wedstrijdverslagen archief

De grevelingencup van januari kenmerkte zich door licht weer en een fanatieke strijd met een erg competatief veld, alles vergezeld van het mooie zonnige dag. Team Big Time heeft genoten van deze mooie dag, ook hebben we de ervaring vanuit de uitstekende trainingen van “Wimpie den trainer” in de praktijk kunnen brengen.

Voor ons was het lichte weer een extra uitdaging. We hebben al vaker bewezen met een beetje wind best hard te kunnen varen maar met licht weer blijkt alles toch net weer even lastiger. We waren dan ook blij dat we bij de laatste praktijk training van Wimpie goed hebben kunnen oefenen in licht weer, met name met het gijpen. In de theoriedag hadden we al van alles geleerd over de organisatie aan boord en de zeiltrim. Acceleratiemodus, hoogte varen, veel of weinig twist, bolling naar voren of naar achteren etc. Wij vonden de training in ieder geval erg leerzaam en we kunnen iedereen aanraden bij de komende training weer deel te nemen!

Naast de trainingservaring hadden we ook nieuwe lichtweer spischoten (swiffcord) aangeschaft, een prima dagje om deze te testen. Wat ons voor de eerste start al direct opviel is dat de startlijn wel weer erg dicht op de vaargeul werd gelegd werd, op basis van eerdere ervaringen wisten we dat dit wel weer eens een probleem kon gaan vormen met de banen van de toer klasses, later deze dag zou dit ook wel bewezen worden.

De eerste wedstrijd hadden we een prima start. We hadden al van tevoren doorgenomen dat we goed moesten letten op de acceleratie. Veel bolling erin met dit lichte weer, weinig valspanning twist in de zeilen, rustige bewegingen en na de tack’s eerst snelheid bouwen voordat we het achterlijk sluiten om maximaal hoogte te varen. Het viel ons op dat het veld erg dicht op elkaar lag, dat maakte de potjes wel extra spannend. Uiteindelijk wisten we net voor de finish de Mon Amie te verslaan doordat we zelf een goede laatste gijp met volle spi (ook geoefend met de training) hebben kunnen maken en de spi van de Mon Amie net inviel. First One was erg goed aan het varen en eindigde als eerste voor de Knopen.

Zoals van tevoren ingeschat kwam voor de tweede start inderdaad het hele toerveld dwars door de startlijn en was het wachten totdat alles weer verplaatst was. Gelukkig hadden wij onze eigen DJ Bart meegenomen die ons vermaakt heeft met de gehele collectie apres-ski nummers.

De tweede wedstrijd werd voor ons een aardige teleurstelling. De start was al niet al te goed maar in het eerste kruisrak hadden we al veel goed gemaakt. Wellicht door de goede aanmoediging van de zeehond die we net na de start tegenkwamen. Bij de eerste boeironding hadden we de layline al vrij krap ingeschat dus het was knijpen om de boei te halen, niet ideaal bij dit lichte weer. De Villa First kon nog net voor ons langs en klapte boven ons. Nu was de kans op de boei verkeken en lagen we geparkeerd aangezien de First One boven ons lag en we niet verder konden loeven. Dat resulteerde in het feit dat we terug moesten en achteraan aan moesten sluiten, naar schatting kostte deze actie een plaats of 7. Door een inschattingsfout raakten we bij het tweede rondje ook nog eens de boei en moesten we ook nog een strafrondje nemen. Eindresultaat was een 11^e plaats, dat zal wel een aftrekwedstrijd worden dus! Goed balen was het.

De laatste wedstrijd hebben we gelukkig weer een stuk beter gevaren. Drie rondjes in totaal en nog steeds het veld dicht bij elkaar. De start was wederom niet top maar door de shifts was in de kruisrakken veel te verdienen. Bij het laatste spi rak lagen we 5^e, we kozen ervoor om net wat dieper te varen dan de rest waardoor we inliepen op de Mon Amie. Wederom wisten we ze net voor de finish te verslaan. De knopen gingen hard en hadden een ruime voorsprong, wij gingen met de First One, Villa First, Mon Amie en Baan Chang binnen enkele seconden over de lijn met een 4^e plaats als resultaat.

Team Big Time doet dit jaar voor het tweede seizoen mee aan de winterwedstrijden. Met de derde overall plaats vorig jaar was de lat voor dit jaar direct al hoog weggelegd. Net zoals het mooie weer blijkbaar traditie is bij de eerste wedstrijd is ons team ook weer doorgegaan met een andere traditie; zaterdag zeiltraining en ’s avonds teambuilding in de kroeg.

Zaterdag was het team al in de ochtend compleet in Port Zelande. Na een lekker kopje koffie (ja Wim, wij hebben nog wel koffiebekers aan boord ;-)) zijn we het water opgegaan. Deze dag hebben we voornamelijk gebruikt om te trainen op snelheid in de tack’s icm de genua 1 en op de loefdrops. Ondanks dat het NSR de laatste wedstrijd was ons team was iedereen vrij snel weer in vorm.

Terug in de haven hebben we de tijd nuttig besteed aan het schoonmaken van het onderwaterschip. Marc was onze held van de dag door met wetsuit aan het koude water in te duiken. Deze actie leidde vrijwel direct tot meerdere aanvragen voor een schoonmaakbeurt, gelukkig liet Marc zich niet van zijn stuk brengen en is het bij de Big Time gebleven!

Na een prima maaltijd in Le Bateau is koers gezet naar Ouddorp waar we Hotelletje hadden geboekt. Net als vorig jaar was de weg naar discotheek “de Kreek” al weer snel gevonden. Compleet was de pret toen bleek dat Paul en Martin van de andere Big Time (J-109 van Rein Bakker) ook een biertje waren gaan drinken. Ondanks ons relatief jonge team in de klasse wisten we de gemiddelde leeftijd van deze tent goed omhoog te halen, dit mocht de pret echter niet drukken. Een enkeling wist het zelfs tot vier uur te rekken die avond, het zal dan ook niet verbazen dat het ontbijt wat slaperige hoofdjes kande.

We moesten de eerste wedstrijd duidelijk nog even inkomen. Onze start was ronduit dramatisch, als een na laatste over de lijn. Gelukkig waren we in staat om toch de nodige boten te pakken al in het eerste kruisrak. Bij de laatste bovenboei lagen we uiteindelijk nog vierde, maar op een hele korte afstand op de First One en de Baan Chang. Dit was onze kans om alsnog de top 3 in te komen! De actie zat weer goed in de boot en er werd actief getrimt op die spi, dan net nog even die maar graden hoger naar de boei in plaats van diep varen naar het schip. Uiteindelijk bleek het precies voldoende om zowel de First One als de Baan Chang te kloppen, de knopen hadden hun eerste paaltje van het seizoen direct te pakken.

De tweede wedstrijd hadden we een matige start, op tijd op de lijn maar net geen vrije wind en dan teveel boten naast je om weg te kunnen klappen. Deze pot zaten we wat sneller voorin het veld dan de eerste.Door een BB-SB situatie waarbij de L’eau de Wii op het laatste moment wegklapte moesten we toch nog uitwijken, dit kwam deze boot op een strafrondje te staan (inderdaad eentje met de nieuwe regel). We wisten deze wedstrijd te eindigen op een derde plaats achter de knopen en de First One.

De laatste wedstrijd zou voor ons het beste resultaat brengen. We een goede start, op tijd over de lijn helemaal tegen het schip met vrije wind. Al bij de eerste boeironding lagen we eerste. Nu was dit ons wel vaker gebeurd maar meestal slaagden de knopen er dan vervolgens weer in om ons in een van de volgende rakken te verslaan, aangezien het potje 4 rondes was wisten we dat dit nog zeker geen gewonnen wedstrijd was. We zijn verdedigend gaan varen op de knopen door steeds mee te klappen in het kruisrak. Bij de laatste benedenboei zat er nog een knoop in de spival waardoor we de spi niet goed binnen konden trekken, gelukkig kregen we de knoop er wel weer redelijk snel uit maar ook dat kostte ons weer een paar meter. Bij de laatste boventon lagen we nog steeds eerste, toch wisten de knopen onze zenuwen nog wel te activeren door in het laatste spirak in te lopen op ons. Er volgde ook nog een laatste schijnbeweging van de knopen om ons aan het twijfelen te brengen of het nu 4 of 5 rondjes moeten zijn maar gelukkig hadden we dit keer wel goed op het bord gekeken. Uiteindelijk gingen we als eerste over de lijn en ook ons eerste paaltje van dit seizoen een feit.

Al met al een fantastische zeildag gehad met een sterk veld, dit beloofd veel voor de komende winterwedstrijden. Ons team heeft er zin in!

Het begon allemaal op de vrijdagavond op weg naar Terneuzen; Sinds de mast er in het voorjaar afgeweest is, zijn het top-en stoomlicht dood. Dat zag de politie te water ook en die vond het nodig om na veel machtsvertoon een proces verbaal uit te schrijven. De opbrengst zal niet voldoen om de verstookte brandstof van te betalen.

Goed, de volgend ochtend was dit weer vergeten totdat bleek dat ik de grootzeilen in Rotterdam had laten liggen. Gelukkig mochten we het dacron toerzeil van de Kymera lenen, waarvoor ik Jan de Bruin hartelijk dank.

Op de startlijn stond 2 knopen tegenstroom en 5 knopen tegenwind. We bleven boven de lijn naast de boei en door op het laatste moment te vallen maakten we een prima start. Als 5^e boot over de lijn en redelijk vrij. De Zeilmakerij.com, een Dufour 34 Performance die ongelofelijk maar waar dezelfde CR3 rating als ons heeft, bood vanaf het begin goed partij en het was in het kruisrak stuivertje wisselen. Door in het reachrak naar Hansweert als eerste de spi te trekken konden we afstand nemen. De Zeilmakerij drong echter aan we verdedigden tactisch totdat we bij Walsoorden (geheel overbodig) door een begeleidingsboot naar de verkeerde stuurboordzijde gedirigeerd werden. De Zeilmakerij moest daar ook naar toe maar door een bakboord/stuurboord situatie moest ie terug overstag en mocht daar blijven varen. Nu waren we onze controle kwijt. We zetten de achtervolging in maar de Zeilmakerij liep langzaam uit.

Toen ze voorlangs gingen riepen ze dat we een boei gemist hadden en wezen op hun protestvlag. Op een van de kaartjes aan boord bleek er inderdaad een groene ton niet ingetekend te zijn maar die lag 5 mijl terug en we hebben er helemaal geen voordeel door verkregen.

We dachten dat de Zeilmakerij dat protest wel zou intrekken indien wij hen voor zouden laten gaan. Er waren geen achtervolgende First’s in zicht dus wij dachten comfortabel een 2^e plek in de CR3 te varen en de beste First te worden. De wedstrijd werd ingekort en wij finishten om 16h10 en 40 seconden, 4 minuten achter de Zeilmakerij en een half uur voor de volgende First 31.7

We zijn daarna direct terug richting Hansweert gevaren nadat onze Belgen in Lillo van boord gingen. De deceptie de volgende ochtend was groot toen we niet in de uitslagen voor kwamen. De Zeilmakerij had het protest toch doorgezet. Ze staan natuurlijk in hun recht maar hier werden we echt niet vrolijk van. Enfin, ik hoop dat de Zeilmakers er gelukkig van zijn geworden en zich trots voelen dat ze zoveel beter kunnen zeilen dan de Knopen. Hoewel de Knopen geen gehandicapte zeilers zijn, is er wel enige motivatie gegroeid om de Zeilmakers in de ORC eens een 31.7 spiegel te tonen.

Met dank aan Jan de Bruin van de Kymera hebben we ook laten zien dat je dus ook met een dacron toerzeil hard kunt gaan. Ik heb ondanks de kleine deconfitures heerlijk gezeild en dank de Knopen en het Comité voor deze fijne dag.

Op vrijdag zijn we gestart voor de Veronica race met 8 31.7’s. Na overleg met het wedstrijdcomitee werd wijselijk beslist om de wedstrijd binnen te varen op de Oosterschelde en niet buiten op de Roompot. Er werd namelijk pieken van 25 knopen wind voorspelt en met 2 aan boord was dit net het limiet. Dit bleek een goede beslissing te zijn aangezien er buiten finaal tot 30knopen wind is gemeten aan boord van de Wemeldinges (First 34.7).

Blauwe Knoop had een goede start me een kleine knik en dit toonde zich onmiddellijk met enkele lengtes voorsprong op de anderen. Na het volgen van enkele boeien hebben Blauwe Knoop, Magnifique en Bloody Mary een discutabele fout gemaakt in het lezen van het parcours waardoor we één boei niet hebben gerond (R34). Dit werd ons aangeroepen onder de vorm van protest wanneer we de groep kruisten op de terugweg. Het gaat over komma’s maar dit zouden we aan de jury overlaten hoe we dit feitelijk moesten lezen. We konden enkel constateren dat Blauwe Knoop verder uitliep door zijn uitstekende boothandeling, mooi om te zien hoe ze dit deden onder hun twee! We hadden training tekort dat was duidelijk.

Op de terugweg lag Blauwe Knoop eerst met Magnifique erachter zich en daarachter de verdere groep. Op het vaarwater “Roompot” kon je twee opties kiezen, je ging naar het diepe voor meer stroming mee of je ging naar de plaat voor minder golfslag. Wij hadden problemen om een juiste ritme te vinden op de golven waardoor de Bloody Mary, Quintessens en Baan Chang toch wel dichterbij konden komen. De voorsprong was voldoende om in die volgorde te finishen.

Na twee uur deliberatie van de jury kreeg niemand ongelijk maar dit leidde tot volgende beslissing, Blauwe Knoop, Magnifique en Bloody Mary werden achter de de boten geklasseerd die de R34 wel hadden genomen. Daarop besliste Wim om een RAF in te dienen waardoor de Blauwe Knoop zich terugtrok uit de wedstrijd. Dit gaf volgend resultaat met een proficiat aan Quintessens!

Zeilno	Naam
NED 7891	QUINTESSENS H Nanninga, First31.7	1	1,0
NED 6369	BAAN CHANG D van Rompuy, First31.7	2	2,0
NED 7959	CASPARUS (KYMERA) C Vlasblom, duo 8 juli, First31.7	3	3,0
NED 7514	Sharkos D van Arkel, FIRST31.7	4	4,0
NED 7826	OPTIE R van Gemert, First31.7	5	5,0
NED 6334	MAGNIFIQUE JD vd Endt, First31.7	6	6,0
NED 8120	Bloody Mary J. van de Plasse, First 31.7	7	7,0
NED 6340	SEMPER FI J van der Matten, First31.7	dnc	12,0
NED 7079	VILLA FIRST A vd Velde, First31.7	dnc	12,0
BEL 787	Javelin JM de Wachtrer, FIRST31.7	dnc	12,0
NED 7001	BLAUWE KNOOP W. Hermans, First31.7	raf	12,0

Na de Duo op vrijdag was het Zaterdag en Zondag de tijd voor het hoogte punt, het Open Zeeuws Kampioen schap. Dit is ontstaan nadat de organisatie v.d. Deltaweek mij had gebeld op donderdag of er toch nog voldoende deelnemers zouden zijn voor een geldig Kampioenschap. Helaas hadden we maar 10 deelnemers en kon er geen geldig ONK gevaren worden.

Zaterdagmorgen werd onze laatste bemanningslid Patrick gewogen en konden we vroeg weg om op tijd bij de Klapbrug te zijn van de Zeelandbrug.

JD (Schipper eigenaar) - Frank Huige(voordekker) - Jan Sanders(pit) - Maurits Homan & Patrick de Pree (spi en genua trim) - Maxime van Pelt (Gr zeil & tactiek).

Eerst nog wat oefen rondjes gedaan voor de start, een tactische bespreking van onze tacticus Maxime en dan starten (wind tussen 20-28kn).Het zou een steekspel worden met de stroom en de wind want bij manche 1en 2 was het opkomend water.

We waren goed weg aan de pin-end en liepen hoog en hard. Roy en zijn team hadden 2x upwind –downwind uit de hoge hoed getoverd.

We kwamen met genua 3 als 1^e bij de boven boei met de Blauwe Knoop op onze hielen. We hadden niets anders verwacht J. In het 2^e rak shift de wind en het comité greep direct in en voordat we bij de beneden boei waren werd de boven boei alweer verlegt en werd de nieuwe koers mooi meegegeven. We kwamen weer als 1^e aan de boven boei en nu onder spi weer terug, waar we als 1^e finishten.

2^e manche met twee lussen weer gestart maar niet bij de pin end. We waren niet zo goed weg wat toch wel heel belangrijk is bij deze rondjes. Blauwe Knoop had deze keer wel de pin end en kwam zo enkele bootlengtes beter uit de start. Blauwe Knoop kwam als eerste ronde de boei, wij als tweede en Villa First als derde, dit bleef zo tot aan de finish. Tijdens de eerste down wind was het duidelijk dat de nieuwe genua erop moest.

Race 3. Er werd gekozen voor drie lussen. De wind was intussen opnieuw aangesterkt en wij kozen opnieuw voor onze genua 3, Blauwe Knoop hield zijn genua 1.

De stroming was intussen gedraaid en het was zaak om niet te vroeg te starten met afgaand tij. Sommige schepen verslikten zich hier soms in.

Start wederom aan de pin end en goed weg en we liepen goed hoog en hard en kwamen als 1^e bij de boven boei en hielden de voorsprong vast tot de finishlijn. Blauwe Knoop met zijn genua 1 bleef uitstekend varen met toch beduidend meer wind. Villa First was opnieuw 3^e.

De afstanden tussen start en bovenwindse boeien werden wel iets langer wat het ook spannender maakte. We kregen terug drie lussen.

De Blauwe Knoop had blijkbaar in de 4^e manche een misser want hij werd op de finishlijn verslagen door de Javelin, die het ook steeds beter ging doen

Magnifique 1^e , Semper Fi tweede en Villa First bleef steady op plek 3. De Knopen had hun aftrek wedstrijd want ze eindigden op een 6^de plaats.

Over deze dag waren we 1^e , BlauweKnoop 2^e en Villa First knap 3^e . Semper Fi vocht samen met Baan Chang (ex Primetime) voor de plaatsen 4 & 5.

Op zondagmorgen was de wind variabel met veel winddraaiingen en light-medium condities.

Voor de start tactische bespreking baan doornemen en vooral de rust bewaren en enkel maar cijfers als uitslag en geen letters! Met de 7 knopen wind was het goed anticiperen op alle windshifts

Deze dag 3 manches met zeer wisselende wind. We zaten in de 1^e race niet zo goed en overzeilden het bovenwindse merk en ronden in de middenmoot. De 2^de ronde overzeilen we de boventon (mede door windshift) en gaat Villa First aan de leiding, Blauwe Knoop als tweede. Tijdens de 3^e boeironding neemt Blauwe Knoop ons mee in een loefduel en gaan er verschillende boten ons voorbij want wij zeilden totaal niet waar we naar toe wilden. Semper Fi kon hier lachend een 2^e plaats innemen.

Van zodra Blauwe Knoop zijn koers hernam was het duidelijk dat het veld zich opsplitste, de grootste pak naar de brug toe, Villa First, Semper Fi, Blauwe Knoop en wij zo snel mogelijk naar de finish. Ondertussen viel de wind er helemaal uit waardoor alles terug op een dubbeltje uitkwam. Villa First had een comfortabele voorsprong opgebouwd maar niets is gespeeld zolang je niet over de lijn bent.

Wij pikten een grote windshift mee waardoor de koers naar de boei onmiddellijk kon aangezeild worden. Blauwe Knoop nam daardoor de leiding in deze wedstrijd en was het een gevecht tussen Magnifique en de Villa First voor de 3^e en de 4^de plaats. Wij kwamen boven de Villa First uit op de lijn waardoor wij op volle snelheid de lijn overgingen en zo toch nog een derde plaats konden meepikken.

Dit zou onze aftrek wedstrijd worden en het zou ons niet meer gebeuren om de Knopen op te zoeken. Dit had ons in 2009 de zege gekost.

De 2 laatste wedstrijden van deze dag hebben we dan ook overtuigend gewonnen en toen we zagen dat de Knopen nog een 4^e plek scoorden was de buit binnen.

Roy van Aller en zijn team hebben deze 2 dagen perfecte banen uitgelegd en goed geanticipeerd op de winddraaiingen. Het was een plezier om dergelijke wedstrijden te zeilen in eenheidsklasse.

No	Zeilno	Naam	Punten	12	13	14	15	16	17	18
1	NED 6334	MAGNIFIQUE JD vd Endt, First31.7	7,0	1	2	1	1	(3)	1	1
2	NED 7001	BLAUWE KNOOP W. Hermans, First31.7	13,0	2	1	2	(6)	1	4	3
3	NED 7079	VILLA FIRST A vd Velde, First31.7	16,0	3	3	3	3	(4)	2	2
4	NED 6340	SEMPER FI J van der Matten, First31.7	25,0	5	4	4	2	2	(8)	8
5	NED 6396	BAAN CHANG D van Rompuy, First31.7	32,0	4	(7)	5	4	7	7	5
6	NED 7959	CASPARUS (KYMERA) C Vlasblom, duo 8 juli, First31.7	34,0	6	5	(8)	7	5	5	6
7	NED 7891	QUINTESSENS H Nanninga, First31.7	37,0	(8)	6	7	8	6	6	4
8	BEL 787	Javelin JM de Wachtrer, FIRST31.7	38,0	7	(ocs)	6	5	10	3	7
9	NED 7826	OPTIE R van Gemert, First31.7	53,0	(10)	8	9	9	8	10	9
10	NED 7514	Sharkos D van Arkel, FIRST31.7	56,0	9	9	(10)	10	9	9	10

Na op een prachtige woensdag middag de boot naar Bruinisse gebracht te hebben,waren Jan Sanders en JD er klaar voor

Aan boord gekomen nog wat zeilen van boord gedaan,naar het palaver en het voedsel pakket opgehaald.

Baan doorgenomen (40mijl)en de juiste zeilkeuze gedaan,althans dat dachten wij.

Nu was het zaak het juiste startveld te vinden met het juiste startschip waar je je moest melden.

De First 31.7 was met 7 schepen hadden de witte vlag en starten met ORC 3-4-5 tezamen.

Na de boven boei weer terug richting de start wat voor de wind was maar het was een stukje van een mijl.

Wat te doen spi er op of niet,onze voorganger deed het niet ook de achterliggers niet behalve de kleintjes

Besloten om niet te spinakeren eerst maar eens het veld aftasten wie er nu eigenlijk sneller zijn

Nou wij hebben de hele reis geen witte vlag meer gezien dan de dufour 34 die de hele reis net voor ons lag

Normaal zou dit goed moeten zijn om hem lekker dicht te zetten maar nu werkte het averechts

Iets minder dicht en het karretje een stukje achteruit om het zeil te laten lozen,en nu gaan met die banaan.

Lange kruisrakken voor de windse rakken en halve wind om even op adem te komen

Vanaf het punt in de hoek bij scharendijke was het spinakeren ,wij hebben dit niet gedaan daar de voorsprong op onze concurrenten inmiddels zo groot was dat heel houden de hoofd zaak was

We werden op gelopen door 2 grote X43 waarvan de een bezig was om zijn voorbereidingen te doen om de genaker te hijsen

Voor ons gekomen trokken ze hem erop en hij vloog daarna voor onze neus uit het roer.

We waren steeds meer overtuigd om niet te spinakeren al zegt je binnenste soms wat anders

De wind trok nog wat meer aan in buien op onze optimistische windmeter 40 knopen gezien

De kruisrakken zijn het zwaarst omdat er op sommige plaatsen niet veel ruimte is en het er ook nog eens vrij ondiep is en je bemanningsgewicht tekort komt.

Vanaf PortZelande langs Ouddorp werd het wat rustiger,en konden we ons opmaken voor het laatste zware kruisrak.

We waren blij dat we bij de boei waren en met een knik in de schoot richting bommenede en terug naar Bru konden

Deze heb ik nog gemist,en dat was na afloop goed te merken aan de schouders,terwijl Jan ook nog een tijd had gestuurd

Afijn niet zeuren rond het eiland voor Bru en op naar de finish waar we om 15:28 finishten

De race was geslaagd en we hadden genoten en de boel heel gehouden al hadden we wel ergens onderweg de windex verloren

Hier klopt iets niet, we waren afgeblazen en hadden onze wedstrijdverklaring ingeleverd met de finishtijd erop

Willem Faay wees het comité erop dat hij ook niet de juiste prijs had en wij wel degelijk hadden meegevaren en ook gestart waren

Gelukkig liep Harry Blom daar rond die onze Winterseries in PortZelande verzorgd en werd alles weer recht getrokken

Afijn 6 kussen rijker van de kissmiss en de wisselbeker zo groot als de Europacup kwam alles weer goed

Hopelijk zijn er volgend jaar wat meer 31.7 want het is een fantastisch evenement,ook na afloop is het volop feest

Op zaterdag 30 april is de 50 mijls dualhanded gevaren. Zeg nu zelf, is dit niet veel mooier dan een biertje te gaan drinken tussen grote mensemassa’s in oranje shirts?

Aan de start verschenen 8 boten in het veld van de 31.7’s. Minder dan vorig jaar (14 stuks) maar nog steeds een mooi veld. Het was een mooie zonnige dag, wel wat veel wind voor een dualhanded race; gemiddeld een knoop of 20 met uitschieters naar de 30 knopen!

Na het palaver (om 7 uur…) en de laatste voorbereiding zoals het legen van de watertank en het stouwen van het resterende gewicht aan boord achterin gingen we het water op. De start was gepland om 08:30 maar verliep alles behalve soepel. Het startschip bleef niet liggen op het anker, achteraf bleek door de zorvuldig gekozen ankerplek in een zandgat van 16 meter. De eerste 10 mijl werden dan ook afgelegd voor de startlijn, uiteindelijk zijn we gestart om 09:45 uur.

Big Time had een redelijk goede start, wel wat te laat over de lijn maar vrije wind. “Die 15 seconden op 50 mijl maken we wel goed!” klonk het aan boord. We liepen hoger dan de meeste boten in het veld en lagen al snel voor op de andere 31.7’s. De eerste bovenboei zou op ongeveer een mijl moeten liggen maar leek onvindbaar. Op de gok maakten we een klap naar stuurboord en constateerden al snel waarom we de boei niet konden vinden, de organisatie had een boei ter grootte van een voetbal genomen als bovenboei, veeeeel te klein met deze hoge golfslag! Met ons had het halve veld de boei overzeild en moesten we een behoorlijk deel van onze voorsprong inleveren. We ronden de boei als eerste 31.7, vlak voor de Mon Amie.

Vanaf dat moment lagen we eerste in het veld. In het eerste kruisrak bleken we de First 30 van Harry Amsterdam redelijk bij te kunnen houden. Na dit rak volgde het eerste spi rak met 22-25 knopen wind. Het ging eigenlijk boven verwachting goed in een dualhanded setting dus vooral zo doorgaan!

In het volgende halve windse rak kregen we nog een aangename verrassing. Plotseling zagen we een 31.7 voor ons liggen in het veld. “Hoe kan dat nu?”, “Waar komt die nu ineens vandaan?” klonk het aan boord. Toen we ontdekten dat het om een toerzeiler ging die besloten had de zelfde koers als de wedstrijd varen konden we ineens opgelucht adem halen. We genoten van het mooie zeilweer, zon veel wind en vooraan in het veld liggen, het kon niet veel beter! Radio 538 werd op de kuipspeaker gezet en zo hebben we ook nog mee kunnen genieten van het spektakel op het museumplein die dag!

Na het volgende spi rak en een lang halvewinds rak naar de KG bij Enkhuizen volgde nog een aandewinds rak van ruim 6 mijl richting de boeien bij Lelystad. Helaas draaide de wind net de verkeerde kant op en moesten we nog een kleine slag maken om de boei te halen. Aangezien de 31.7’s niet meer in beeld waren moest er een nieuw doel gezocht worden, het werden (overigens tot onze verbazing) een J-109 en een First 35 die ons maar niet voorbij wilden die dag. Juist op dit aandewindse rak ging de J ons toch nog voorbij, reden om het rif er weer uit te halen voor het volgende halvewindse rak. Achteraf toch wel wat overdreven bij 23 knopen wind… Bij het terugbouwen van het rif in het kruisrak ging de First 35 ons ook voorbij, dat was jammer!

Er bleef nog een rak over voor de eindsprint, een downwind rak waar maar weinig spi’s te zien waren gezien de harde wind (inmiddels vaak 25-28 knopen). We besloten de gok te wagen en toch de spi maar te zetten, dat ging hard! Halverwege het rak kwamen we de andere 31.7’s weer tegen, die lagen toch nog vrij dicht bij elkaar. Wij wisten uiteindelijk te finishen net achter de J maar de First 35 werd in het laatste rak toch nog verslagen! Bij de prijsuitreiking bleek dat we 12 minuten voor de White Hawk (met korte kiel!) en 15 minuten voor de Seaduction gefinished zijn.

We hebben genoten van de mooie wedstrijd en het geweldige zeilweer! Een eerste plaats is natuurlijk een heel mooi resultaat, het leverde een mooie beker op van 60 cm, al werd deze thuis niet echt gewaardeerd als object voor op de schoorsteenmantel…

Na contact met JD op zaterdag bleek dat hij gemotiveerd was om tijdens het laatste weekend van de Grevelingencup nog eens een goed resultaat neer te zetten. De waterlijn werd nog eens goed onder handen genomen, de juiste zeilen voor het lichte weer werden aan boord gebracht.

Op zondagmorgen via JD nog Rinus de Jonghe opgehaald om zo samen te rijden naar Port Zélande.

Daar sloten Patrick de Pree, Rein Bakker en Martin de rangen om met zes aan boord naar de startlijn te varen. Het teveel aan zeilen werden van boord gehaald en de mast afgesteld voor het voorspelde licht weer.

We namen de keuze om de dag uit te varen met JD zijn geheime wapen namelijk een echte light genua. Eén en ander afstellen, spi erop om alles te checken en we waren klaar voor de eerste start.

Rond 11u werden we gestart voor twee rondjes. Wij namen de keuze om vrij te starten en zodra we konden naar rechts te gaan voor de meeste druk. De start was zeker niet perfect want ik stuurde Rinus te laat naar de lijn waardoor we in tweede linie waren gestart. Gelukkig klappen nog een paar jongens naar rechts waardoor we ook de kans kregen om dezelfde richting uit te gaan.

Het bleek dat de zeilkeuze zeker de juiste was want we gingen als een speer vooruit met een goede hoogte. De aandacht aan de trim voor de start betaalde onmiddellijk want we kwamen mooi samen met Blauwe Knoop aan de boventon. We bleven in deze positie tot de laatste downwind. Blauwe Knoop nam onmiddellijk de beslissing om te gijpen voor het laatste rak maar door de windshift kon je al reachend naar de lijn toe waardoor de gijp van Blauwe Knoop cash betaald werd en de Magnifique vlot als eerste kon eindigen.

De tweede wedstrijd werden drie rondjes. Rinus nam een perfecte vrije start en terug waren we naar de rechterkant maar toch meer doormidden dan echt rechts om dat de druk nogal verdeeld over het water zat. Blauwe Knoop zat middenin het veld en deed geen goede zaak. Mooi nog enkele windshiften opgepikt. Rekening gehouden met de shift aan de boventon en we konden terug met een prima snelheid naar de finish. Tijdens het laatste rak zagen we Villa First die worstelde met zijn snelheid en bijna door ons gedubbeld werd. Dit was zeker niet normaal voor Adri om zo achteraan te varen. Ik ben benieuwd om zijn schroef te zien, die klapt volgens ons niet meer dicht.

Wonder boven wonder konden we toch een derde potje varen want we dachten dat de wind er helemaal uitviel. We waren vrij goed vertrokken voor twee rondjes. Hier konden we vaststellen dat meerdere boten hun licht weer modus hadden gevonden waardoor alles mooi samenbleef tot de laatste down wind. Daar deed One een goed zaak door vrij snel te gijpen aan de boei en daar iets meer druk op te pakken en zo mooi op 1 te eindigen voor deze laatste wedstrijd. Wij zagen dit ook vrij snel en konden zo onze tweede plaats veilig stellen. Blauwe Knoop had het weer niet zo goed gedaan. We waren super tevreden met een 1-1 en een 2.

Eindconclusie was dat we toch in de eindstand vrij dicht waren genaderd op Blauwe Knoop maar de kloof van 30 punten s ’morgens nogal veel was om zomaar te kunnen overbruggen.

Blauwe Knoop werd inderdaad de verdiende winnaar van deze winterseries maar de Magnifique was toch verdomd dicht genaderd. Er schoten nog welgeteld een dikke 8 punten over tussen plaats 1 en 2.

Aan alle 31.7’s, bedankt voor jullie deelname. Aan de Grevelingen organisatie, bedankt voor jullie inzet en organisatie, de klasse is er volgend jaar zeker weer bij.

Zo kan je het wel noemen bij de Villa First na het winnen van het Clubkampioenschap 2010 bij de NSR en dan nu een teleurstellende winterserie met als sluitstuk drie keer laatste en de keer daarvoor niet één keer gefinshed.

Omdat er aan de ene kant een zakelijk belang in zat maar ook de ambitie het ultieme onderwaterschip te hebben heb ik de winter 2009/2010 het onderwaterschip voorzien van een siliconenhoudende epoxyverf met een product*)garantie van vijf jaar.

Ik geloof (nu zeker) niet meer in sprookjes maar dat moet dan toch zeker één jaar meegaan was het idee.

Afgezien van een aantal problemen met het opbrengen en de kosten daarvan hebben we met veel goede moed een week voor de NSR de boot te water gelaten.

Bij het wegbrengen naar Colijn merkten we al dat boot als een speer voer, als je zeven jaar met een boot vaart voel je dat wel.

Een hele winter niet gezeild en zonder training of afstelling van de boot zijn we aan de eerste wedstrijd in Scheveningen begonnen en die wonnen we gelijk tot hilariteit van onszelf en anderen.

Het bleek dat in de zeer lichte omstandigheden (zoals dit weekend) en op stroom varen de Villa First hard en vooral ook hoog kon, hoger dan iedereen eigenlijk.

Nou had ik eind 2009 ook nog een nieuw grootzeil (Polykote,racedacron) gekocht dus voor ons lag het aan het grootzeil én het onderwaterschip (en aan ons geweldige zeilen natuurlijk).

Tot zover het goede nieuws, de beker en wimpel die eigenlijk bij het Nederlands Kampioenschap behoorden werden met een big smile in ontvangst genomen.

Na 2-3 weken zag ik al enige verandering want ik had een keihard en spiegelglad spierwit onderwaterschip.

Op de waterlijn begonnen er al wat haartjes te komen die er makkelijk af te vegen waren maar na 4-5 weken was de boot groenzwart.

Na 6 weken in het water kon ik de pokken er al niet meer afkrijgen dus maar eens gebeld hoe dat dan wel kon.

Veel heen en weer praten over verbruik en aanbrengmethoden enz. de boot eruit gehaald en die zat dus geheel onder de pokken.

Die moesten er weer af gestoken en alles schoonmaken en daarna in een soort wax gezet wat een paar maanden zou kunnen helpen.

Dus weer maar de boot eruit en geheel met de machine de siliconenlagen er af geschuurd voor zover dat ging (klerewerk kan ik je vertellen)

Ik heb toen de boot in een zelfslijpende antifouling gezet met de bedoeling dat die er later weer makkelijk af gespoten zou kunnen worden.

We hebben daarna geen wedstrijden meer gevaren dus waren in de veronderstelling dat het met het onderwaterschip wel OK was want het zag er niet slecht uit.

Tot we aan de eerst Wintercup meededen met dezelfde bemanning als de NSR maar dat ging niet best omdat we aan het klooien waren dus daar lag het aan.

We vonden echt dat het aan onszelf lag want het onderwaterschip zag er na schoonmaken prima uit en aangezien het (kraan)geld mij ook niet op de rug groeit nog maar even niet kranen want het zou misschien toch niet de romp zijn.

Volgende keer nog meer geklooi zodat je de weg helemaal kwijt raakt met als sluitstuk dat we afgelopen zondag drie keer laatst waren met zo`n grote achterstand dat het duidelijk was dat het toch wel aan het onderwaterschip moet liggen.

Komend weekend gaat de boot eruit dus kunnen we eens zien wat voor huid we nu hebben en kunnen dan weer nieuwe plannen maken.

Één ding is toch blijven hangen; we hadden toch een perfect onderwaterschip al was het maar een paar weken en dat heeft ons toch het Clubkampioenschap opgeleverd.

Dus het loont echt de moeite om een gladde en strakke boot te hebben dus daar heb ik geen spijt van.

Jammer van een verpeste Wintercup maar een ervaring rijker en een illusie armer.

Met excuses aan de bemanning want die weten niet beter dan dat ik alles van antifouling en verf af weet.

Tot ziens op het water, in 2011 weer een ONK en wat voor één, bij mij voor de deur.

Het zal wel weer gewoon harde antifouling worden of is er toch nog iets......................? :-)

*) als je productgarantie hebt op een product wat niet werkt heb je er niks aan.

Verslag Winterwedstrijd 20 maart 2011. Vanuit de kuip van de Magnifique door Rein Bakker

Ongeveer een jaar geleden verruilden we onze 31.7 'Big Time' voor een J/109 met dezelfde naam. Omdat we met de J dit jaar geen winterwedstrijden zeilden heb ik de gelegenheid gebruikt om een paar keer met anderen mee te zeilen. zo stond ik half december tot m'n knieën in het koude Noordzeewater toen ik bemande op Dehler 39 Griel bij de IJspgel en we downwind helemaal plat gingen. In februari stapten ondergetekende samen met de vaste team Big Time voordekker Martin voor het eerst op bij JD op de Magnifique. Dat ging al best lekker dus afgelopen zondag was het tijd voor de reprise.

Anders dan in februari nu maar weinig wind, gemiddeld zo'n 2 Bft maar wij waren deze keer wel met een mannetje meer; Rinus stuurt vandaag, Martin op het voordek, JD pit, Patrick trim, Jan (Sanders) tactiek en ondergetekende grootzeiltrim. Dat het deze keer heel anders is dan in februari zien we gelijk in het eerste rak naar de bovenboei. De snelheidsverschillen zijn groot en het is zaak om goed naar de vlagenbanen te zeilen. Jan tuurt voortdurend het wedstrijdwater af en pleegt veel overleg met de andere teamleden. Bij twijfel heeft Rinus het roer in handen en beslist hij of we tacken of nog 20 meter doorvaren. Het is zaak niet te veel te sturen, snelheid te houden en niet te veel te tacken. In de eerste race komen we in de loop van de race aan de leiding om deze niet meer af te staan. De Knopen weten goed te volgen en worden 2e, Prime Time zit net als in februari voortdurend voorin en wordt 3e.

In de 2e race eigenlijk dezelfde windomstandigheden waarin we al tackend en met veel hoogte en snelheid al gauw op kop komen. De Knopen liggen ver achter ons en worden uiteindelijk 6e. Achter ons wordt Driftkikker knap 2e, Mon Amie wordt 3e. Bij Adri aan boord hebben ze veel problemen met de bootsnelheid. Als wij finishen moeten zij als laatste nog beginnen aan hun 3e rondje. We speuren naar de emmer achter Villa First maar kunnen deze niet waarnemen.

Nadat aan het eind van de 2e race de wind was afgenomen (schatting een knoop of 4; de windmeter van JD geeft geen true wind meer aan) is deze bij de start van de 3e race toch weer wat toegenomen. Bij de start liggen we net te ver achter de lijn maar door onze prima bootsnelheid komen we toch nog redelijk het eerste kruisrak door en ronden als 6e de bovenboei. Daar let iedereen vooral op elkaar en wij profiteren door uiteindelijk als 3e benedenboei te ronden. In de shifts van het kruisrak weten we ook Big Time en First One te verschalken en ronden we opnieuw als 1e de bovenboei. In het spirak wordt het toch nog heel spannend, wij kiezen net als de meeste boten achter ons de SB-kant. First One kiest bakboord, profiteert van iets meer wind en wordt nipt 1e. Achter ons finisht Big Time als 3e. De Knopen finishen opnieuw in de middenmoot als 7e.

Na de finish rekenen we even snel en concluderen dat we met de winst op deze 6e dag nog heel dicht bij Blauwe Knoop zijn geëindigd. Het verschil tussen de 1e en de 2e plaats bedraagt slechts 8 punten. De Knopen winnen deze serie door uiteindelijk de minste fouten te maken en alle races uit te varen. Big Time wordt (net als vorig jaar met m'n eigen team) heel knap 3e.

Na afloop van de race drinken we nog een biertje op het terras met team Villa First en denken we mee om hun snelheidsprobleem op te lossen.

Rein en Martin kijken met veel plezier terug op een super zeildag en een geslaagde tijdelijke terugkeer van de J naar de First.

Blauwe Knoop wint First 31.7 Matchrace op de Grevelingen

Wedstrijdzeilen in een eenheidsklasse kent qua competitie maar één overtreffende trap; matchracen in eenheidsklasse. En dat organiseerde het Gevelingen Comité samen met de Klassenorganisatie First 31.7 op 13 maart 2011. Onder leiding van Umpire Jos Spijkerman stond een professionele jury paraat om de 5 deelnemers in het gareel te houden.

De dag begon om 10u00 met een heldere briefing een goed uur later gingen de eerste matadors de arena in. De boeien moesten aan stuurboord gerond worden en tot 4 minuten van de start moesten kemphanen elk in hun eigen zone blijven. Onder het kritische oog van de 2 volgboten beten de Blauwe Knoop en de Optie de spits af. De Knopen wisten de Optie een penalty aan te smeren en ging eerder over de startlijn. De baan was kort waardoor een verloren start moeilijk goed te maken is. Alle boten traden tegen elkaar aan en alleen de Prime Time wist alle wedstrijden te winnen. Daarna volgden de First One en de Blauwe Knoop die op basis van het onderlinge resultaat met de First One de finale tegen de Prime Time mocht varen. Degene die het eerst 2 wedstrijden wint is in een z.g. best of 3 de winnaar.

Rond lunchtijd toog de vloot naar Restaurant Le Bateau waar de First 31.7 Klassenorganisatie de deelnemers een lunch met warme soep en kroketten aanbood. Een prima bodempje voor nog een paar potjes intensief zeilen.

De Prime Time won ook het duel met de First One waarna de Blauwe Knoop op basis van het onderlinge resultaat met de First One de finale tegen de Prime Time mocht varen. Degene die het eerst 2 wedstrijden wint is in een z.g. best of 3 de winnaar.

In de eerste finalewedstrijd draaiden de boten als dolle honden om elkaar heen, steeds op zoek naar de controle. De Knopen waren uiteindelijk iets beter weg en hadden hun spi al staan toen de Prime Time over bakboord naar de boventon kwam varen. De Prime Time koos de aanval de en de Knopen konden onder spi een bakboord/stuurboord niet ontwijken. De Knopen namen hun penalty door, zoals Jos Spijkerman bij de briefing had uitgelegd, bij de finish rond de pin-end en wist de Prime Time nog net voor te blijven.

Bij de start van de 2e wedstrijd liepen de Knopen weer tegen een penalty aan. Ze waren echter eerder weg en gingen net wat sneller ronde de boventon. In het 2e kruisrak namen de overmoedige Knopen hun penalty en kwamen desondanks net voor de Prime Time aan de boventon. De Knopen hadden echter een slechte spiset waar de Prime Time grandioos van profiteerde door de leiding over te nemen en niet meer af te staan.
De Knopen waren enigszins uit het veld geslagen en zaten hun spiset nog te evalueren toen de procedure voor 3e finalewedstrijd al begonnen was. Een marifoonbericht was verkeerd begrepen maar de wedstrijdleiding gaf ze een 2e kans. De Knoop lag bij de start iets gunstiger maar de Prime Time tackte eerder in een gunstige shift en wist de leiding over te nemen.
Vlak bij de boventon kwamen de over bakboord varende Prime Time en de Knoop elkaar tegen. De Knopen waren benauwd dat de Prime Time zou remmen maar ze voeren hard voorlangs en tackten naar de boventon. De Knoop wist er echter aan de binnenkant een overlap uit te persen en kon als eerste de spi zetten. De Knoop hield haar voorsprong en ging weer als eerste rond de boventon. De Prime Time kwam net als eerder weer over bakboord aanzetten en zocht de Knoop op. Die liet zich niet nog een keer pakken en wachtte met het zetten van de spi zodat ze uit de buurt konden blijven. De Blauwe Knoop maakte geen fouten meer en won de wedstrijd en ook het evenement.

De Fist One, Optie en Driftkikker voeren elk nog een wedstrijd tegen elkaar en de First One werd de Best of the Rest. De Optie vond haar meerdere in de Driftkikker.

De organisatie van de Grevelingencup heeft weer eens laten zien welk professioneel platform hun Winterserie voor zeilers is. De actieve First 31.7 klasse voelt zich dan ook bijzonder thuis en is van plan ook het komende Winterseizoen naar de Grevelingen te komen. Als toetjes worden dan weer zeiltrainingen en natuurlijk het matchracen aangeboden. Het team van professionele Umpires is voornemens er volgend jaar weer bij te zijn.

Na de laatste x in Oktober te hebben gevaren in de winterseries,had ik er nu wel weer heel veel zin in om nog eens wat te zeilen tegen de andere First 31.7

Rein Bakker had ooit nog eens aangeboden om mee te gaan,en kwam met een van zijn bemanningsleden vanuit Zaandam afgezakt naar het zuiden.

Het was voor ons zaak om de 2^e plaats vast te houden,dus weg uit penibele situatie bij starts boven en onderboeien

Daar we maar met 5 man waren besloten we te varen met de Genua 3,en dat was mijn inziens geen verkeerde keus

We hadden een hele goede start maar moesten tot 2 x toe terug voor een general recall

Na de recalll weer aan de beneden kant gestart en heel goed weg en vrije wind

Met 5 man is dit hard werken niet alles verliep vlekkeloos maar we bleven goed volgen

Prime time die voor het eerst mee deed liet zien dat ze het spelletje nog niet verleerd waren.

Bigtime liet aan Rein Bakker onze stuurman zien dat zijn oude boot ook goed mee kon.

De 1^e manche finishten we als 3^e achter Bigtime maar dit werd achteraf gecorrigeerd naar 2 door OCS van Primetime

Wederom aan de pin-end gestart maar dit maal was het wat drukker daar,maar door goed en hoog zeilen konden we goed wegkomen

We lagen weer met de zelfde schepen aan de bovenboei en Blaauweknoop kwam zich ook melden bij deze eerste 3 schepen

De knopen gingen harder maar die hadden 7 man aan boord en een Genua 1 opstaan

We hadden bij het startschip de baan zien hangen en gingen weer naar de beneden kant

We hadden nog wat kleine probleempjes en waren 1 minuut voor het start schot klaar.

We gingen over SB naar de pin-end en klapten net voor de eerste die aankwam overstag en over de lijn en weg

We lagen zeer goed en kwamen als eerste rond de bovenboei en op naar de finish

De ander schepen waren iets meer naar boven gegaan,we waren bijna door de finish toen we bemerkten dat bij de andere schepen de Genuas weer naar boven gaan

Rakelings gingen we langs het finishschip heftig zwoegend om de spi binnen te krijgen

Het duurt even voor dan alles weer is geklaard en je wordt dan direct gepasseerd door 3 tegenstanders

Javelin zat ons op de hielen en ook de First-one die overigens goed zeilde met z,n 4 mensen.

Aan de boven boei plaatste de First-one zich dan ook nog tussen Javelin en ons

Ik heb wel reuze genoten en afgezien van wat fouten en maar met 5 man toch goed en behouden gevaren

Het weerbericht voor de tweede winterwedstrijddag was niet erg veelbelovend .
In tegenstelling tot het eerste weekend , met een 16 graden , 3-4 bft en veel zon , was er nu regen , geen wind en koude voorspeld .

Met zeven man gingen we van wal .Peter was de nieuw(en laat) komer .Verder had iedereen al wel zijn rolletje vervuld aan boord .
Voor de gelegenheid hadden we nieuwe spischoten , in swiftcord .Het voelt wat flauw aan , maar het bewees wel erg goed te lopen , licht en rekvrij te zijn.Na zeven seizoenen mag er al wel eens wat vervangen worden .

Nog voor de eerste start was er al een klein scheurtje in de spi .Door het weer was hij echter al veel te nat om de hersteltape goed erop te laten kleven.
We hebben het toch maar gedaan en het heeft gehouden .

Voor het eerst mochten we eens wat ruimer water opzoeken en voorbij de eilandjes , voor Brouwershaven varen. Hier is er veel meer ruimte , wat langere lussen toelaat in het parkoers .

We hadden al bijna de verkeerde startgroep gekozen , tot het ons opviel dat de J’s en de andere 317 ’s wat verder samentroepten .We waren niet de enigste die ons hadden vergist .We waren nu eens relatief vroeg , zouden we nog de start missen ?

Wat onrust , motor aan , snel naar de juiste startlijn , maar we hadden uiteindelijk nog een oceaan aan tijd .

We hebben vrij lang op de eerste start moeten wachten , door de shiftende wind en doordat de organisatie toch ook niet erg wakker leek .

Na een zwarte vlag volgde een blunder van de wedstrijdleiding toen ze dachten dat het nog één minuut was , maar in werkelijkheid het startsignaal moest weerklinken .Alle boten dus over de startlijn…

Dan maar eerst de J’s doen starten , die lagen er immers ook al lang genoeg …

Het was direct een erg mooie start van ons aan de boot .De pin was misschien wat bevoordeeld , maar toch hadden we dan vrije wind .We kwamen een tweetal lengtes na de Knopen en met Big Time gelijk aan de boei , waarbij we echter voor de wind snel nog en plaatsje moesten prijsgeven aan Javelin .

Die had niet alleen een spi , maar precies ook vleugels .Hiertegen kun je echter niet protesteren …

Big Time voer maar met vier man aan boord , wat natuurlijk een voordeeltje biedt met het lichte weer .

Javelin kon ons nog wel verschalken maar we konden de Mon Ami nu toch achter ons laten .De vierde plaats was mooi binnen.

De tweede reeks werd ook weer na een hele poos wachten pas aangevat .Dit kwam door de vele windshifts .

Hierbij kromp de wind dan ook nog net in de vijf minuten en was het eerste merkteken zo goed als bevaarbaar bij starten aan de boot . We hadden het wel gezien maar bevonden ons eigenlijk al bij de ervoor sterk bevoordeelde pin end , samen met de Knopen , Big Time , Javelin ,en hadden misschien wel de beste start .Alleen , de anderen die lager lagen hadden plots een enorm voordeel en gaven dat niet meer uit handen .Weer wat klooien met de spi , te strak of niet naar buiten genoeg , weinig coördinatie bij het optrekken , en zo kom je al snel achter in het dichtbijeenliggende pak .
Onze snelheid en onze hoogte aan de wind waren wel prima , maar inlopen zat er niet meer in .We zagen integedeel dat Javelin en de Knopen , alhoewel ook hopeloos achterin gestart met ons een mooie comeback konden maken en toch nog respectievelijk vijfde en zevende eindigden terwijl wij plaatsen verloren.Het verschil werd in het ruime rak gemaakt .Aan de wind kon je immers al niet veel opties nemen , de in de windse boei was quasi bezeild .Big Time won deze reeks verrassend voor Sharkos en Mon Ami .

Tot overmaat van ramp begon het ook nog te regenen , gelukkig was het een miezerige regen , en niet één van de harde regenbuien die we op de terugweg naar huis mochten meemaken.

In de derde reeks hadden we een erg slechte start . We verkeken ons op de dreiging niet in de eerste lijn te geraken één minuut voor de start , gijpten nog even weg om hogerop meer vrije wind te hebben , maar waren hierdoor wel een tiental seconden te laat aan de start. We konden toch nog veel goed maken door ons potentieel aan de wind , rondden de eerste boei in een zesde positie , niet zo ver achter Javelin , maar voor de wind lieten we weer veel steken vallen .

De wind wakkerde wat aan en toen Villa First zich verkeek op een windvlaag en aan de wind uit het roer liep konden we hen toch aan de lijzijde inhalen .We waren gewaarschuwd , Paul aan het grootzeil ving die vlaag prima op en we konden onder hem door schieten.

We zagen Javelin onbedreigd winnen .Blauwe Knoop kon nog tweede worden .We werden pas achtste , op een zucht van de nummers zes en zeven .

Na deze reeks begon het weer snel te veranderen en we waren dan ook blij dat het gedaan was .Pintje aan boord , snel aftuigen , en snel naar de auto voor de buien kwamen.

Smorgens aangevuld met Jan voordek,Lieven grootschoot (vroeger Garce) Jesper piano en Tom genua(vroeger Kato) samen met JD.

Eerste start redelijk goed weg en vlot op snelheid en hoogte.
Nou dat deden we nog zo slecht niet want we gingen iets hoger dan de Knopen dus dat was heel mooi.

Blauwe Knoop wint en met Javelin en Sandman kwamen we nog op de finish af maar waren net te laat op gang, een 4^e plek.

Derde pot hoge golven en minder wind, ongelooflijk wat voor klotsbak je dan krijgt.

Hadden ze bij de Knopen en Javelin gauw door en voeren met de #1! Toch met wind tussen 17 en 22 kn. !

Maar dat ging perfect, wij ook wisselen en toch nog 3^e, nou ja goed geprobeerd.

De voorspelling was zodanig dat er al werd gepraat over niet meer zeilen zaterdags maar dat viel mee.

Een voorde windse start met grote golven en stroom tegen, voor de start surfen op die golven gingen we al 12.2!!

We zaten in een pak met Blauwe Knoop voor ons en Javelin en Borabor vlakbij samen met de twee halftonners en nog één die ons knap in de weg voer.

JD had een briljant plan, we konden op snelheid net naast het veldje komen en net vrij zeilen en toen in één move omhoog voor de rest uit.

Ik zou het niet op die plek gedaan hebben maar het werkte wel, die JD heeft dat spelletje goed door hoor!

Toen zaten de knopen nog best een eindje voor en we wisten dat die ook “aardig”aan de wind kunnen varen.

Na de turn aan de wind gingen we er eens goed voor zitten, hier een beetje aan daar een beetje met het leioog spelen.

En waarachtig we kwamen over stuurboord varend best dichterbij, wow zit er vandaag misschien nog meer in?

Had zomaar gekund maar de Blauwe Knoop bleek over de andere boeg beter te varen dan ons.

Het ging ook steeds harder waaien en het was echt moeilijk om de boot overeind te houden laat staan nog aan te vallen.

We hadden een behoorlijk gat met onze eerste tegenstanders en dat was maar goed ook want op het laatst gebruikten we de spi nog als remparachute.

Door de gijp rond de ton werd de val van de net gestreken spi naar buiten getrokken zodat ineens de spi werd gelanceerd en als een ballon achter ons aan hing, dat verzin je niet zoiets.

Restte ons niets anders dan het kruisrak naar de finish zonder kleerscheuren af te maken en dat was al moeilijk genoeg onder de kant daar, het leek wel het Veerse Meer met die windschiftingen.

Maar we hadden wel de move van het weekend gemaakt en een puik kruisrak gevaren.

Over de twee dagen zouden we 2^e zijn geweest maar daar doen ze in Breskens niet aan want ze willen natuurlijk dat je vrijdags ook komt en die kan je dus niet aftrekken.

Dat hebben we geweten, we waren met stroom en windje 5-6 mee zo in Hansweert ik geloof in krap 2,5 uur maar dat ging dan ook 8-10 kn over de grond.

Door de sluis ging vlot en de eerste brug ook maar wachten tot half zes op de postbrug.

Zo hard regenen dat je echt niks meer zag en het pijn deed aan je gezicht van de wind en een soort van horizontale regen.

Dat duurde tot in Wemeldinge toen met stroom en wind tegen natuurlijk, we kropen zomaar naar de haven en surften op de golven naar binnen waar alles lag te schudden en stampen op de wind en golven, wat een beestenweer.

We waren doornat en stapten zo de Optimist binnen waar Jan de autosleutels had afgegeven en wie zaten daar heerlijk achter een dampende schaal mossels en wijn?.........Wim Hermans met zijn maat, wat leuk konden we nog even nakletsen over een enerverend weekendje zeilen.

Het was weer ouderwets genieten van het zeilen, de lol onder mekaar de spanning en de boot!!

Javelin kon zijn motor niet starten dus moest worden binnen en buiten gesleept.

De pret begon al met het aanbrengen van de boot naar Bruinisse. Vanuit Willemstad een mooi tochtje met een paar gezellige kameraden. Uiteraard eerst stressen om weg te komen op het werk. Maar als je dan eenmaal weg bent, is de beloning groot!

Zaterdagochtend vroeg op. Om 07.00 start het palaver met koffie en zeeuwse bolussen. Helemaal niets mis mee. Uiteindelijk doen er 9 boten mee, waarbij wij Javelin als de favoriet aangemerkt hebben. Rond een uur of 9 mogen we als laatste van de vloot starten. De Einstein start redelijk goed en we ronden als derde de bovenboei. Javelin en Kymera liggen voor ons, Tacktronic zit ons op de hielen.

Na de bovenboei zeilen naar Brouwershaven met een knik in de schoot. Een spannende strijd begint met veel loefduellen. De achtervolgers worden er steevast uitgeloefd totdat één van de partijen, bang is om vast te lopen op een plaat. Wij zijn druk in de weer met Tacktronic en Kymera en Javelin spelen hetzelfde spelletje. Totdat deze twee vastlopen op een plaat. Alhoewel ze redelijk snel weer loskomen, vaart toch een groot deel van de vloot onder ze door. We liggen eerste! Wie had dat gedacht met een dacron grootzeil en een tourgenua 2. Wij niet in ieder geval.

De loefstrijd met de Tacktronic wordt een lange tijd voortgezet, totdat Tacktronic het beu wordt en voorstelt allebei maar zo snel mogelijk naar de bovenboei te varen. Dat lukt redelijk totdat er een aantal de spi opzetten. Wij zijn daar wat later mee en de Bloody Mary haalt ons net voor de boei in. Doordat ze twee keer uit het roer lopen na het ronden van de boei, kunnen we de koppositie weer innemen. De andere boten weten elkaar hierna behoorlijk bezig te houden, zodat wij een flinke voorsprong kunnen opbouwen. Het was echter duidelijk dat de Javelin de meest gevaarlijk boot was. Genietend van onze voorsprong, spraken we de hoop uit dat in ieder geval Javelin niet als eerste zich los weet te maken. Maar ja, Javelin besluit haar favorietenrol waar te maken en zet de achtervolging in. In het volgende rak kruipen ze steeds meer dichterbij. De teleurstelling over het kwijtraken van de voorsprong is groot en ook de vermoeidheid neemt toe. De Javelin ruikt echter bloed en slaat ongenadig toe door bijzonder snel de spi te zetten en sprint er vandoor. In dit spirak bouwt Javelin een flinke voorsprong op.

Ook andere concurrenten beginnen op ons in te lopen. Na het spirak komt er een heel stuk aan de wind langs Port Zeelande naar Brouwershaven. De Genua 2 doet het goed en terwijl de wind steeds verder toeneemt bouwen we onze voorsprong weer uit. De meeste boten hebben de Genua 1 nog opstaan, die best groot is voor dik 20 knopen wind. Zelfs met de Genua 2 moeten we heel actief trimmen om niet continu uit het roer te lopen.

Achter ons is er nog een flinke strijd aan de gang om de plekken 3 t/m 7. Later hoorden we dat een aantal boten een boei gemist hebben. Deze boei, die vlak onder de kant lag, was lastig bereikbaar vanwege harde vlagen en vele windshifts. Tacktronic protesteert succesvol tegen drie boten en wint.

Javelin wint overtuigend de wedstrijd, Einstein wordt tweede en Tacktronic derde.

Na een zeer geslaagde dag zeilen sluiten we de dag af met een paar biertjes en een goede en gezellige BBQ!

Ik besluit het verslag met een oproep aan het bestuur om dit evenement volgend jaar wederom in de agenda op te nemen met een warme aanbeveling. En dan weet ik zeker dat er volgend jaar weer meer 31.7’s aan dit leuke evenement deelnemen.

De boot een half jaar aan de kant, niet gezeild(behalve dan de Duo met de Bitje Hoed) helemaal niet geoefend en dan met twee opstappers Kampioen worden.

Dat is in een notendop het verhaal van de Villa First die kampioen wordt in Scheveningen voor de torenhoge favoriet Blauwe Knoop.

Niet alle punten van de lange lijst zijn gerealiseerd vanwege het lange koude weer en tegenvallende vooruitgang.

Wat niet op de lijst stond was het onderwaterschip (alles liet los) wat met de nodige moeite voorzien is van een siliconenhoudende epoxy en een dag voor de boot in het water ging klaar was maar nog niet 100%.

Ook stuurt de boot als nieuw door het opnieuw geplakte(!) onderlager, echt heel bijzonder en heel eenvoudig zelf te doen.

En dan het nieuwe North grootzeil van geharst dacron dat net voor het uithalen nog geprobeerd is en waarvan ik heb gezien dat het prachtig stond en heel diep.

Een goeie week voor de NSR gaven twee man te kennen niet te kunnen wat gezien het voorgaande twijfels opriep over de zin van de hele operatie.

Daar kan je dus geluk mee hebben blijkt want het leverde naast Hugo een zeer ervaren zeiler en starter ook Mathijs een halve profzeiler op.

S`avonds (laat) nog de meesten aan boord aangekomen met de gebruikelijke chaos van wat waar en hoe, of is dat alleen bij ons?

S`morgens vroeg op om alles een plek te geven en iedereen te voorzien van koffie en brood eieren met spek e.d.,ja we varen wedstrijden maar we komen niks te kort hoor (zagen ook de mannen van de Blauwe Knoop en we laten dat graag zien om te plagenJ)

De eerste pot zouden we als oefenwedstrijd gebruiken om een beetje aan elkaar te wennen zeiden we maar (met een beetje mazzel) wonnen we die.

Bleek dat we hard en hoog gingen en later bleek dat we gewoon met de Blauwe Knoop meekonden en soms zelfs hoger gingen.

Dat hoger gaan had ik gehoopt vanwege het nieuwe grootzeil maar harder eigenlijk niet en dat steek ik toch ook wel op het onderwaterschip en het feit dat de boot heel droog was(gemeten) dus lichter en helemaal leeg is geweest en minimaal voorzien van de noodzakelijkste spullen.

Onze opstappers bleken veel inzicht in de wedstrijden te hebben en Mathijs een kei op het voordek (1.95m 90 kg) die ook heel erg de communicatie en besluitvorming in de gaten hield.

Zeilen kunnen we wel en op stroom varen ook maar ik denk dat structuur in het geheel nu de doorslag heeft gegeven.

Constante informatie naar elkaar over hoogte snelheid t.o.v. andere boten maar ook absolute eigen snelheid van het moment, constant contact tussen stuurman en spitrimmer, ik heb druk dus je kan iets vallen en andersom.

En natuurlijk steeds op het (Sailcomp) kompas kijken om de shifts te monitoren.

Je blijft op die manier ook alert met weinig wind en moeizame rakken op stroom.

We hebben best nog een paar verkeerde inschattingen gemaakt wat ons nog plekken scheelde dus er is nog ruimte voor verbetering.

Over onze starts ben ik wel content op één na die was heel slecht maar toen werden we nog 2^e!

Met de klassering ben ik niet zo bezig geweest en als dan blijkt dat je na twee dagen de Yeomancup mag ontvangen gaat het wel een beetje dagen.

De laatste dag moest het gebeuren maar de Blauwe Knoop is een geduchte tegenstander dus we rekenden ons nog niet rijk.

De eerste pot ging naar de knopen die de stroom beter zagen en we gingen zelf bewust voor het midden terwijl de goed zeilende Quintessens er nog tussen kroop.

Er restte ons niets anders dan te winnen van de Blauwe Knoop met nog iemand er tussen.

Het scenario qua telling wat in het verslag van de Quintessens staat had ik niet bedacht en Blauwe Knoop ook niet denk ik.

De Blauwe Knoop liet ons vele keren meetacken maar we hadden dezelfde snelheid en meer hoogte dus op een moment lieten we het lopen en omdat we elkaar op hadden gehouden kon de Optie er tussen kruipen dus de buit was binnen.WOW!!!

Door de GPS trackers had de vrouw van Hugo al gezien dat we constant aan het tacken waren dus die belde na de wedstrijd op om te vragen wat we in godsnaam aan het doen waren geweest.

Toch wel een erg leuke ontwikkeling en het levert vast extra exposure voor de klasse op.

Het was wederom een hele zit voor de prijsuitreiking, ik geloof dat het wel na zevenen was dat het begon en wanneer je dan alle klassen eens heb gehad!!

Omdat niet voorzien was dat er niet genoeg deelnemers waren zijn we gehuldigd als zijnde Nederlands Kampioen met bijbehorende wimpel, bokaal, medailles en een mooie zeefdruk voor aan de muur die een mooi plekje heeft gekregen in de huiskamer.

JD kwam deze week nog de wisselbeker(model 31.7) brengen met de felicitaties en wijn namens zichzelf en de klasse, erg leuk allemaal.

Dinsdagmorgen om 6 uur weer alleen vertrokken met prachtig weer, ter hoogte van de maasmond de spi gezet, alles stroom mee en om half drie lag de Villa First weer waar die thuis hoort, steiger A11 Colijnsplaat.

Zoals altijd, de thuisblijvers hadden ongelijk; het was een heel mooi evenement met prachtig zeilwater en een leerzame plek voor iedereen!
Het is niet voor het een of ander maar Scheveningen is toch de zeilersplek van Nederland ondanks dat alles niet helemaal voor elkaar was met ligplekken e.d.

Als je het wil weten; de mast stond in het middengat, de zijstagen normaal aangedraaid.

De voorstag zaterdag midden en zondag helemaal uit.maandag 1e pot iets aangedrraaid en 2e pot wer helemaal los.

Dankzij jullie is dit (voor mij althans)een mijlpaal(tje) in mijn zeilleven.

Nu we 2 jaar met de Quintessens varen wilden we graag eens meedoen in het First 31.7 –veld. Op het IJsselmeer zijn de velden nog niet zo groot dat we een eigen start krijgen, maar gelukkig wordt dit jaar het Klassenkampioenschap in Scheveningen verzeild, dat is slechts 1 dag varen vanuit Muiden. Vandaar al snel het besluit op in te schrijven.
We laten de 50-mijls dit jaar voor gezien en oefenen in hetzelfde weekend bij de IJtorenrace in de ORC 3, evenals de White Hawk. Er gaat nogal wat mis, vooral bij het spinakeren, zodat het een leerzaam weekend
wordt. Met Hemelvaart wordt de boot naar Scheveningen overgezeild en op de vrijdag voor Pinksteren nog ontdaan van sprayhood en overbodige balast.
Zaterdag begint met uitstel wegens de dichte mist, doch een uur later komt het bericht dat er voldoende zicht is. Met een zogenaamde transponder aan boord zijn alle First’s ook online te zien zodat achteraf elke wedstrijd geanaliseerd kan worden en zelfs gecontroleerd kan worden of iedereen zijn strafrondjes wel gedraaid heeft..... Een erg leuk systeem dat voor herhaling vatbaar is, bestuur!
Wij gaan met open vizier de strijd aan en varen de eerste wedstrijd mee in de voorste helft. Actief wordt getrimd om snellere boten in het kruisrak bij te houden, we houden bewust het midden van het veld aan om snelheid en hoogte met onze tegenstanders te kunnen vergelijken. Het is weer even wennen om op stroom te varen en vooral om te kiezen waar eventueel een stroomvoordeel te behalen valt.
We ronden de laatste bovenboei als derde boot en proberen te verdedigen op de twee boten achter ons, de Kolokwint en de Blauwe Knoop, die duidelijk sneller zijn en inlopen. Gelukkig zijn ze onderling in een loefgevecht gewikkeld en behouden we nog 2 scheepslengtes voorsprong op de finishlijn. Achteraf bleek de Kolokwint te vroeg gestart te zijn. Meteen een derde plek, dat was niet verwacht.
Maar in de volgende twee wedstrijden ging e.e.a. mis en lagen we achterin. Eerst hesen we de spinaker te haastig, die zich daarbij vastwikkelde om de voorstag, en het kostte het hele rak om deze los te krijgen.
Als tiende boot door de gate hadden we nog slechts twee boten in de nabijheid, de Optie en de Mon Amie, en ons doel tenminste deze twee in het 2^e rak nog in tehalen werd ternauwernood gehaald.
Bij de derde zaterdagrace hadden we wel de stroming bij de bovenboei goed ingeschat doch werd ons daarna de spreader fataal (die wel erg hoog lag), en met het nogmaals ronden verloren we 3 plaatsen.
Zondag minder wind, wat vaak in ons voordeel is. Vallen relatief los, zeilen bol, boot vlak, mast recht leverde ons in het kruisrak voldoende snelheid op ten opzichte van de andere schepen.
Door zeer geconcentreerd te varen, bewuste goede keuzes van de gateboei (nl die het hoogst op de stroom ligt) en taktisch juist te verdedigen waren we deze dag het snelste schip met een 2^e, 1^e, 2^e plaats.
Vlak bij ons voer steeds de Villa First, de Blauwe Knoop en de Kymera, die het kennelijk ook van lichter weer moest hebben.
Een minimale aanvaring met de Blauwe Knoop bij de bovenboei betekende dat hij terug moest en zoveel nadeel had dat wij het niet nodig vonden een protest intedienen voor het “vergeten” extra rondje.
Dat de Blauwe Knoop zich achteraf zelf terugtrok hebben wij pas bij de einduitslag vastgesteld en kan slechts als zeer sportief gewaardeerd worden.
De bemanning van Villa First, die naast ons lagen, vertelde ons dat we op een derde plek overall lagen, hetgeen ons verbaasde met tweemaal een 8^e plek op zaterdag. Javelin lag een punt achter ons.
’s Avonds dan toch maar op tijd naar bed om deze derde plek vasttehouden op maandag. Deze maandag was een continu ruimende wind voorspeld van Zuidwest naar Noord draaiend, dus in principe moest de stuurboordkant van het kruisrak aangehouden worden. De eerste start mislukte volkomen (te voorzichtig) en we waren als laatste boot weg. Snel de stuurboord kant op. Daar bleek ook de Blauwe Knoop heen te varen terwijl Villa First een bakboordslag maakte. Halverwege bleek een stroombaan te zijn en we keken nauwlettend wat er gebeurde toen de Blauwe Knoop erdoorheen voer: was dit goed of slecht ??
Blauwe Knoop denderde weg en wij erachter aan. Dit stroomvoordeel bracht ons direct in vierde positie, achter Blauwe Knoop, Vila First en Javelin. Na het spirak bleek de rechtergate boei voordeliger, doch de drie boten voor ons voeren naar de linker gateboei. Dit was onze kans en bracht ons op een tweede plaats bij de bovenboei en bij de finish. Indirect en onbedoeld hadden we hiermee de Blauwe Knoop in de kaart gespeeld die van 1 punt achterstand op Villa First nu plotseling 1 punt voor stond met nog een wedstrijd te gaan.
Wij hadden nu een comfortabele 5 punten voorsprong op Javelin, die vierde stond.
In de tweede race kozen wij wederom de stuurboordkant na de start, maar na later bleek was alleen nu de bakboordzijde voordeliger (waarom?). We kwamen met 4 schepen tegelijk bij de bovenboei hetgeen voor ons slecht afliep met twee extra tacks en dus een zesde positie. Ver voorin voeren Villa First en Blauwe Knoop, daar kon niets meer mis gaan dachten wij. Want Blauwe Knoop mocht een tweede plaats hebben achter de Villa First op Klassenkampioen te worden. Dan hadden ze wel evenveel eerste plaatsen, doch Blauwe Knoop had een tweede plaats meer( Regel A8.1).
Kennelijk meende Blauwe Knoop dat Villa First niet eerste mocht worden want in een continu overstaggevecht verloren beide hun positie tov de stuurboord uit varende schepen. En zo profiteerde Mon Amie, Driftkikker en Javelin van dit tweegevecht. Aangezien wij vreesden dat het opkruisen tegen de zware stroom met wegvallende wind nog lang zou gaan duren en het schip nog naar IJmuiden moest, zo mogelijk met de stroom mee, haakten wij na de eerste ronding van de gate af. De wind viel daadwerkelijk volledig weg zodat we met de motor en grootzeil ca 5 uur onderweg waren naar IJmuiden, de laatste twee uur in koude, erg dichte mist. Doch onze derde plaats overall bleef behouden.
Samenvattend vonden wij het een zeer geslaagd lang weekend en absoluut voor herhaling vatbaar. Prachtig open zeilwater, stroming , en deelname aan het grootste zeilevenement van Nederland vormen volgens ons de juiste ingredienten om ook de komende jaren ons Kampioenschap in Scheveningen te houden. Verder is dit de perfecte ontmoetingsplaats voor schepen uit het noorden en uit het zuiden.
Vorig jaar 3 deelnemers, dit jaar 10 deelnemers, dus een duidelijke opgaande lijn. Wij zijn er in ieder geval weer bij.
namens crew Quintessens,

Na een delivery door dichte mist arriveerde de Blauwe Knoop vrijdagnacht in Scheveningen voor het Klassenkampioenschap. Voor de zondag werd weinig wind voorzien maar op zaterdag en maandag werd er 12 to 15 knopen voorspeld. Reden om voor de vlakke genua 1 te kiezen.

In het eerst potje startten we met stroom mee en jawel, te vroeg. Snel terug maar door de stroming kwamen we nauwelijks vooruit en tot overmaat van ramp bleef de vlag hangen omdat we de lijn nog niet gepasseerd waren. Wéér terug dus. Na een enerverende inhaalrace

finishten we toch nog als 4^e. Zo, dat waren de Knopen niet meer gewend. De 2^e en 3^e race liepen echter voorspoedig met 2 eerste plaatsen.

Zondag stond er nauwelijks wind en dankzij die dekselse klassenregel mochten wij natuurlijk geen genua wisselen. We zouden het met het vlakke zeil moeten doen. Dat ging niet echt lekker en met een bootsnelheid van 3 knopen en een stroming van 2 knopen was het erg moeilijk varen. De Quintessens had de omstandigheden het beste gesnapt en ging als eerste rond de boventon. En daar gingen de Knopen ook pontificaal in de fout; het gat tussen de Quintessens en de spreader werd door de zijwaarste stroming zo snel kleiner dat er geen boot meer tussen kon. De Knoop raakte de Quintessens en de boei en moest dus een rondje draaien. Jawel, één rondje sprak het Knopenteam want in regel 17.2 stond immers dat er bij een fout binnen de 3 scheepslengtes maar 1x gedraaid hoefde te worden. De rode vlag op de Quintessens ging omlaag en de Blauwe Knoop finishte als 4^e. De Quintessens, Kymera en vooral de Villa First voeren harder en hoger dus in de kruisrakken gingen de Knopen steeds een beetje dood. Met veel moeite wisten we er toch nog een 2^e en 3^e plaats uit te persen.

Eénmaal in de haven vroeg Adri van de Villa First waarom wij geen 2 rondjes gedraaid hadden waarop wij hem naar de paragraaf 17.2 verwezen. Maar tot onze verassing hadden wij de regel verkeerd begrepen en waren we dus fout geweest. Er was echter geen protest tegen ons. Maar omdat de Knopen sportief zijn, besloten ze eerlijkheid boven het Kampioenschap te laten prevaleren en ze trokken zich terug uit de uitslag, RAF dus.

Maandag zou de strijd beslist worden; de Villa First staat één punt voor en er is 12 tot 15 knopen wind voorzien. Nou dat werd een afknapper want de wind zakte weg tot 6 knopen en de Knopen kwamen in deze omstandigheden weer niet vooruit. In het kruisrak was iedereen sneller. Het leek wel of er een dweil aan de kiel hing. Meteen bij de start gaf de Villa First flink gas en treinde over ons heen.

Dat was dus foute boel en de Knopen moesten rap een list bedenken. Die zagen ze in een stroomrandje ver in zee. Daar gingen we linea recta naar toe en waar wij op hoopten gebeurde; er stond daar 1 knoop minder tegenstroom. De Villa First was er ook naar onderweg maar tackte vreemd genoeg net voordat hij in de gunstige stroming kwam.

Enfin, de trage Knoop boekte daar enorme winst en kon onbedreigd met 1000 meter voorsprong winnen. De Villa First werd nog door de Quintessens ingehaald en de Knopen gingen nu aan de leiding met nog maar één wedstrijd te gaan.

Omdat wij 3x1 gevaren hadden en de Villa First 2x, mochten wij gerust achter de Villa First eindigen zolang hij maar niet won. In het eerste kruisrak gaf de Villa First ons ongenadig klop en ging met en flinke voorsprong als eerste het spirak in. Aan de benedenton hadden we hen weer bijgehaald maar ze lagen nog voor en kruisten meteen als een raket bij ons weg.

Er moest weer rap iets bedacht worden en we besloten de Villa mee naar de slechte bakboordzijde van de baan te lokken zodat de achtervolgers die naar stuurboord gingen de Villa en Knoop zouden passeren. Ter verdediging tackte de Villa steeds met ons mee en na wel 20 tackjes kwamen we steeds dichterbij. De Villa kreeg er echter genoeg van en ging op weg naar de gunstige stuurboordkant. Maar het plan had inmiddels zijn werk gedaan en er waren 3 boten voor de kemphanen gekropen. De Knopen waren euforisch tot dat de Optie ineens uit het niets kwam aantreinen en……bovenop ons klapte.

De lamme Knoop was geen partij voor de Optie die veel harder en hoger varend afstand van de Knopen nam en daarmee ons plan in duigen liet vallen. Het spirak was door de harde stroming een reachrak geworden en het lukte niet meer om de Optie te verschalken waardoor we 2 punten op de Villa First verloren.

De Knopen hebben er hard voor geknokt maar moeten zich schikken in hun oude Zoetemelk rol. De glazen trofee werd met wijn afgevuld en dankzij wat oesters en kreeft kwam de stemming er toch weer in. Hopelijk werkt hun sportiviteit inspirerend voor de klasse zodat we in de toekomst minder tijd in de protestkamers verliezen.

Na 6 wedstrijddagen met maar liefst 19 First’s en in het totaal 17 starts kan de Klasse terugkijken op een geweldige winterserie. Een strakke organisatie, goede voorzieningen en een mooie strijd op het water, wat wil je nog meer ?

Het was dan ook fantastisch dat er dit jaar weer een aantal nieuwe deelnemers aantraden.

De verschillen tussen de boten onderling werden met het vorderen van de wedstrijdserie kleiner. Dat is een duidelijk teken dat de achtervolgende boten een steile leercurve doormaken en dat het straks dringen aan de top wordt.

De Electron maakte met zijn 5^e plaats een sterk debuut en de First One zou zeker nog wat plaatsen hebben kunnen winnen indien ze de wedstrijden in oktober al mee hadden gedaan.

En natuurlijk de Driftkikker die als IJsselmeerzeiler, net als de Big Time, de stap genomen heeft om naar de Grevelingen te komen. En dan als nieuwkomer direct in de top 10 zeilen is niet niks maar er zit zeker nog meer in het verschiet. De Big Time mengde zich nadrukkelijk in de titanenstrijd tussen de Shark en Blauwe Knoop maar kon uiteindelijk niet volgen. Eigenaar Rein Bakker was misschien iets teveel met de verkoop van de boot bezig en wij hopen dat de nieuwe eigenaar het stokje aan het front van Rein overneemt.

Ook de Kymera viel in positieve zin op. De boot werd zeer sterk gevaren en als zij alle wedstrijden meegedaan hadden, zou een hogere klassering in de top 10 er zeker in zitten.

Ook de Bloody Mary was nieuw in deze wedstrijdserie. Alle wedstrijden meegedaan en constant gevaren. De klassering is er nog niet helemaal maar bedenk dat de Blauwe Knoop daar 5 jaar geleden ook stond. De Optie is ook aan een opmars bezig; een plaats in de top 10 ligt binnen het bereik van Rudy en zijn mannen.

Er werd fel gestreden op korte baantjes maar desondanks heeft er niemand schade gevaren.

Dat is erg mooi, zeker wanneer je bedenkt dat er 17 starts zijn gevaren en de dat de startlijn soms behoorlijk kort was. Angst voor brokken hoeft je dus niet van deelname te weerhouden.

In de laatste wedstrijdserie kwam de Shark dankzij 3 paaltjes nog erg dichtbij de Blauwe Knoop. Hun voorsprong in het klassement was echter te groot en als winnaar van de Winterserie zijn de Knopen eindelijk bevrijd van het Joop Zoetemelk syndroom.

Al met al is deze Winterserie een unieke happening voor mensen die van wedstrijdzeilen in een eenheidsklasse houden. En als je dan een 31.7 hebt mag je dit gewoon niet missen.

Zeker met extra’s als het matchracen. Dit evenement met 6 boten was erg spannend en zal er ook het volgende seizoen weer zijn. Als volgend jaar dan ook nog gladiatoren als de Magnifique, Chasseur, Prime Time, Jan de Wandelaar, Villa First, Semper Fi en Distinction naar de Grevelingen komen, kunnen we ons weer verheugen op een hete winter.

Maar voor het zover is hebben we natuurlijk nog topevenementen als de van Uden Reco, het ONK tijdens de North Sea Regatta en het Breskensweekend. Op het ONK rekenen we op de deelname van een smaldeel van het IJsselmeer zodat er weer een sterk veld aan de start komt.

Voor de Shorthanded liefhebbers is er de 50 mijls Dualhanded waar ook een aantal ‘Zeeuwen’ aan mee gaat doen. Genoeg om je als wedstrijdzeiler op te verheugen.

Zondag 7 maart was het zo ver. Onder een stralend zon en een straffe oosten wind tussen 15 en 20 knopen werd een korte baan voor de haven van Port Zélande uitgezet. Na briefing betraden 6 boten het strijdtoneel. Alle boten voeren tegen elkaar waarna als finales de nummers 5 en 6, 3 en 4 en natuurlijk de nummers 1 en 2 in de finale tegen elkaar voeren.

Daardoor waren er voor elke boot 6 wedstrijden van zo’n 20 minuten te varen; 2x naar de boventon en dan finish. De umpires hielden de boel met 2 RIB’s in de gaten en deelden middels vlaggetjes direct penalty’s bij overtredingen uit.

Voor de eerste start ontstond een waar gevecht tussen de Kolokwint, met de strijdlustige Wessel Colsen aan roer, en de Blauwe Knoop. Uiteindelijk wisten de Knopen de controle te verkrijgen en gingen als eerste weg. De voorsprong ging even later echter verloren toen hun spi er aan de benedenton vandoor ging. Eer die weer gevangen was, konden ze de Kolokwint niet meer te achterhalen.

Met name voor de start ontstonden er duels die hard maar fair gestreden werden. De SIS uit Willemstad is nieuw in het wedstrijdveld maar weerde zich kranig. Met een van de X-Ray geleende spinakeruitrusting lieten ze zien goed te kunnen zeilen en vooral in het tactische spel voor de start kon je merken dat er een paar toppers uit het J22 circuit aan boord zaten.

Maar ook de Optie had in Johan Dirk van der Endt een man aan boord die weet hoe de hazen lopen. Na de nederlaag tegen de Kolokwint wist de Blauwe Knoop alle poule wedstrijden te winnen. Dat ging echter niet vanzelf. Met name de Electron was een taaie tegenstander die maar nipt geklopt werd. De Kolokwint had de smaak te pakken en won alle wedstrijden. Hun boothandling was weer eens subliem.

Tijdens een korte middagpauze in Le Bateau trakteerde de 31.7 Klassenorganisatie op een kop hete soep met broodjes en een drankje. Daarna snel weer het water op want de strijd was nog niet beslist. De Kymera en SIS gingen de strijd voor de 5^e en 6^e plek uitvechten. Na en knappe race legde de SIS beslag op de 5^e plaats. De Optie en de Electron gingen de arena voor de 3^e en 4^e plaats in. Na het tactisch duel voor de start was er nog niets beslist maar de boothandling van de Electron was net wat beter waardoor ze een verdiende 3^e plaats behaalden.

In de finale was de nog ongeslagen Kolokwint favoriet en ze hadden de Knopen die dag al eens geklopt. Na een aantal heftige duels kwamen de kemphanen boord aan boord op de startlijn af. De Knopen boven en de Kolokwint in de gunstige lijpositie. Daar weet Wessel wel raad mee en hij loefde zo heftig dat de Knopen door de wind moesten. Daarbij had hij zelf ook verder dan tot in de wind geloefd waardoor hij een penalty kreeg. De Knopen moesten echter ook terug omdat ze te vroeg weg waren. De Kolokwint was al met al net wat sneller weg en wist als eerste de boventon te ronden. De Knopen kwamen er in het 1^e spirak niet voorbij maar kozen op het laatst voor de bakboord boei van de gate. De Kolokwint nam de stuurboordton. In het daarop volgende kruisrak kwam de Blauwe Knoop over bakboord naar de boventon maar de Kolokwint kwam nog net voorlangs. De Knopen vielen even af om te doen alsof ze de ton niet haalden en de Kolokwint ging iets te lang door voor dat ze naar de ton tackten. De Knopen gingen als eerste rond. Helaas kregen ze de grootschoot niet los waardoor ze niet snel genoeg naar de veilige bakboordkant konden vallen. De Kolokwint rook bloed en had de binnenkant direct te pakken.

De Knopen voeren zo diep als mogelijk maar de Kolokwint op terwijl ze toch aan bakboord bleven. Er was voor de Knopen geen ruimte om te gijpen dus ze konden weinig anders dan zo diep mogelijk varen. De Kwinten deden alles om een overlap te krijgen waarna ze zouden kunnen gaan loeven. Maar voordat dat zo ver was raakte hun spi het achterstag van de Blauwe Knoop. Een oplopende boot moet vrij blijven dus de umpire gaf een rode vlag aan de Kwinten. Die waren daar niet van gediend en voeren lichtjes mopperend naar finish zonder hun strafrondje te draaien. Ze waren weer voor de Blauwe Knoop binnen maar bij matchracen heeft de Umpire altijd gelijk en zijn besluiten zijn onherroepelijk. De champagne was dus voor de mannen van de Blauwe Knoop, die voor deze keer geholpen werden door Chris ten Hoopen en zijn zeilmaat Guus die met name in de Randmeer klasse van zich doen spreken . Zou zie je maar dat wedstrijdzeilers uit open boten ook op een 31.7 uit de voeten kunnen.

Na een gezellige prijsuitreiking konden alle deelnemers terugkijken op een geweldige zeildag. Het Wedstrijdcomité neemt het matchracen ook weer in de volgende Winterserie op. Nog een reden om er volgende jaar met je 31.7 naar de Grevelingen te komen.

Dit keer bestond de bemanning uit 5 personen wat eigenlijk op deze korte baantjes te weinig was.

Rob Jansen de grootzeiltrimmer kon door omstandigheden niet mee,en ik had zijn taak overgenomen.

We hadden wel versterking gekregen van de steun en toeverlaat van de Magnifique,Maurits Homan.

Na de briefing uit de haven en wederom trainen op overstag manoeuvres en gybe sets.

De start was dramatisch daar ik mij had verkeken en we in een uitzichtloze situatie lagen en niet eens aan de wind de beneden boei van de start konden halen

Daar iedereen over BB startte zat er voor ons niets anders op dan te gijpen en over SB weg te varen.

We lagen dus achteraan in het veld,en wisten ons tactisch toch wel wat naar voren te zeilen.

Hulde aan de schipper hij heeft dit goed gedaan,en gaat het steeds beter doen.

De manoeuvres gingen steeds vlotter,maar dat kwam ook mede door Maurits met zijn ervaring.

De spinakersets gingen vloeiend in de eerste race,en de voordekker had er plezier in en werkte zich een slag in het rond.

De boeirondingen waren ook goed en Antonio had ons laten zien dat hij ook goed was in het inhalen van boten door sterk te varen en waar nodig te verdedigen.

De 1^e manche hadden we ondanks de slechte start toch nog 4 schepen achter ons gelaten.

Tussen de finish en de start nog even een na bespreking en weer klaarmaken voor de volgende start.

De start was beter en de manoeuvres gingen ook beter en legen zeer goed in het middenveld.

Daar de baan 3 rondes was moesten we verdedigend varen t.o.v de boten achter ons.

Dit lukte goed totdat in de 2^e ronde bij een gijp de spinaker een worsteling had met het voorstag ,en die verloor.

We dachten nog een race te doen maar het wedstrijd comité had anders beslist.

Na vijf weken ijs en en sneeuw met als toetje 0 graden, windkracht 5 en regen op onze zaterdagse trainingsdag is het op de 3e zondag van de maand echt prachtig zeilweer: zon, een stevige windkracht 4 en vijf graden celcius. En niet te vergeten een veld met 15 First 31.7‘s natuurlijk. Ook deze dag is Sicco weer van de partij omdat de achillespees van voordekker Martin nog niet goed genoeg hersteld is. Het betekent ook dat Paul deze keer opnieuw het voordek voor zijn rekening neemt.

We starten bij 16-19 knoop wind met de genua 3 en zijn direct scherp bij de start van de 1e race; helemaal vrij aan de loefkant van de startlijn vallen we echt in het schot. Een paar keer overstag en we zien dat we goed liggen. Zo goed dat we bij de bovenboei alleen de Kolokwint IV voor ons moeten dulden. Die weten we in het spirak te verschalken en in het 2e kruisrak zeilen we ons verder vrij van het veld. Als in het 2e spirak de Kolokwint de strijd aangaat met Blauwe Knoop en Shark weten wij helemaal vrij onze concurrenten een redelijke voorsprong op te bouwen. Daarna consolideren we nog 2 rakken en weten we ruimschoots als 1e te finishen voor Blauwe Knoop die 2e wordt.

Bij de 2e start zijn we opnieuw goed weg, aan de loefkant van het midden van de lijn. De wind is nu echter tijdelijk een stuk minder en met de genua 3 komen we nu snelheid te kort. Pas in het tweede deel van het eerst kruisrak trekt de wind weer aan maar strijd om de 1e plek hebben we dan al verloren. We ronden in een groepje als 8e de bovenboei met gelukkig wel een redelijk voorsprong op de achtervolgende boten. Het is nu inhalen geblazen; als eerste verschalken we in het spirak de Kymera en weten we de Sandman achter ons te houden. Bij de ronding van de benedenboei zitten we echter helemaal aan de buitenkant en weten Sandman en Kymera weer binnendoor te komen. In het volgende kruisrak varen we deze twee boten alsnog op achterstand en ronden als 6e de bovenboei met zicht op de nummers 4 en 5. Even later verschalken we bij de boeironding de 1st-One en gaan we in het laatste spirak naar de finish op jacht naar de Kolokwint IV. Met Wessel Colsen aan boord is er daar aan bluf geen gebrek maar we komen onder spi toch over ze heen en hebben bij de finish net een meter of 2-3 voorsprong. Dit resulteert in een 4e plek achter de Shark, Blauwe Knop en Electron.

Na 4 dagen en 11 wedstrijden staat team Big Time stevig op de 3e plek met uitzicht op de plaatsen boven ons. Nog 2 dagen en maximaal 6 races te gaan!
Rein Bakker-Big Time

Na het besluit genomen te hebben om dit jaar niet met de Magnifique mee te doen,zou het toch wel leuk zijn om toch nog eens met iemand mee te varen tijdens de wintercup

De eerste keer was het even zoeken om met een heel andere bemanning te varen.

Voor de start wat geoefend op gybesets en overstag manoeuvres,die redelijk goed verliepen.

De eerste manche verliep al niet geweldig ,omdat ik voor de bemanning veel te vlug schakelde,en zij niet konden volgen

Na de 1^e manche maar besloten om de rollen om te draaien en Antonio te laten schipperen.

Ben toen hun gaan coachen,tenslotte zie je dan ook meer dan wanneer je zelf vaart.

De bemanning raakte al wat beter op elkaar ingespeeld en je zag al wat progressie.

Had de bemanning van te voren wel gezegd dat we niet naar de klassering gaan kijken maar naar het teambuilding.

De 2^e en 3^e manche zie je dat de bemanning elke x weer wat naar elkaar groeit,en samen gaat werken en taken ook beter gaan uitvoeren.

Na deze leerzame dag hebben we gezien hoever we stonden en waar we nog aan moesten werken(gybe sets,spihoist en overstagmanoeuvres,boeirondingen,starten)

Ook de roer uislag moest veranderd worden want dit zorgde voor gevaarlijke situaties.

De pen in het blok rond het roer was krom en de bovenplaat stond uit de midden zodat je verschillende roeruitslagen hebt naar BB en SB.

Na wel 20 keer de overstag manoeuvres te hebben gedaan verliep het steeds beter

Ook Spisets vele x gedaan en hier kwam ook progressie in de mannen raakten steeds beter op elkaar ingespeeld.

De start was goed en dit was al een goed begin,nu is het zaak om bij te blijven en goed vrij te blijven,en vrije wind opzoeken.

Heb de schipper wel even moeten helder maken dat met colonne varen niets te halen valt

Nu het volgende probleem hoe de boeien ronden en de spisets goed doen als je met een hele serie boten de boei rond moet.

De schipper en bemanning deden het goed dus het geleerde,begon zijn vruchten af te werpen.

Toch fijn als je allemaal gemotiveerde kopjes ziet en ze beginnen in zich zelf te geloven.

Gaandeweg de 2^e en de 3^epot ging het steeds beter en het niveau zie je naar boven gaan,alhoewel er nog een lange weg te gaan,maar dat weten ze zelf ook.

De inzet van de bemanning was goed en ze hebben bewezen dat ze mee kunnen doen.

Als je niet vooraan ligt is het op de zeer korte banen best gevaarlijk met vele boten rond de boeien te gaan.

Er spelen hier zich af en toe situaties af van waar je bij denkt dit hoeft niet nodig te zijn.

WW_LW banen zouden wel wat langer mogen zijn om het veld wat uit elkaar te mogen trekken.

Startlijn is veel te klein,en een baan delen met de J80S heeft ook niet zijn voordelen.

Kortom ik heb er plezier in gehad om een team te coachen die het echt nodig heeft.

Ook dit jaar vaart er weer een vloot van zo’n 18 boten op de Grevelingen. Deze winterserie is een instituut voor de klasse geworden en ook dit jaar zijn er weer nieuwe deelnemers. De Big Time en Driftkikker zijn van het IJsselmeer overgekomen en ook de Electron is nieuw in het wedstrijdveld.

Helaas is de Magnifique er deze winter niet bij om de Shark en Blauwe Knoop het vuur aan de schenen te leggen. Die rol heeft de Big Time nu op zich genomen.

Met 15 tot 25 knopen was best zeilweer voorspeld. De banen zijn kort en moeten met de J80 gedeeld worden. Doordat de wedstrijdleiding voor beide klassen aparte boven- en beneden tonnen gelegd had, bleven ze echter uit elkaars vaarwater. Hulde voor het comité. Alleen hadden ze al die boeien wel een verschillend kleurtje kunnen geven, maar daarover later meer.

Hoewel volgens de meeste TV stations zeilen zo saai is dat je nooit een wedstrijden mag uitzenden, ervaren de mannen aan boord dat helemaal niet zo. Aangezien we (nog) niet met camera’s aan boord varen, is een geschreven verslag een van de weinige manieren om je ervaringen als wedstrijdzeiler met anderen te delen. Daarbij blijven natuurlijk altijd wel enkele tips & tricks onder de pet maar in de 31.7 klasse is er op dit vlak wel een grote openheid. In verslagen speelt materiaalpech vaak een belangrijke rol; soms als excuus voor een tegenvallend resultaat maar ook omdat er eigenlijk altijd wel een tegenslag is. Het is juist de kunst om daar goed mee om te gaan. Daar weten de Blauwe Knopen inmiddels alles van. Ze zitten er altijd wel bij maar moeten net nog een tandje bijzetten om van het Joop Zoetemelk imago af te komen. En ja, Joop won uiteindelijk ook de Tour en het WK !

Bij de eerste start zaten de favorieten direct van voren met de Shark op kop, daarachter Blauwe Knoop met de Big Time in de achtervolging. Blauwe Knoop sneakte de spi teveel voordat ze rond de boventon gingen waardoor ie wind ving. Gelukkig bleef de boventon nog net vrij maar voordat de boel weer trok was de Big Time erg dichtbij gekomen. De afstanden tussen de 3 eerste boten bleef ongeveer gelijk tot er bij de Big Time iets met hun spi mis ging waardoor het uiteindelijk tussen de Shark en Blauwe knoop ging. Dat ontaarde in het laatste kruisrak in een waar tack-duel. Blauwe Knoop kwam nader maar Shark kon toch als eerste de spi trekken naar voor het laatste rak naar de finish. Er volgend wat gijpjes en de Blauwe knoop wist naast de Shark te komen en ging zelfs nipt overheen. Met nog een kleine 50 meter naar de lijn de Shark links van de oranje J80-onderton en

wij net rechts. Toen we er langs zoefden kwam de melding: “Het is de oranje finish ton, we moeten terug !”. Het roer ging om teneinde met de spi erop een zwieper om de vermeende finishton te maken zodat we de lijn tenminste zouden passeren. Halverwege de draai bracht het geklapper van de zeilen ons weer bij zinnen, de oranje finishton is daaaar !

Wel, de Shark had de kop weer genomen en won met een dikke neuslengte voor Blauwe Knoop.

Ook de 2^e race stond weer in het teken van de strijd tussen de Shark en Blauwe Knoop.

Dit keer wisten wij te winnen door de Shark in het spirak bij de beneden ton weg te brengen. Daar ontstond onder de Sharken enige consternatie en opeens was er die spi eraf terwijl er geen genua stond waardoor we de race voor een aandringende Big Time onbedreigd konden winnen. Ondanks hun miserie wist de Shark toch nog knap 3^e te worden.

De 3^e race niet niet veel goeds voor Blauwe Knoop in petto. Vlak voor de start knalden er bij een gijp 3 leuvers uit het grootzeil dat er daarna niet meer lekker bijstond. Als er nog meer gingen zou de strijd gestaakt moeten worden. Bij de start wilde Blauwe Knoop onder de Shark komen om 'm te loeven.

De Shark stuurde naar de pin en de benodigde overlap kwam maar niet. Beide boten lagen zowat stil zodat Blauwe Knoop er ook niet meer boven kon komen. Het startschot klonk en er ging een luide zucht van verlichting aan boord van de Shark horen toen ze de pin net voorbij kropen.

Wat zij vreesden gebeurde Blauwe Knoop; met het puntje van zijn brede spiegel werd de pin getoucheerd. Na het strafrondje resteerde de laatste plek maar wel lekker veel boten om mee te strijden. Shark en Big Time laggen ver voor en Blauwe Knoop rukte op tot bij de Electron en Javelin.

De Electron voer zonder spi en ging desondanks verbluffend hard. We misten golven om in plané te komen en in een bui van drieste overmoed wilde Blauwe Knoop tussendoor bij de parallel varende Javelin en Electron. De Javelin was gezien totdat de afdekking van de Electron onze spi deed leeglopen. De Javelin was er weer vandoor en gaf niets meer weg. De spi van de Shark was intussen voorzien van een gat maar ze wisten toch vaart te houden. Is het overigens niet zo dat er spi’s met gaten zijn die daardoor harder trekken ? Enfin, Shark 1, Big Time 2, Javelin 3, Blauwe Knoop 4 en Electron op een knappe 4^e plaats.

Na het tellen van de punten staat Shark 1, Blauwe Zoetemelk 2 en Big Time 3. Het zal er echter nog om gaan spannen, daar op de Grevelingen. Hoewel de banen kort zijn is het toch opmerkelijk hoeveel er ingehaald kan worden. Eén foutje en je bent weer wat plaatsen kwijt. En foutjes maakt iedereen, zo blijft het lekker spannend.

Nadat het vorig jaar bladstil was, woei dit jaar de stront van de dijk. Voor de vrijdag was er een dikke 25 knopen voorspeld maar op weg naar het startveld voor Cadzand maten we uitschieters tot 38 knopen. Stroom tegen wind dus er stonden aardige kuilen. Halverwege zagen we boten omdraaien en op de marifoon kraakten de afmeldingen. De wedstrijdleiding besloot om iedereen terug te roepen. Na enkele uren wachten kwam de oproep om voor een rondje Hoge Platen te starten.

De Javelin, Calvito, Mr. Sandman en Blauwe Knoop voeren mee in de IRC3 met een ruimwindse start richting Terneuzen. Blauwe Knoop koos er voor om met enkel gereefd grootzeil en G3 te varen. De G4 was in de auto gebleven. Dat was stom omdat de wind niet geminderd was en we bovendien maar met 5 man waren. We kozen ervoor om na de start zoveel mogelijk hoogte richting Aperots te varen om dan genoeg ruimte te hebben om de spi te trekken. We vergisten ons in de felle tegenstroom en gingen veel te laat over de lijn. In de achtervolging dus. Javelin zocht de ondiepte van de plaat op en won daar veel meters mee. Het bleef tussen de 25 en 35 knopen waaien maar wij trokken toch de (dikke) spi. Dat ging lekker en we konden de boot goed blijven controleren. We zagen allerhande broaches en chinezen, dat is het voordeel van achterin varen. Een Janneau One Design, nota bene zonder spi en zwaar gereefd, liep zo vreselijk uit zijn roer dat hij de knap spinakerende Beau Bateau dreigde rammen. Door snel te reageren wist die de grootste klap wel te ontwijken maar de wedstrijd was voor hem over. De Janneau liep even later ook nog aan de grond.

Door de hoge kant van het vaarwater te houden hielden we ruimte om in vlagen te kunnen vallen. De keerzijde van de medaille was de ondiepte. We maten 2,5 meter en bij snelheden van meer dan 12 knopen wil je geen grond raken. Plots zagen we de Javelin omdraaien.

Naar later bleek had hij een knik in zijn mast ter hoogte van de dekdoorvoer opgelopen. Precies op de plaats waar de mast van de cAp van Maurits destijds ook brak. Helaas einde wedstrijd voor Jean-Marie.

De Standfast 36 Lancer of Humble had zijn spi gestreken en voor onder grote genua.

Wij dachten er overheen te kunnen denderen. Hoewel wij zonder IRC rating varen en geen concurrent zijn (en dat ook duidelijk aanriepen) loefde hij enorm en wij konden onder spi niet anders dan eronder duiken. Daar werden we een kwartier vastgehouden doordat hij ons deskundig in zijn windschaduw wist te houden door steeds met ons mee te vallen.

Calvito profiteerde en ging er met de kluif vandoor door als eerste het kruisrak in te gaan.

En Calvito heeft wel een IRC rating dus de strategie van de Lancer konden wij niet volgen.

De bovenste leuvers van het grootzeil waren inmiddels afgebroken en we moesten het rif eruit halen om erger te voorkomen. Het bleef ver boven de 30 knopen waaien en wij hadden simpelweg te veel zeil staan. De afstand tot Calvito, met vol grootzeil en G4, bleef gelijk maar er sprongen steeds meer leuvers uit het zeil. Bij de 5^e van boven moesten we het wegnemen om de wedstrijd alleen onder G3 te vervolgen. De Sandman wist dichterbij te komen en in een bakboord-stuurboord situatie moest hij dippen waardoor er zoveel druk in zijn genua kwam dat ie in één dreun uit het voorstagprofiel knalde. Sandman vervolgde de wedstrijd onder gereefd grootzeil en wij snapten er niets van dat hij daar bijna net zo snel als wij onder G3 opkruiste. Later bleek dat hij opgegeven had en de motor bij had staan. Zo, de eerste klap was dus voor de Calvito.

Zaterdag stond er zo’n 25 knopen wind en waren we met 6 dus kozen we voor vol grootzeil en wederom de G3. De Magnifique en Pied Piper waren nu ook van de partij. De stroom stond mee en zoals zo vaak ben je dan al snel te vroeg over de lijn. Nadat er eerst een ‘all clear ‘ gegeven werd volgde er toch een X-Ray voor de Magnifique, Calvito en Blauwe Knoop. De Sandman lag ver voor en konden we niet meer inhalen. Wij werden 2, Calvito 3 wat later middels een redress ook een 2 werd (?) en Magnifique werd 4 voor de Pied Piper.

De volgende wedstrijd waren we goed bezig en wonnen we afgetekend voor Calvito en Sandman . De Magnifique haalde onder spi uiterst merkwaardige capriolen uit en kwam na de eerste wedstrijd niet meer terug. Later bleek de genua muurvast in de feeder te zitten. Daarnaast had de gelegenheidsbemanning nog te weinig grip op de boot om de kans op schade binnen de perken te houden waardoor Johan Dirk zich terugtrok. Dat was natuurlijk een aderlating maar de strijd tegen de Calvito, Sandman en ook de Capella van de lokale aas Frans Maas ging onverminderd door. De wind nam af tot een knoop of 15 en toen de Calvito zijn G2 zette konden wij niet achterblijven en kwam de G1 aan dek. Op de zak stond echter dat het de UK light was en dus kwam de Quantum Fusion M light naar boven. Die heeft wat meer vezels dan de UK en moest er aan geloven. Eerst hadden we spijt want we liepen voor geen meter maar na wat prutsen kregen we ‘m toch aan de praat en wonnen de 4^e wedstrijd na een lang spirak naar de finish voor de haven van Breskens voor Calvito en Sandman.

Zondag ochtend begonnen we met een knoop of 20 en de G3 ging er op. De Django was het veld komen versterken maar had zo te zien te weinig mensen aan boord om van voren mee te kunnen doen. We liepen lekker en wisten goed van de shifts te profiteren.

Dat werd dus weer een paaltje voor de Blauwe Knoop, voor de Sandman en Calvito.

Tijdens de 6^e en naar wat bleek de laatste wedstrijd zakte de wind terug naar 12 tot 15 knopen en de Calvito liep met zijn G2 aanmerkelijk hoger en ging als eerste rond de boventon.

Wij moesten de Quantum Light weer offeren (een zware G1 zou nu ingevolge de klassenregels niet mogen) maar kregen de boot wederom niet aan de praat. Pas door 2 cm (!) grootschoot te vieren bij een bepaalde stand van de overloop deed ie het weer en konden we in de achtervolging. Calvito verdedigde kundig, tackte met ons mee en bleef tussen ons en het eerst volgende merkteken. In het laatste spirak kwamen we nog dichterbij maar het gat bleek te groot. Calvito 1, Blauwe Knoop 2 en Sandman 3.

De 7^e wedstrijd was in feite de eerste die voor 1,5 meetelde en dubbel vermeld werd om een gedeeltelijke aftrek ervan mogelijk te maken. De logica ervan konden wij niet vatten maar dat hadden we die zondagmiddag wel vaker. De prijsuitreiking kwam t.g.v. een computerstoring pas tegen 19h00. Tot onze stomme verbazing werd Calvito als overall winnaar 31.7 gehuldigd. Een huldiging hebben ze zeker verdiend maar wij hadden toch recht op de prijs.

In de 2^e wedstrijd hadden wij een 3 gekregen wat een 2 had moeten zijn en de rekenmeesters hadden vervolgens ook nog een 2 afgetrokken. Fabien Talpaert van Calvito was zo sportief om de prijs alsnog aan ons te geven en wij kunnen terugzien op een enerverend en winderig Breskensweekend.

Volgend jaar gaan we toch ook maar een IRC meetbrief aanvragen want op ook op handicap hadden we bij de eersten gezeten. Dus Capella (winnaar IRC3), de Blauwe Knoop komt terug. Hopelijk in een groot veld van 31.7 ’s maar als die te druk zijn om wedstrijden te varen moet het maar op handicap.

Nadat we tijdens de North Sea Regatta tot onze verbazing boten als een Seaquest 32,

Dehler 34SV en Dufour 34 Performance voorbij liepen, was het nu de beurt een nieuwe Elan 340 die zowel in het kruisrak als ruimwinds klop kreeg. Zo zie je maar dat de 31.7 na al die jaren nog steeds veel potentieel heeft.

De 100 Mijl race, aka de Bruine Bank race, werd in het afgelopen Pinksterweekend gevaren. Het parcours loopt van Scheveningen, via 2 boeien op de Bruine Bank,weer terug naar Scheveningen. De keuze links/rechtsom is vrij. Dit jaar werd de race tijdens de North Sea Regatta georganiseerd.

Verleid door de fantastische weerberichten, op het laatste moment besloten mee te doen... Vrijdag de boot overvaren van Stavoren, vanaf het wad spinakeren naar Scheveningen. Heerlijke tocht, vrij veel wind - tussen 15 en 20 knopen - aardige golven en heel veel zon. Voor de tweede keer dit jaar geenterd door de douane - hetgeen als je solo spinaker zeilt onder die omstandigheden niet echt is waar je op zit te wachten (' Natuurlijk mogen jullie aan boord komen, maar ik heb mijn handen vol - de papieren liggen in de kaartentafel - veel plezier ermee . '). Vervelend is ook dat die ribs zo afgeven - kan je de zwarte strepen er weer afpoetsen...

's Avonds om 23.00 in Scheveningen, waar Jules Banffer, van de stichting Shorthanded, me nog even de papieren komt brengen, en een biertje meedrinkt.

's Ochtends naar de start, waar het noodlot toe lijkt te slaan: bij het hijsen dondert de bout van het lummelbeslag eraf. Beetje de story-of-my-racing-life: zo heb ik altijd wat bij de start. Met de catamaran, bij het rondje Texel brak in de branding een stang van een van de roeren af, waarna ik in de rij bij De Boer kon gaan staan om hem te laten repareren (gezien de lengte van de rij een typisch Nacra probleem). Bij het rondje IJsselmeer (ook catamaran) zeilde ik ooit enthousiast - op het laatste moment, uiteraard - naar de start, om na 100m vast te stellen dat ik de helmstok op het strand vergeten was... Wel allebei uitgezeilt trouwens.

Geluk bij een ongeluk, blijft de giek nog in de lijnen van de lazy jack hangen, die ik altijd om de reefkaken hang als ik zeil: daardoor valt de giek tenminste niet op het dek en heb ik verder geen schade. Na enige tijd luid, duidelijk en grondig vloeken, koortsachtig zoeken-in-onderdelenkistjes-tegen-beter-weten-in, Jules gebeld dat ik niet kan starten. Balen.

Vervolgens - met iets meer rust - bedenk ik dat ik met de cunningham door het harpje bij de halshoek van het grootzeil, naar een extra harpje aan het beslag van de neerhouder, het lummelbeslag vast naar beneden kan sjorren. Dat zou dan eigenlijk best goed moeten blijven zitten - en dat doet het ook. Jules weer gebeld, dat ik wel ga starten, maar een half uur later en of ik dan niet gediskwalificeerd ga worden. Jules vindt van niet.

Een half uur later dan gepland over de startlijn, enigszins zoeken naar de eerste bovenwindse boei (de kompaskoers was al van het startschip verwijderd), om vervolgens de ruimewindse koers naar de VQ(9) in te zetten.

Het waait lekker: zo'n 15 knopen. De wind zou van oost naar noord-oost draaien, reden waarom ik het parcours linksom gekozen heb. E.e.a. klopt aardig, ware het niet dat de wind wat eerder van richting verandert dan ik verwacht had. Na 3 broaches de spinaker geruild voor de genaker, maar na enige tijd werkt die ook niet echt meer. Ruilen voor een genua 1 gaat niet: wel bij me, maar de feeder was de vorige week al overboord gegaan en ik heb nog geen andere kunnen halen. Met afnemende wind (zo'n 10 knopen) nog wel serieus overwogen te proberen de genua 1 zonder feeder te hijsen, maar de angst om halverwege te blijven steken en dan 100 mijl met alleen een grootzeil te moeten zeilen wint het van de frustratie te langzaam te gaan. Bovendien bedenk ik me net op tijd, staand in de kajuitopening, uitkijkend over de zonovergoten zee, waarom ik eigenlijk in principe niet aan wedstrijdzeilen doe: voor je het weet verpest het wedstrijdelement dat waar het eigenlijk om gaat - genieten van zon, wind, water, rust. Besluit derhalve me niet op te winden en van de relatieve rust gebruik te maken om even op de bank te gaan liggen, ogen dicht, biertje bij de hand. Heerlijk. En prompt begint het zo hard te waaien dat een genua 1 veel te veel was geweest.

Met wind tussen 18-20 knopen, knik in de schoot, 1 rif, constant rond de 7-8 knopen (beetje stroming mee) doorstomen naar de eerste boei. Geen andere boot te zien overigens, afgezien van een wat kleiner bootje dat ik plots ingehaald blijk te hebben (vermoed tenminste dat die ook in de wedstrijd is, gezien positie en koers).

Bij VQ(1) wat tegemoet komend verkeer: eerst een J109, die enige moeite lijkt te hebben met zijn volle tuig in deze wind, vervolgens een X332, met vlak daarachter de enige andere 31.7. Ben blij verrast: aangezien dit ongeveer het verste punt is en ik een half uur te laat vertrokken was, gaat het kennelijk niet zo heel slecht.

Vervolgens door naar Q(9), iets ruimer, maar verder beetje van hetzelfde laken een pak. Wind nog wat meer, maximaal 23 knopen . Ternauwernood gelegenheid om tussendoor nog een glaasje whisky te pakken, maar met een beetje goede wil en wat doorzettingsvermogen kan er veel. Proost - op boot, zon, water en wind.

Na Q(9) weer wat hoger varen, maar wat erger is, afnemende wind en opkomende stroming - tegen dit keer. Misschien toch rechtsom moeten varen? Of gewoon wat harder? Lange tijd hoop om voor 2 uur terug te zijn, maar dat z i t er niet helemaal in: om 2.50, toch nog redelijke tijd, terug in Scheveningen. Bij binnenkomst zelfs nog onverwacht applausje van andere deelnemers die al gefinished waren. Ter vergelijking: de Pogo 40 was al om 20.39 binnen . Ongelooflijk.

De volgende dag, terwijl ik alweer onderweg ben naar Stavoren, telefoontje van Jules - dat ik het solo klassement gewonnen heb. Another striking victory for the 31.7 class!

En dat ik ook de enige deelnemer was in de Solo klasse doet daar geen afbreuk aan, toch

Net als de vorig jaar opende team Big Time ook wedstrijdseizoen 2009 met een eerste plek in de 50-mijls dual handed vanuit Lelystad! Het werd een race met veel veranderingen in windkracht en dus ook veel genuawissels.

We starten deze keer stipt op tijd, met in totaal 10 31.7‘s in het 43 schepen tellende veld schepen van 30-35 voet. De lijn lag scheef omdat het eerste rakje aandewind was en er geen geen apart indewinds merkteken was gelegd. Na een goede start in het midden schoven we binnen een paar minuten naar de koppositie van de 31.7‘s en konden ook mooi voorin blijven t.o.v. de andere deelnemers.

Nadat we de knik in de Houtribdijk gepasseerd waren kon de spinaker en op en gingen we vrij close reachend richting de 1e boei ten oosten van het Enkhuizerzand. We wind zat tussen de 13 en 17 knoop dus we schoten lekker op en we konden de spi goed hanteren. Hier en daar broachten deelnemers om ons heen maar wij kwamen geen enkele keer in de problemen.

Vervolgens een paar rakken voordewind en halve wind richting Stavoren, het verste punt van deze race. Daar aangekomen was de wind afgenomen tot een knoop of 7. We klokten onze voorsprong inmiddels op een minuut of 12. Vervolgens nam de wind nog wat verder af (achteraf bleek dit vooral funest voor veel schepen achter ons), draaide een graag of 40 om vervolgens terug te komen en toe te nemen tot een knoop of 10. Inmiddels ruim aan de wind konden we verder richting Lelystad en rondden dezelfde boei als na het eerste rak bij het Enkhuizerzand voor het laatste echte kruisrak. De wind nam nog verder toe tot een knoop of 18 maar met de genua 1 liep het prachtig op het vrij vlakke water en en haalden we weer veel andere 30-35 voeters in zoals een J92, Seaquest 32 en Dehler 34SV.

In het 1 na laatste rak nam de wind nog verder toe met uitschieters tot 26-27 knoop zodat we nogmaals de genua 1 konden wisselen voor de 3 voor het laatste rak van 5 mijl van Ketelbrug terug naar Lelystad. Door een paar mooie overstagjes en scherp sturen konden we op de finish nog net de Dehler 34 SV kloppen die ons tijdens de genauwissel op het voorlaatste rak voorbij was gelopen.

Er was echter geen andere 31.7 te bekennen zo groot leek onze voorsprong. We maakten ons zelfs een beetje zorgen of we misschien een rak teveel hadden gevaren o.i.d. Terug in de haven en uiteindelijk al ruimschoots genietend van de zeilersmaaltijd en een koel biertje zagen we de andere 31.7‘s binnendruppelen.

Tijdens de prijsuitreiking en uitlag bleek onze voorsprong op nummer 2 na ruim 9 uur zeilen ruim 38 minuten te bedragen. De rest van de 31.7‘s bleek redelijk bij elkaar in de buurt te zijn gefinished. In het veld 30-35 voet bleken we als 11e (zonder handicap) te zijn geëindigd. In het 31.7 klassement eindigde de Seaduction op de 2e plek, op een paar minuten voor Klein Zweden. Voor de gehele uitslag kijk op www.50mijl.nl of op uitslagen

De Shark heeft na een felle strijd met de Blauwe Knoop de Grevelingen Wintercup gewonnen. Met op 15 maart nog 3 wedstrijden te gaan ging de Shark met een nipte voorsprong van 2 punten aan de leiding. De Blauwe Knoop had dus nog alle kans op de overwinning. De Magnifique die de Cup de vorige keer won, volgde op een te grote afstand en kon de 2 kemphanen niet meer bedreigen.

De omstandigheden waren perfect; 10 tot 16 knopen wind, een zonnetje en een baan die er goed in ligt. De spanning was te snijden en de rekenbladen met mogelijke scores lagen paraat.

Net voor de start sloeg het noodlot bij de Blauwe Knoop toen er veel water in de kajuit klotste. De dag ervoor was er slang los gekomen waardoor er tijdens de race om de platen ook al meer dan 100 liter water was binnen gekomen. Blijkbaar was het lek nog niet gedicht maar dankzij de lenspomp kon er toch gevaren worden.

Bij de start wist de Blauwe Knoop net onder de Shark te komen en door te loeven viel de Shark stil in de wind en vertrok 3 bootslengten later dan de Blauwe Knoop die op haar beurt als 3^e weg was. De Kolokwint voerde het peloton aan. De Blauwe Knoop en Shark rukten echter op en in het laatste kruisrak lag de Blauwe Knoop voorop met de Shark erachter.

Éen slechte tack en een daaropvolgende header voor de Blauwe Knoop waren voor de Shark genoeg om te profiteren.

Bij de start van de 2^e race zochten de kemphanen elkaar niet op. De Blauwe Knoop was iets eerder weg maar raakte opgesloten tussen de zeer hoog sturende Fungo Yassini en de Javelin.

Door deze te hoge koers ging er veel snelheid verloren en pas toen de Javelin uiteindelijk wegklapte kon de Blauwe Knoop zich bevrijden. De Shark had toen al een meter of 30 gewonnen en verdedigde subliem. Blauwe Knoop haalde zelfs nepgijpjes uit de kast maar ook dat mocht niet baten. In het kruisrak tackte de Shark steeds mee en deed dat net even beter.

Blauwe Knoop stuurde de boventon te krap aan in de hoop op een lift om zo tussen de Shark en de boei te kunnen kruipen. De liftjes bleven uit en de Shark liep uit tot een veilige voorsprong.

Het doek was nu gevallen, Blauwe Knoop kon de Shark in het algemeen klassement niet meer achterhalen. Desondanks wilde de Blauwe Knoop toch nog een keer voor de Shark finishen.

De boot werd weer leeggepompt en de mast werd verder achterover getrimd voor meer hoogte en een betere acceleratie na de tacks. Ook dit mocht niet baten. De Shark had een betere start en verdedigde wederom subliem en mag zich na 18 (!) wedstrijden de terechte winnaar noemen.

Ook in het klassement van de Demag Jaarprijs gaan ze nu fier aan de leiding. Maar het seizoen is nog jong; 25 en 26 april wordt de strijdbijl tijdens de van Uden Reco al weer opgevist.

De Grevelingen Cup heeft de First 31.7 winterserie tot een topevenement gemaakt. Met 3 eigen starts in een upwind-downwind maak je wedstrijdzeilers blij. Zeker wanneer er dan ook nog 17 boten meedoen. Dat smaakt naar meer en hopelijk zijn er in de komende editie meer concurrenten die zich in de strijd tussen de Shark en de Blauwe Knoop komen mengen.

Even een korte introductie vooraf van het Team Tacktronic. We doen nu voor het tweede seizoen mee met de First 31.7 eenheidsklasse. In het voorjaar van 2007 zijn we begonnen en met enthousiasme ontvangen in de First 31.7 club. Wessel Colsen heeft ons van begin af super begeleid en ons klaargestoomd voor het eerste NK. Inmiddels varen we met een mix van ervaren wedstrijdzeilers en eigen “kweek”. Na diverse wedstrijden en regelmatige trainingen hebben we nu een leuk resultaat geboekt in de afgelopen Grevelingencup. Dus tijd voor een wedstrijdverslag dachten we zo.

Zaterdag voor de wedstrijd hebben Sabine en ik nog de laatste tuning gedaan aan de boot en nog een proefrondje gevaren.

Zondagochtend om 6.30 uur gaat de wekker. Buiten vriest het nog en het is nog donker.

Om 7.30 uur hebben we afgesproken met een paar bemanningsleden om gezamenlijk naar

Port Zélande te rijden. Onderweg is het uiteraard het gespreksonderwerp over wat we vandaag kunnen verwachten. Al gauw werd duidelijk dat we aan de vorige wedstrijd, met de harde wind, niet zo veel plezier hebben beleefd. We hebben toen zonder spi gevaren, om de all purpose spi niet op te blazen. Een heavy spi stond namelijk al in bestelling. Kortom, we waren erop gebrand om eens wat scherper te gaan varen; dus we zijn het er unaniem over eens om te gaan vlammen. In de haven aangekomen, is het redelijk weer. De wind is tussen de 10 en 15 knopen, de steigers zijn nog behoorlijk glad. We gaan de boot vaarklaar maken en zijn op tijd gereed om alvast bij Le Bateau een kopje koffie te drinken. Na het palaver gaan we met vol enthousiasme terug naar de boot. We bespreken nog even de tactiek door en gaan varen. Nog even de spi hijsen, paar keer gijpen en spi weer naar beneden. Een paar slagen aan de wind voor de zeiltrim en we gaan naar het startveld..

De startlijn is nogal kort, dus dat betekent een goede positie zoeken voor de start.

5 minuten voor de 1^e start, zie ik bij een paar bemanningsleden de spanning op hun gezicht. We benaderen deze keer over stuurboord het startveld en gaan vervolgens vlak voor de meute overstag. We zijn goed gepositioneerd en kunnen nog wat boten ophouden. Onze voordekker (Robin) zit er goed in en weet ons tot op de seconde nauwkeurig door de start te loodsen. We kunnen net de pin-end halen en hebben vrije wind. We zijn als eerste weg!. We kunnen verder afstand nemen van de vloot. In mijn ooghoek zie ik de Blauwe Knoop overstag gaan en zij beginnen aan hun stuurboordslag. Inmiddels hebben we zo’n voorsprong dat we ook overstag kunnen en over stuurboord terug naar de dijk varen. Ondertussen is iedereen nog verbaasd over de geweldige start. We liggen nu tweede achter de Blauwe Knoop en de Shark nog achter ons. De Shark zet de achtervolging in met hun nieuwe set zeilen. Erg mooi setje zeilen trouwens. Ze varen iets hoger en komen in het kruisrak langszij. We hebben ingecalculeerd dat de Shark ons uiteindelijk zou inhalen.

Maar goed, we liggen nog steeds fantastisch op een 3e plaats. Ik pep iedereen nog een beetje op; en roep: “We moeten nu deze positie vasthouden, iedereen concentreren jongens en meiden“. Maar nu de boven boei nog! De spi-set ging ook super!! Ondertussen wordt mijn big-smile en van de bemanning steeds groter. We ronden de beneden boei en zien dat de afstand met het veld achter ons steeds groter wordt. De boat handling is super; ook bij de aan de windse koers zit de gang er goed in. De trimmers doen hun werk goed. Frank (trim 2) roept: “We moeten niet te vroeg juichen, eerst finishen”. Joop (trim 1) heeft het voorzeil goed afgetrimd en kunnen de snelheid er goed inhouden.

Pieter (Grootschoot) heeft goede feedback met mij en kunnen gebruiken maken van de vlagen. De 2^de en 3^e spi-set ging ook goed, de Pit dames (Sabine en Vera) zijn ook alert. We zijn op weg naar de finish, iedereen houd zijn adem nog in, maar als we door de finish gaan, staat iedereen hard te juichen. We hebben de derde plaats. Ik zie het gezicht van Wim Hermans verbaasd naar ons kijken. “Wat doen die hier zo vroeg?”. Zelfs wij waren verbaasd.

De tweede start ging ook goed. We hadden dezelfde start tactiek en waren redelijk goed weg. We hadden net niet genoeg vrije wind om voor het veld te blijven, dus gingen overstag onder een aantal boten door. We hadden pech omdat we veel moesten ducken onder diverse boten door. Door al het ontwijken van andere schepen belandde we achter in het veld. Bij de spi-drop kwamen we in druk verkeer terecht en hadden een moeilijke spi lijdrop over bakboord. We besloten om voortaan wat hoger uit te komen bij de beneden boei en een loefdrop te doen.

In het kruisrak konden we weer veel goed maken en we eindigen uiteindelijk op een 8^e plaats.

In de derde wedstrijd waren we weer goed weg bij de start en lagen net achter de kopgroep. We maakten niet veel fouten en eindigden als 6^e.

Overall zijn we 4^e geworden (nog) net achter de Kolokwint. Voor ons een geweldige prestatie.

We hebben vandaag weer veel geleerd en we zijn goed op weg. Hoe hebben we dit voor elkaar gekregen? Door veel wedstrijden te zeilen en een vast team op te bouwen. En regelmatig te trainen, met dank aan Wessel voor zijn uitleg. Die ondanks onze dramatische eerste training (voor het ONK in 2007) altijd ons heeft aangemoedigd.

Vanuit de kuip - Kolokwint (BEL 1317) – Grevelingencup winterwedstrijden 8 februari 2009

Telkens als Kolokwint aan de start verschijnt is het spannend. Een team samengesteld uit bekenden en onbekenden, team genoten en concurrenten. Spannend om te varen met elkaar en te ervaren of de voorbereidingen en de vele besprekingen het gewenste resultaat opleveren. Spannend om te kijken of alle boat handeling goed is en we ons in de posities kunnen manoeuvreren waar we graag willen zijn.
Vandaag een koude dag, maar de zon komt af en toe tussen de wolken door om ons te verwarmen. Het regenbuitje nemen we op de koop toe. Met wind tussen de 9 en 15 knopen wind is het een heerlijke dag om te zeilen.

In de drie voorgaande wedstrijddagen hebben we telkens met een andere bezetting gevaren, maar met de huidige zeven willen we het evenement afmaken en in juni de Nederlandse Kampioenschappen varen.

De eerste wedstrijd ging voornamelijk over het herstellen van een slechte start. Verkeerd ingeschat hoe snel we naar het pin-end van de lijn dreven en zelfs amper de lijn konden halen. Helemaal onderaan in het veld, met als resultaat dat we als achtste bij de bovenboei aan kwamen. Tot aller teleurstelling hebben we de hele race in deze positie moeten varen. Uiteindelijk zijn we door een protest nog een plaatsje omhoog geschoven.

In de tweede wedstrijd waren we vastbesloten om een betere start te maken. Volop snelheid en hopen op een gaatje op de lijn. Wat wonderwel goed lukte! Er werden wederom drie rondjes gevaren. De wind draaide inmiddels en de rakken down-wind veranderden langzaam van het varen van hoeken naar “in twee gijpen naar de boei”.
Het team is een groep uitermate kritische personen met allemaal vele jaren zeilervaring. Iedere beslissing en manoeuvre wordt naderhand besproken zodat we een volgende keer nog beter, sneller of mooier over de baan kunnen. Een professionele instelling die ervoor zorgt dat de sfeer aan boord uitstekend is. Er wordt serieus gevaren en goed gelachen aan boord.

De derde en laatste wedstrijd van de dag is meteen ook de beste. We liggen in derde positie achter de Shark en de Blauwe Knoop die beiden weinig fouten hebben gemaakt deze dag en bewonderenswaardig hebben gevaren. Complimenten! We behouden de derde positie en behalen daarmee een derde plaats totaal.

Wederom heeft het team veel geleerd wat in een volgend evenement in de praktijk kan worden gebracht: ook in licht weer kunnen we de boot met veel snelheid varen en voornamelijk “een goede start is het halve werk”.

Tactiek : Joost Smit
Helm : Wessel Colsen
Main : Johan Labeur
Genua : Manne Sijsma
Spinnaker : Carly Giezen
Pit : Renate Wildeboer
Bow : Lee Verschuren

Verslag vanuit de Kolokwint, de genautrimmer schrijft, dus vooral het deel voorafgaand aan de wedstrijd en het deel waargenomen vanaf de hoge kant kan je terugvinden in dit verslagje. Dit keer ook geen uitgebreide verslagen met layline grafieken, polaire diagrammen, pitch amplitudes en hellingen maar wel mijn wat info van hoe de Kolokwint gekomen is waar we nu zijn.
Vanaf begin deze winter varen we de Kolokwint met een nieuwe bemanningsamenstelling, van vrij ervaren tot zeer ervaren en allen zeer gedreven. De sfeer, de spirit en de saamhorigheid binnen de groep zijn uitstekend. In de aanloop naar de wedstrijden is de boot van allerlei handigheidjes voorzien die de boothandling vergemakkelijken. Er worden een paar dagen serieus getraind en tussendoor veel geevalueerd via de Kolokwint intranet-site.
Zaterdag voor winterwedstrijd #3 hebben we een trainingsdag ingelast, de thermometer geeft 5 graden aan en er zijn harde windstoten met buien voorspelt. Op weg naar Port Zeelande bedenk ik me dat we de week ervoor nog massaal op de schaatsen stonden en dat er in Herkingen Marina zelfs over het zoute water gelopen kon worden... In Le Bateau wordt het dag programma en de doelstelling van de dag doorgenomen en we drinken een warme choco.
Een maal op het water blijken de weersvoorspelling te kloppen, er worden flinke windstoten gemeten (>35 knopen) en we worden bekogeld met hagelstenen die de grijns van onze gezichten moffelen. Gelukkig duurt dit maar kort en snel zien we de zon, een grote regenboog en als klap op de vuurpijl de welbekende bruinvis. Zeilen is altijd mooi, juist ook in de winter!
Als training op het water blijkt deze zaterdag slechts gedeelelijk benut want vrij snel nadat we de zeiltrim voor hardere wind bestudeerd hebben, krijgen we materiaal pech. De spinnaker boom wordt teveel op trek belast en de bek van de spinnakerboom hangt los te bungelen aan de mast, de rest hangt aan de spinnaker die lekker staat te jo-jo-en. We besluiten terug te gaan om het materiaal te fixen. Er wordt serieus gereedschap tevoorschijn gehaald en we tappen/schroeven/popnagelen het een en ander weer in elkaar, net voor het donker wordt zijn we klaar voor de echte wedstrijd.
Die avond bevestigd Joep Straus in zijn leezing over praktisch weerkunde nogmaals dat we voor zondag ca 22-24 knopen kunnen verwachten afnemend gedurende de dag draaiend van zuid naar zuidwest, Met in het begin van de dag nog kans op wat extra wind uit een buitje hier en daar. Actheraf blijkt deze windvoorspelling nauwkeurig te kloppen.
De baan wordt die ochtend uitgelegd voor de haven-ingang, tijdig varen we uit en hebben een geconcentreerde generale op 1 uur voor de start, iedereen is scherp als een scheermes en het materiaal werkt. De wind is stevig wat ons prima bevalt, we hebben immers een goede zeiltrim gevonden voor deze wind en we hebben vertrouwen in de boothandling.
Tijdens de 3 korte wedstrijdsjes varen we zo veel mogelijk onze eigen koers. Dit wordt vergemakkelijkt door onze goede starts waardoor we direct in de kop van het veld mee kunnen varen. Ook de korte baan wordt er besloten om snel achter elkaar overstag te gaan om windshifts te benutten en om vrij te kunnen varen, het is hard werken en -ondanks de kou- staat al voor de bovenboei het zweet op m’n rug.
Bij de bovenbooi kiezen we de eerste keer voor een bear away set en zien al snel dat het nodig is om te gijpen omdat we de beneden boei anders niet kunnen bezeilen met de spi en de forse wind. We zien een groot deel van het veld nog verder doorvaren de oost hoek in en slaan tesamen met een aantal andere boten in de kopgroep een gat. Na deze bear away set -en wetend dat de wind verder doordraaid naar het westen- kiezen we daarna voor gybe sets. Deze gaan lekker, het op gang krijgen van de boot gaat de ene keer sneller als de ander maar we hebben de boot onder controle, dat voelt goed. We blijven onze eigen koers varen, concentreren op onze taken en de grootzeiltrimmer trekt de bloedblaren in z’n handen. Het werpt zijn vruchten af we eindigen het eerste portje 2de achter onze buurman, de blauwe knoop. Daarna worden we 3de achter de Magnifique en de blauwe knoop en als kroon op de inzet eindigen we het derde potje als 1ste.
Verder willen we gelijk van de gelegenheid gebruik maken om het wedstrijdcommitee te bedanken voor het organiseren en haar inzet;

Na de tweede wedstrijd zien we een boot stoeien met de spinnaker, uiteindelijk wordt de val gelost en de spi via de schoot binnengehaald. Achteraf horen we dat er zelfs een aanvaring met het finish schip aan vooraf ging, wat natuurlijk erg spijtig is voor het vrijwillige finish schip en haar wedstrijdleiders.