld van
de organisatie.
Deze practice race wonnen we met de snelle Villa First en de
Blauwe knoop net achter ons.
Nog even evalueren en wat mast settings veranderen en we waren klaar
voor de echte strijd de volgende dag.
Vrijdag
Deze dag waren er 3 manches upwind downwind voorzien,en na
de meteo en de welkomst groet barste het spektakel los.
Er verschenen maar liefst 18 schepen aan de start en de
verwachtingen van alle boten lagen hoog.
Deze dag was er een matige wind en er werd fel gestreden voor elke
centimeter water.
Al vlug was duidelijk dat de strijd zou gaan tussen de Magnifique
en de Shoebox.
Er werd een felle strijd uitgevochten tussen deze 2 kemphanen,waarbij
de Shoebox won van de Magnifique.
Deze manche hadden we goed en scherp gevaren op naar de volgende.
De 2e manche hadden we weer dezelfde baan 2 ronden,en
dit keer waren we Shoebox de baas.
De score was gelijk.
De 3e race was weer 2 ronden en de strijd kon weer
beginnen,we wisselden constant van positie met de Shoebox,en waren hem weer de
baas.De 2e 1e plaats was weer in de pocket
Toch kregen we nog een protest van de Shoebox bij een
ronding van de laatste boei waar wij volgens hen geen recht hadden op
ruimte,maar we hadden overlap.
Dit werd in de protest kamer uitgevochten en we verloren dit
protest met als gevolg een DSQ.
Even slikken en de volgende dag weer met frisse moed verder.
Wij hadden hele hoge verwachtingen van de Franse boten ,maar
blijkbaar hadden die hun dag niet vandaag.
Zaterdag
Deze dag was er een upwind- downwind baan en een offshore race.
Eerst werd de upwind -downwind baan gevaren en daarna de offshore
Het resultaat in de eerst race was onder de maat een 6e
plaats. Jammer maar dat hoort ook bij het spelletje.
In de offshore race die 1,5x opleverde moest het gebeuren.
Met een sterke wind werd er gestart naar het eerste merkteken en
vandaar onder spinaker naar een boei
Met Shark en Shoebox op kop de Villa First en Blauweknoop op onze
hielen,ging de vloot richting de boei in zee.
We gingen als 3e rond en direct na de boei zakte de
wind er uit en moest er genua wissel plaats vinden de 3 eraf en de 1 erop.
Op naar de volgende boei richting Frankrijk.
Wat was dit moeilijk zeilen op de windshifts en de afnemende wind.
We zeilden ons tactisch naar voren ,er werd zelfs nog overwogen om
te ankeren,maar gelukkig bleef dit ons bespaart doordat de wind weer opstak,en
de mijlen naar de boei weer korter werden
Nog
Spi erop en terug naar de finish bij de haven van Nieuwpoort.
De spi kwam met dezelfde vaart naar beneden als hij er
opstond(shackle open)
Spi binnen halen andere val eraan en op weg naar de finish.
Shoebox had de spi zak al klaar staan voor het ronden van de
boei,en tot onze verbazing gebeurde er na de ronding niets.
Er werd daar niet meer gespinakerd (waarschijnlijk de papieren
niet goed gelezen).
We konden onze ogen niet geloven ,wat een blunder van deze
jongens.
Toen ze ons langzaam kwamen inlopen met de motor,hebben we niets
gezegd en gewoon doorgezeild.
Zij voeren zo de haven in terwijl wij 2 minuten later finishten.
Een oorverdovend gejuich ging op en waarschijnlijk ging toen op de
Shoebox een lichtje branden,maar te laat.
De eindzege kwam dichterbij en werd ons hier in de schoenen
geworpen.
Shoebox diende een protest in tegen het wedstrijd en probeerde de
wedstrijd ongeldig te verklaren.
Ze kwamen hier in 1e instantie nog mee weg ook.
Hun zeil maker was wel erg gebrand op de overwinning.
Deze jongens hebben hier in Nieuwpoort vele nieuwe vrienden
gekregen,ook omdat ze doodleuk hebben gezegd dat zij niet geprotesteerd hadden,en
het wel degelijk gedaan hebben.
Sommige schepen wilden zelfs uit protest niet meer starten.
Zondag
Er moesten nog 3 manches gevaren worden deze dag,en wij gingen er
weer voor ,want het was nog mogelijk om te winnen, zoniet dan konden we met opgeheven
hoofd proberen een 2e of een 3e plaats te pakken.
We finishten 2x 1e en 1x 3e .
Weer terug in de haven gekomen hoorden we dat er vele
protesten waren en de prijs uitreiking nog wel even op zich kon laten
wachten.
Na al deze protesten probeerde Shoebox toch nog zijn gelijk te
halen bij de jury over de offshore van zaterdag ,maar kreeg uiteindelijk toch
nog het deksel op zijn neus.
We hadden gewonnen met Shark knap 2e en Shoebox 3e
en schitterde door afwezigheid op de prijsuitreiking.
De strijd van de zeilenmakers was gestreden,en uitgevochten op dit
goede evenement.
Hulde aan het wedstrijd comité en aan alle boten die meededen.
Ook de terugreis was een pittige tocht!(Villa
First)